เกณฑ์การให้คะแนน: เครื่องมือสำหรับครูเพื่อประเมินผลลัพธ์การเรียนรู้ ที่เที่ยงตรงและยุติธรรม

Main Article Content

พิชิต ฤทธิ์จรูญ

บทคัดย่อ

เกณฑ์การให้คะแนนเป็นเครื่องมือที่ช่วยให้ครูมีแนวทางการให้คะแนนในการประเมินการปฏิบัติงานหรือผลงานของผู้เรียน แบ่งออกเป็น 4 ประเภท คือ เกณฑ์การให้คะแนนแบบองค์รวม แบบวิเคราะห์ แบบทั่วไป และแบบเจาะจง ซึ่งถือว่าเป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยให้ครูประเมินผลลัพธ์การเรียนรู้ได้อย่างเที่ยงตรงและยุติธรรม รวมทั้งช่วยเสริมสร้างทักษะการประเมินและปรับปรุงพัฒนางานด้วยตนเองของผู้เรียน การพัฒนาเกณฑ์การให้คะแนนให้มีคุณภาพและใช้ประโยชน์ได้จริง ครูผู้สอนจะต้องดำเนินการอย่างเป็นระบบ จัดการให้เพื่อนครูหรือผู้เรียนมีส่วนร่วม มีการสื่อสารสร้างความเข้าใจกับผู้เรียน มีการนำไปใช้จริงและปรับปรุงให้เกณฑ์มีคุณภาพอย่างต่อเนื่องเพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อการพัฒนาผู้เรียนและการปรับปรุงพัฒนาการจัดการเรียนรู้ของครู โดยยึดหลักปฏิบัติให้การประเมินเป็นส่วนหนึ่งในกระบวนการเรียนรู้ และเป็นการประเมินเพื่อพัฒนาการเรียนรู้อย่างแท้จริง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ฤทธิ์จรูญ พ. (2019). เกณฑ์การให้คะแนน: เครื่องมือสำหรับครูเพื่อประเมินผลลัพธ์การเรียนรู้ ที่เที่ยงตรงและยุติธรรม. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ., 12(1), 1–16. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/edjour_stou/article/view/151008
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

พิสณุ ฟองศรี. (2553). เทคนิควิธีการประเมินโครงการ. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2557). เทคนิคการประเมินโครงการ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: เฮ้าส์ ออฟ เคอร์มีสท์.

ราชบัณฑิตยสถาน (2555). พจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสภา. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.

สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2558). พจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์ร่วมสมัย ฉบับราชบัณฑิตยสภา. กรุงเทพฯ: สำนักงานราชบัณฑิตยสภา.

สมศักดิ์ ภู่วิภาดาวรรธน์. (2544). การยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลางและการประเมินตามสภาพจริง. เชียงใหม่: THE KNOWLEDGE CENTER.

Nitko, A. J. (2007). Educational assessment of students. (5thed.). Upper Saddle River.: Pearson/Merrill Prentice Hall.

Suskie, L. A. (2009). Assessing student learning: A common sense guide. (2nded.). San Francisco: Jossey-Bass.