รูปแบบโฆษณาตราเสมือนของธุรกิจเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการนำเสนอโฆษณาตราเสมือนของธุรกิจเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในประเทศไทย โดยเก็บข้อมูลจากผลงานโฆษณาจำนวน 52 ผลงาน และผู้ให้ข้อมูลหลัก อาทิ นักโฆษณา นักการตลาด นักกฎหมาย และและนักจิตวิทยา จำนวน 13 คน ผลวิจัยพบว่า รูปแบบการนำเสนอโฆษณาตราเสมือนของธุรกิจเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในประเทศไทยมีทั้งหมด 4 รูปแบบ โฆษณาผ่านองค์กร โฆษณาผ่านสินค้าใหม่ที่ไม่มีแอลกอฮอล์ โฆษณาผ่านผลิตภัณฑ์ บริการหรือกิจกรรมอื่นๆ และโฆษณาผ่านความร่วมมือของเจ้าของสินค้ากับคู่ค้าอื่น โดยผู้โฆษณาจะนำเอาองค์ประกอบกายภาพ และองค์ประกอบนามธรรมที่เป็นวิญญาณของสินค้า แก่นสินค้าของตราสินค้า และส่วนขยายของตราสินค้าของสินค้าเดิม มาสร้างให้เกิดคุณค่าในความรู้สึกของลูกค้า และความน่าเชื่อถือต่อตราสินค้า จนตราสินค้าที่สร้างขึ้นมานั้นสามารถสื่อสารให้ผู้บริโภคสื่อโฆษณา รับรู้ตราสินค้านั้นๆ เสมือนกำลังรับชมโฆษณาสินค้าเดิมหรือสินค้าหลักของตราสินค้านั้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เดลินิวส์. (2563). ถึงเวลาต้องคุมโฆษณาแฝงเครื่องดื่ม''แอลกอฮอล์. เข้าถึงได้จาก https://www.dailynews.co.th/article/755642
ไทยรัฐออนไลน์. (2563). ล่า 3.5 หมื่นชื่อ ปิดช่องใช้ตราเสมือนเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เลี่ยง ก.ม..ข้าถึงได้จาก https://www.thairath.co.th/news/politic/1765635
นิวส์ทีวี. (2563). ตีแผ่ธุรกิจน้ำเมาแอบแฝงใช้แบรนด์ DNA โฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์. เข้าถึงได้ จาก https://www.newtv.co.th/news/46309
นุชฤดี ลุ่ยใหญ่. (2558). ไวรัลมาร์เก็ตติ้ง (Viral Marketing) : ไวรัสระบาดในตลาดผ่านโซเซียล.ข้าถึงได้จาก www.mktevent.com
ปฐมาพร เนตินันทน์. (2554). การสังเคราะห์กระบวนการและกลยุทธ์การสร้างตราสินค้า. วารสารนัก บริหาร. 31(2). 36-50.
ผู้จัดการออนไลน์. (2563). ทำคอนเทนต์การตลาดประสาทวิทยา ด้วย“Neuromarketing”. เข้าถึงได้จาก https://mgronline.com/smes/detail/9630000100656
ภทร ภทรภานุ ไชยเชียงของและนภวรรณ ตันติเวชกุล(2557). กลยุทธ์การสร้างและการสื่อสารตรา สินค้ารูปแบบการดำเนินชีวิต. วารสารการประชาสัมพันธ์และการโฆษณา. 7 (1). 71-90.
เสรี วงษ์มณฑา. (2540). ครบเครื่องเรื่องการสื่อสารการตลาด. กรุงเทพฯ: วิสิทธิ์พัฒนา
ภาษาอังกฤษ
Aaker, A.D. (2002). Buiding strong brands. London, England : Simon & Schuster.
Jung K.L. and Merlin M. .(2003). Lifestyle branding :as more companies embrace it, consumer opposition grows. Journal of Integrated Communications. 2002- 2003: 40-45.
Kim, S-H., & Lee, S. A. (2020). The Role of Marketing Communication Mix on Korean
Customers' Coffee ShopBrand Evaluations. Journal of Hospitality and Tourism Insights. 3(3), 291-309.
Kotler, P. (2003). Marketing management. Upper Saddle River,NJ: Prentice Hall.
Lehu, J.-M. (2007). Branded Entertainment. Kogan Page, London : Great-Britain.
Renvoise, P., & Morin, C. (2007). Neuromarketing: Understanding the "Buy Button" in your customer's brain. Nashville: Thomas Nelson
Rima Bhardwaj. (2020). Surrogate Advertisements: A New Judicial Concern. Retrieved from http://www.legalserviceindia.com/article/l346-Surrogate-Advertisements.html
Saviolo, S., & Marazza, A. (2013). Lifestyle brand: A guide to aspirational marketing. Hampshire: Palgrave Macmillan.
