การใช้แนวการศึกษาคณิตศาสตร์ที่สอดคล้องกับชีวิตจริงเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาและตั้งปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มุ่งศึกษาผลการใช้แนวการศึกษาคณิตศาสตร์ที่สอดคล้องกับชีวิตจริง (RME) ที่ส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาและตั้งปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จากโรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 32 คน ผ่านหน่วยการเรียนรู้ที่ออกแบบจากบริบทชุมชนเวียงแหง 3 หน่วยการเรียนรู้ ได้แก่ กระเทียมขึ้นชื่อ เลื่องลือน้ำพริกคั่วทราย และความหลากหลายทางชาติพันธุ์ การจัดการเรียนรู้ใช้ขั้นตอน RME 5 ขั้น ประกอบด้วย การทำความเข้าใจปัญหาหรือบริบทในชีวิตประจำวัน การอธิบายปัญหา การแสดงวิธีการแก้ปัญหา การเปรียบเทียบและอภิปรายคำตอบ และการสรุป โดยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวการศึกษาคณิตศาสตร์ที่สอดคล้องกับชีวิตจริง และ 2) แบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาและตั้งปัญหาทางคณิตศาสตร์ก่อนและหลังเรียน และแบบวัดท้ายหน่วยการเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนมีพัฒนาการอย่างต่อเนื่อง โดยความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์เพิ่มขึ้นจากระดับพอใช้ (คะแนนเฉลี่ย 2.19) เป็นระดับดี (คะแนนเฉลี่ย 2.78) และความสามารถในการตั้งปัญหาทางคณิตศาสตร์เพิ่มขึ้นจากระดับพอใช้ (คะแนนเฉลี่ย 1.77) เป็นระดับดี (คะแนนเฉลี่ย 2.57) เมื่อพิจารณาพัฒนาการการเรียนรู้ของนักเรียน พบว่า นักเรียนมีพัฒนาการในการแก้ปัญหาและตั้งปัญหาทางคณิตศาสตร์เพิ่มขึ้นจากหน่วยการเรียนรู้ที่ 1 ถึงหน่วยการเรียนรู้ที่ 3
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์(ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ณัฐธยาน์ จันทร์ทัพ. (2565). คณิตศาสตร์กับการประมง (Mathematics in Fishery). สสวท., 50(236), น. 42-45.
ทิศนา แขมมณี. (2563). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 24). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ศิรประภา สุนทรนันท์ และสุณิสา สุมิรัตนะ. (2566). ผลการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการศึกษาคณิตศาสตร์ที่สอดคล้องกับชีวิตจริงที่มีต่อความสามารถในการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์ และเจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(3), น. 249-262.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2565). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติพื้นฐาน (O-NET) ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2565. สืบค้นเมื่อ 30 มีนาคม 2566, จาก https://newonetresult.niets.or.th/AnnouncementWeb/Login.aspx
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี [สสวท.]. (2563). PISA กับการประเมินความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2566, จากhttps://pisathailand.ipst.ac.th/issue-2020-53/
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี [สสวท.]. (2565). ผลการประเมิน PISA 2018 การอ่าน คณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
อลงกรณ์ ดำรงไทย และสิทธิพล อาจอินทรเอกธนัช. (2563). การพัฒนาความสามารถในการแก้ ปัญหาคณิตศาสตร์และการคิดอย่างมีวิจารณญาณ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิธีการแบบเปิด (Open Approach) ร่วมกับเทคนิค KWDL. ใน การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 21 (น. 505-517). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Aytekin-Uskun, K., Cil, O., & Kuzu, O. (2021). The effect of realistic mathematics education on fourth graders' problem posing/problem-solving skills and academic achievement. Journal of Qualitative Research in Education, 28, pp. 22-50.
Brown, S. I. & Walter, M. I. (2005). The Art of Problem Posing (3rd ed.). New York: Psychology Press.
Dinglasan, J. K. L., Caraan, D. R. C., & Ching, D. A. (2023). Effectiveness of realistic mathematics education approach on problem-solving skills of students. International Journal of Educational Management and Development Studies, 4(2), pp. 64-87.
English, L. D. (1997). The development of fifth-grade children's problem-posing abilities. Educational Studies in Mathematics, 34, pp. 183-217.
Freudenthal, H. (1991). Revisiting mathematics education. Dordrecht, The Netherlands: Kluwer Academic Publishers.
Gravemeijer, K. & Doorman, M. (1999). Context problems in realistic mathematics education: A calculus course as an example. Educational Studies in Mathematics, 39, pp. 111-129.
Silver, E. A., Mamona-Downs, J., Leung, S. S., & Kenney, P. A. (1996). Posing mathematical problems: An exploratory study. Journal for Research in Mathematics Education, 27(3), pp. 293-309.
Singer, F. M., Ellerton, N. F., & Cai, J. (2015). Mathematical problem posing: From research to effective practice. New York: Springer.
Treffers, A. (1987). Three dimensions: A model of goals and theory description in mathematics instruction-The Wiskobas Project. Dordrecht, The Netherlands: Reidel Publishing Company.
Trisnawati, T., Pratiwi, R., & Waziana, W. (2018). The effect of realistic mathematics education on students' mathematical communication ability. Malikussaleh Journal of Mathematics Learning, 1(1), pp. 31-35.
Van den Heuvel-Panhuizen, M., & Drijvers, P. (2020). Realistic mathematics education. In S. Lerman (Ed.), Encyclopedia of mathematics education (pp. 713-717). New York: Springer.
Wahyudi, M., Joharman, M., & Ngatman, M. (2017). The development of realistic mathematics education (RME) for primary schools’ prospective teachers. In International Conference on Teacher Training and Education 2017 (ICTTE 2017) (pp. 730-742). Dordrecht, The Netherlands: Atlantis Press.
