ปัจจัยด้านความฉลาดทางอารมณ์ที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูปฐมวัย จังหวัดปทุมธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความฉลาดทางอารมณ์ของครูปฐมวัย 2) ศึกษาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูปฐมวัย และ 3) ศึกษาปัจจัยด้านความฉลาดทางอารมณ์ที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูปฐมวัย จังหวัดปทุมธานี กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ ครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี จำนวน 300 คน โดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเที่ยง ด้านความฉลาดทางอารมณ์เท่ากับ 0.95 และด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกเท่ากับ 0.96 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัย พบว่า (1) ความฉลาดทางอารมณ์ของครูปฐมวัยโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.82, S.D. = 0.60) (2) การจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูปฐมวัย โดยภาพรวมอยู่ในระดับ (
= 3.92, S.D. = 0.53) และ (3) ปัจจัยด้านความฉลาดทางอารมณ์ที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูปฐมวัย จังหวัดปทุมธานี ได้แก่ ด้านการตระหนักรู้ในตนเอง ด้านทักษะทางสังคม และด้านความเข้าอกเข้าใจผู้อื่น โดยมีประสิทธิภาพในการทำนายร้อยละ 88.10
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). แนวทางการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ระดับปฐมวัย. สืบค้นเมื่อ 9 พฤษภาคม 2568, จาก http://academic.obec.go.th/web/images/news/1661483574_d_3.pdf
ขจร บุตรแสงโคตร. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อความฉลาดทางอารมณ์ของครูโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรังสิต).
นิติธร ปิลวาสน์ และสิริมา ภิญโญอนันตพงษ์. (2561). การวิเคราะห์องค์ประกอบและการพัฒนาคุณภาพการจัดการเรียนรู้ของครูปฐมวัย. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 19(1), น. 82-97.
นพวรรณ มาสร้อย และปนัฐษรณ์ จารุชัยนิวัฒน์. (2564). บทบาทครูอนุบาลในการจัดการเรียนรู้แบบเชิงรุกในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร กลุ่มลีลาวดี. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 16(2), น. 1-12.
ปริญญา ไทยลา, อังคณา อ่อนธานี และจักรกฤษณ์ จันทะคุณ. (2565). เด็กปฐมวัยกับการส่งเสริมการเรียนรู้แบบใหม่ในวิถี New Normal. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 13(1), น. 187-202.
พงศกร พรหมเรืองโชติ. (2562). ความฉลาดทางอารมณ์ของบุคลากรทางการศึกษาที่ส่งผลต่อปัจจัยความสำเร็จในการจัดการความรู้ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 13 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช).
เมษา นวลศรี และกุลชาติ พันธุวรกุล. (2567). การวิเคราะห์สมรรถนะครูด้านการประเมินผลการเรียนรู้ในโรงเรียนขนาดเล็ก จังหวัดปทุมธานี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยธนบุรี, 18(2), น. 82-94.
รัตนวดี รอดภิรมย์. (2565). ความเป็นครูปฐมวัยผู้มุ่งมั่น. วารสารคุรุศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 4(1), น. 71-88.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2556). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศุภณัฐ ปานทอง และเอื้อมพร หลินเจริญ. (2567). ความฉลาดทางอารมณ์ของผู้บริหารโรงเรียนกับแรงจูงใจในการทํางานของครูสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 1. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(2), น. 537-548.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). ระบบจัดเก็บข้อมูลนักเรียนเป็นรายบุคคล สืบค้นเมื่อ 24 เมษายน 2568, จาก https://portal.bopp-obec.info/obec67/publicstat/report
อภินันท์ สิริรัตนจิตต์ และนธี เหมมันต์. (2560). สมรรถนะในการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของคณาจารย์มหาวิทยาลัยหาดใหญ่. ใน การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติครั้งที่ 8. (น. 180-192). สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
Ang, C. T., & Dewitt, D. (2024). The heart of teaching: can empathy-focused CPD elevate tutoring?. Journal of Research, Innovation, and Strategies for Education, 1(3), pp. 14-28.
Bhoumick, P. (2018). It's Really Matter: Review of the book, Emotional Intelligence: Why it can matter more than IQ’ by Daniel Golema. Research Journal of Humanities and Social Sciences, 9(3), pp. 639-644.
Golden, B. (2024). How teachers’ emotional intelligence impacts the classroom. Retrieved May 3, 2025, from https://www.psychologytoday.com/us/blog/overcoming-destructive-anger/202408/how-teachers-emotional-intelligence-impacts-the-classroom
Goleman, D. (1995). Emotional intelligence: Why it can matter more than IQ. New York: Bantam Books.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis (7th ed.). New York: Pearson.
Hughes, J. N., Cavell, T. A., & Willson, V. (2001). Further support for the developmental significance of the quality of the teacher–student relationship. Journal of School Psychology, 39(4), pp. 289-301.
Kanbur, O., & Kirikkaleli, N., O. (2023). Interaction between teachers’ emotional intelligence and classroom management. Perspectives in Education, 41(2), pp. 3-15.
Liew, J., Chen, Q., & Hughes, J. N. (2010). Child effortful control, teacher-student relationships, and achievement in academically at-risk children: Additive and interactive effects. Early Childhood Research Quarterly, 25(1), pp. 51-64.
Shenker, J. I., Goss, S. A., & Bernstein, D. A. (1996). Instructor’s Resource Manual for Psychology: Implementing Acting Learning in the Classroom. Retrieved May 3, 2025, from http://s.psych/uiuc,edu/-jskenker/active.html
Stataiml. (2024). Thresholds for detecting multicollinearity. Retrieved May 8, 2025, from https://stataiml.com/posts/60_multicollinearity_threshold_ml/
Valente, S., Monteiro, A., & Lourenco, A., (2019). The relationship between teacher’s emotional intelligence and classroom discipline management. Psychology in the Schools, 56(5), pp. 741-750.
