ละครหุ่นร่วมสมัย เรื่อง “เดอะ เมจิก มิเรอร์” ละครเพื่อการเรียนรู้ของนักศึกษาการสื่อสารการแสดง
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานสร้างสรรค์โดยใช้ละครหุ่นร่วมสมัย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการของละครสร้างสรรค์และ ออกแบบกิจกรรมทางการละครเพื่อการเรียนรู้ของนักศึกษา ภาควิชาการสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม ผลการศึกษาละครสร้างสรรค์ สรุปกระบวนการผลิตละครสร้างสรรค์ คือ 1) การดัดแปลงบทละคร 2) กระบวนการการผลิตสร้างสรรค์หุ่น 3) กระบวนการฝึกฝนและฝึกซ้อมการแสดง 4) การซ้อมเต้นและการ เคลื่อนไหวร่างกาย 5) การฝึกซ้อมการแสดงหุ่นกับองค์ประกอบศิลป์ และเทคนิคต่าง ๆ 6) การซ้อมใหญ่ และ 7) กระบวนการจัดแสดงละครและการประเมินผล ละครสร้างสรรค์เป็นวิธีการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลางใช้เพื่อการพัฒนาความสร้างสรรค์ จินตนาการ การแสดงสด การสร้างสรรค์งานการแสดงและทักษะทางละครที่เหมาะสม
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
การะเกตุ จ. (2016). ละครหุ่นร่วมสมัย เรื่อง “เดอะ เมจิก มิเรอร์” ละครเพื่อการเรียนรู้ของนักศึกษาการสื่อสารการแสดง. วารสารนิเทศสยามปริทัศน์, 15(19), 82–92. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/commartsreviewsiamu/article/view/173551
ประเภทบทความ
บทความ
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
เกศินี โชติเสถียร. (2521). หุ่นเชิดมือ. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาสน์. กระทรวงศึกษาธิการ กรมการศึกษานอกโรงเรียน กองพัฒนาการศึกษานอกโรงเรียน. (2531). ละครหุ่นเพื่อชุมชน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์อักษรไทย.
ปาริชาติ จึงวิวัฒนาภรณ์. (2546). การใช้ละครสร้างสรรค์ในการพัฒนาผู้เรียน (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
ปาริชาติ จึงวิวัฒนาภรณ์. (2547). ละครสร้างสรรค์สำหรับเด็ก: กระบวนการเรียนรู้แนวทางเลือก. กรุงเทพฯ:พัฒนาคุณภาพวิชาการ.
พรรัตน์ ดำรุง. (2557). ละครประยุกต์ : การใช้ละครเพื่อการพัฒนา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภาษาอังกฤษ
Blumenthal, E. (2005). Puppetry and Puppets: An Illustrated World Survey. London: Thames & Hudson.
เกศินี โชติเสถียร. (2521). หุ่นเชิดมือ. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาสน์. กระทรวงศึกษาธิการ กรมการศึกษานอกโรงเรียน กองพัฒนาการศึกษานอกโรงเรียน. (2531). ละครหุ่นเพื่อชุมชน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์อักษรไทย.
ปาริชาติ จึงวิวัฒนาภรณ์. (2546). การใช้ละครสร้างสรรค์ในการพัฒนาผู้เรียน (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
ปาริชาติ จึงวิวัฒนาภรณ์. (2547). ละครสร้างสรรค์สำหรับเด็ก: กระบวนการเรียนรู้แนวทางเลือก. กรุงเทพฯ:พัฒนาคุณภาพวิชาการ.
พรรัตน์ ดำรุง. (2557). ละครประยุกต์ : การใช้ละครเพื่อการพัฒนา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภาษาอังกฤษ
Blumenthal, E. (2005). Puppetry and Puppets: An Illustrated World Survey. London: Thames & Hudson.