Durian Farming Management Factors for Enhancing Export Production
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aimed to 1) analyze factors in durian farming management that enhance durian efficiency for export, and 2) analyze the relationship between durian farming management factors and product quality for export. This was exploratory mixed-methods research combining quantitative and qualitative approaches. The sample group consisted of 30 durian farmers who grow durian for export, with at least 5 years of experience in export durian cultivation from Ban Na San and Ban Na Doem districts, selected through purposive sampling combined with quota subsampling. Data was collected using questionnaires and interviews, and analyzed using descriptive statistics, analysis of variance, multiple regression, and linear correlation analysis.
The results revealed that 1) The factor with the greatest impact on durian yield was farmer experience, followed by investment in durian farming management, and then technology used. 2) Analysis of relationships between main variables found that durian yield variables have the highest positive correlation with farmer experience (r = 0.572). The regression equation is as follows: "Yield (kg/rai) = -1,420.8 + 58.7×Experience + 127.4×Size + 0.76×Investment + 198.5×Technology + 156.8×Soil Management - 18.9×Water Management + 9.8×Pest Control." This equation explains 71.7% of yield variance (r² = 0.717). Analysis of variance found that farmer groups with more than 20 years of experience had moderate yield variance (CV = 23.1%), with some farmers achieving high yields, indicating diversity in techniques and investment. Durian yield from suitable areas had export quality higher than 85%. Farmers prioritized climate conditions the most at the highest level, followed by soil management and marketing at high levels. The main problem was labor shortage, where farmer groups using high-level technology could reduce labor problems by 30.6% and reduced problems in using technology for durian farming management by 58.3% compared to groups using low-level technology.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์
References
กันตินันท์ จัตุรัส, และ สมิตา กลิ่นพงศ์. (2567). การบริหารจัดการของกรมวิชาการเกษตรต่อ การส่งออกทุเรียนในจังหวัดจันทบุรี. เศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจปริทัศน์, 20(1), 15–35.
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กรมพัฒนาที่ดิน. (2564). แนวทางการส่งเสริมการเกษตรที่เหมาะสมตามฐานข้อมูลแผนที่เกษตรเชิงรุก Agri-Map จังหวัดสุราษฎร์ธานี. สืบค้นจาก https://www.ldd.go.th/agri-map/Data/S/sni.pdf
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2566). คู่มือการจัดการสวนทุเรียนตามมาตรฐาน GAP. สืบค้นจาก https://www.opsmoac.go.th/phetchabun-manual-files-451091791803
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2567). ระบบสารสนเทศแปลงใหญ่--สุราษฎร์ธานี. สืบค้นจาก https://co-farm.doae.go.th/profileslist.php?start=9001
ไพศาล จี้ฟู, วัชราภรณ์ ปรีดาภิรมย์, และ ชัชชฏาวัลล์ ชิลคีรี. (2564). การประเมินพื้นที่เสี่ยงภัยพิบัติน้ำท่วมด้วยแบบจำลองกระบวนการลำดับชั้นเชิงวิเคราะห์กรณีศึกษาตำบลปัวอำเภอปัว จังหวัดน่าน. วารสารวิชาการเทคโนโลยีป้องกันประเทศ, 3(8). 92-106.
วีรณัฐ ลียากาศ, ชญาดา สุขวิชัย, และ อรยา ภักดีนวล. (2566). การประยุกต์ใช้ข้อมูลสารสนเทศภูมิศาสตร์เพื่อศึกษาการใช้ที่ดินในการปลูกทุเรียนและศึกษาความต้องการส่งเสริมและปัญหาการปลูกทุเรียน เพื่อเป็นแนวทางในการบริหารจัดการและส่งเสริมการปลูกทุเรียนในจังหวัดนนทบุรี. กรุงเทพมหานคร: กรมพัฒนาที่ดิน.
สำนักงานเกษตรและสหกรณ์จังหวัดสุราษฎร์ธานี. (2565). ข้อมูลพื้นฐานของจังหวัดสุราษฎร์ธานี. สืบค้นจาก https://www.opsmoac.go.th/suratthani-home
สุภาสพงษ์ รู้ทำนอง. (2566). การวิเคราะห์พื้นที่เหมาะสมในการปลูกทุเรียนโดยใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ อำเภอคลองลาน จังหวัดกำแพงเพชร. วารสารพิกุล คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร, 21(1), 235–252. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/Phikun/article/view/266334
Burgman, M., McBride, M., Ashton, R., Speirs‐Bridge, A., Flander, L., Wintle, B., … & Bolger, F. (2011). Expert status and performance. PLoS One, 6(7), 1-7. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0022998
Creswell, J. W., & Clark, V. L. P. (2017). Designing and conducting mixed methods research (3rd ed.). London: SAGE.
Datepumee, N., Sukprasert, P., Jatuporn, C., & Thongkaew, S. (2019). Factors affecting the production of export quality durians by farmers in Chanthaburi Province, Thailand. Journal of Sustainability Science and Management, 14(4), 81-92. https://jssm.umt.edu.my/wp-content/uploads/sites/51/2020/02/8-V14N4.pdf
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340. https://doi.org/10.2307/249008
Dianto Ryandi, A., Budiono, M. N., & Rif’an, M. (2022). Evaluation of land suitability for durian (Durio zibethinus), mango (Mangifera indica), and banana (Musa sp.) cultivation in Banyumas Regency. Open Soil Science and Environment, 1(1), 35–49.
Jittamai, P., Toek, S., Sathaporn, P., Kongkanjana, K., & Chanlawong, N. (2025). Risk mitigation in durian cultivation in Thailand using the House of Risk (HOR) method: A case study of Pak Chong GI durian. Sustainability, 17(1), 222. https://doi.org/10.3390/su17010222
Leeuwis, C., & van den Ban, A. W. (2004). Communication for rural innovation: Rethinking agricultural extension. Oxford: Blackwell.
Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale, in Attitude Theory and Measurement. New York, NY: Wiley & Son.
Lilavanichakul, A., & Pathak, T. B. (2024). Thai farmers' perceptions on climate change: Evidence on durian farms in Surat Thani province. Climate Services, 34, 1-11. https://doi.org/10.1016/j.cliser.2024.100475.
Malhotra, N. K., (2010). Marketing Research: An Applied Orientation (6th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.
Parniati, Managanta, A. A., & Tambingsila, M. (2022). The Income and Factors Affecting Productivity of Durian Farmers. JIA (Jurnal Ilmiah Agribisnis) : Jurnal Agribisnis Dan Ilmu Sosial Ekonomi Pertanian, 7(5), 173–181. https://doi.org/10.37149/jia.v7i5.66
Patton, M. Q., (2015). Qualitative research & evaluation methods: Integrating theory and practice (4th ed.). London: SAGE.
Ryandi, A. D., Budiono, M. N., & Rifan, M. (2022). Evaluation of land suitability for durian (Durio zibethinus), mango (Mangifera indica), and banana (Musa sp.) cultivation in Banyumas Regency. Open Soil Science and Environment, 1(1), 35–49.
Pinsorn, P., & Sirikantaramas, S. (2025). From omics to orchard: The role of omics in duriancultivation. Current Plant Biology, 42, 1-14. https://doi.org/10.1016/j.cpb.2025.100466
Prompinit, S., Ru-Zhue, J., & Aujirapongpan, S. (2025). The risk factors affecting the performance of durian farmers: A case study in Thailand. Journal of Frontiers in Multidisciplinary Research, 6(1), 182–189.
Röling, N., & Wagemakers, M. A. E. (Eds.). (1998). Facilitating sustainable agriculture: Participatory learning and adaptive management in times of environmental uncertainty. Cambridge: Cambridge University Press.
Syafiqah, N. F., Shariff, A. R. M., & Ya, N. N. C. (2019). GIS and UAV aerial imaging applications for durian plantation management. In The 40th Asian Conference on Remote Sensing (ACRS 2019) (pp.1-8). Daejeon: Daejeon Convention Center.
Thongkaew, S., Jatuporn, C., Sukprasert, P., Rueangrit, P., & Tongchure, S. (2021).Factors affecting the durian production of farmers in the eastern region of Thailand. International Journal of Agricultural Extension, 9(2), 285–293.
Wolfert, S., Ge, L., Verdouw, C., & Bogaardt, M.-J. (2017). Big data in smart farming – A review. Agricultural Systems, 153, 69–80. https://doi.org/10.1016/j.agsy.2017.01.023
Yang, T.-C., Shoff, C., & Noah, A. J. (2013). Spatializing health research: What we know and where we are heading. Geospatial Health, 7(2), 161-168.
