การพัฒนากระบวนการและกลไกการบริหารจัดการโรงเรียนสุขภาวะ เพื่อเสริมสร้างเจตคติการป้องกันการใช้ความรุนแรงในยุคดิจิทัล ดิสรัปชั่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์สภาพปัญหาการบริหารจัดการโรงเรียนสุขภาวะ 2) พัฒนากระบวนการและกลไกการบริหารจัดการ 3) ถ่ายทอดกระบวนการและกลไกการบริหารจัดการ 4) จัดทำข้อเสนอแนะเชิงนโยบายกระบวนการและกลไกการบริหารจัดการโรงเรียนสุขภาวะเพื่อเสริมสร้างเจตคติการป้องกันการใช้ความรุนแรงในยุคการเปลี่ยนฉับพลันทางดิจิทัล ดำเนินการดังนี้ 1) วิเคราะห์สภาพปัญหาการบริหารจัดการ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารและครู 309 คน และนักเรียน 395 คน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย ปี 2567 โดยใช้แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ หาค่าสถิติพื้นฐานและวิเคราะห์เนื้อหา 2) พัฒนากระบวนการและกลไกการบริหารจัดการ โดยการสนทนากลุ่มกับผู้เกี่ยวข้อง จำนวน 30 คน 3) ถ่ายทอดกระบวนการและกลไกการบริหารจัดการ โดยอบรมนักเรียน จำนวน 250 คน และประชุมเชิงปฏิบัติการผู้เกี่ยวข้อง จำนวน 150 คน 4) จัดทำข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย โดยใช้การประชุมเชิงปฏิบัติการกับผู้เกี่ยวข้อง จำนวน 60 คน และประเมินข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย โดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 20 คน วิเคราะห์หาค่าสถิติพื้นฐาน พบว่า 1) ปัญหาการบริหารจัดการอยู่ในระดับน้อย ข้อที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ โรงเรียนไม่มีระบบเฝ้าระวังและการติดตามการใช้สื่อดิจิทัล 2) ผลการพัฒนากระบวนการและกลไก การบริหารจัดการใช้กรอบแนวคิดแบบ 4M’s 3) ผลการถ่ายทอดหลังการอบรมทุกหน่วยสูงกว่าก่อนการอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .01 การอบรมครู ผู้บริหาร และการประชุมร่วมกับตัวแทนชุมชนความพึงพอใจระดับมาก 4) ข้อเสนอเชิงนโยบายคือสร้างเครือข่ายเรียนรู้ระหว่างรัฐ เอกชน ชุมชนป้องกันความรุนแรง ผลการประเมิน มีความสอดคล้อง ความเหมาะสม และความเป็นไปได้อยู่ในระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10 ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พันธุ์ระวี ตันตินิรันดร์. (2561). แนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารทรัพยากรของสถานศึกษาโรงเรียนปาณยาพัฒนาการ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
ภัทริกา วงศ์อนันต์นนท์. (2557). พฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตของเด็กและเยาวชน Excessive Internet Usage Behavioral in Adolescents. วารสารพยาบาลทหารบก, 15(2), น. 173-178.
วัลลภัช สุขสวัสดิ์. (2564). การวิจัยเชิงปริมาณทางรัฐศาสตร์. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2560). โรงเรียนสุขภาวะ การศึกษาแบบนวัตกรรมยุคใหม่ (Healthy School). กรุงเทพฯ: สำนักศูนย์เรียนรู้สุขภาวะ.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2566). รายงานประจำปี 2566. กรุงเทพฯ: กองสถิติพยากรณ์.
สำนักงานส่งเสริมและสนับสนุนวิชาการ 9. (2565). รายงานการวิเคราะห์สถานการณ์ทางสังคม และพฤติกรรมที่เป็นปัญหาของเด็กและเยาวชน ในพื้นที่ 8 จังหวัดภาคเหนือตอนบน, เชียงใหม่: ผู้แต่ง.
หนึ่งฤทัย มั่นคง, สหัตพงศ์ พิทอนวร, ธนัฏฐา คุณสุข, สุทธิกานต์ รอดเรื่อง และธีรังกูร วรบำรุงกุล. (2562). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการบริหารสถานศึกษาในยุค Thailand 4.0. Veridian E-Journal, 12(2), น. 444-457.
อนุชา กอนพ่วง. (2566). การพัฒนาและยกระดับสถานศึกษาต้นแบบที่เปลี่ยนแปลงโรงเรียนทั้งระบบ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 25(1), น. 304-314.
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Participation’s place in rural development: seeking clarity through specificity. World Development, 8, pp. 213-235.
Espelage, D. L. & Swearer, S. M. (2023). A socio-ecological model for bullying prevention and intervention in early adolescence. International Journal of Bullying Prevention, 5(1), pp. 1-15.
Etienne G. K., Linda L. D., James A. M., Anthony B. Z. and Rafael L. (Eds.). (2002). World report on violence and health. Geneva: World Health Organization.
Fickling, E. (2023). Evaluating Thailand's mental health policy (Master’s thesis, Thammasat University).
Hovland, C., Janis, I., & Kelley, H. (1953). Communication and persuasion. New Haven, GT: Yale University Press.
Institute for Economics & Peace. (2022). Global Peace Index 2022: Measuring peace in a complex world. Sydney: Institute for Economics & Peace. Retrieved June 8, 2023, https://www.economicsandpeace.org/reports/
Katzman, E. M., & Stanton, B. F. (2021). Role-specific violence prevention interventions: A meta-analysis. Journal of School Health, 91(7), pp. 570-581.
Moreno, J. L. (1934). Who shall survive? A new approach to the problem of human interrelations. Washington: Nervous and Mental Disease.
Rosenberg, M. (1965). Society and the adolescent self-image. Princeton: Princeton University Press.
World Health Organization. (2002). World report on violence and health. Geneva: Author.
