รายงานการประเมินโครงการพัฒนาทักษะชีวิตนักเรียนโรงเรียนดอนมดแดงวิทยาคม ปีการศึกษา 2564
คำสำคัญ:
การประเมินโครงการ, ทักษะชีวิตบทคัดย่อ
การประเมินโครงการพัฒนาทักษะชีวิตนักเรียนโรงเรียนดอนมดแดงวิทยาคม ปีการศึกษา 2564 มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อประด้านสภาพแวดล้อม ด้านปัจจัยนำเข้า ด้านกระบวนการ และด้านผลผลิตของโครงการ 2) เพื่อศึกษาผลกระทบ ประสิทธิผล ความยั่งยืน และการถ่ายโยงความรู้ของโครงการ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อโครงการพัฒนาทักษะชีวิตนักเรียน โรงเรียนดอนมดแดงวิทยาคม ปีการศึกษา 2564 ทำการศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้บริหารและครู นักเรียน คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน และผู้ปกครองนักเรียน จำนวน 296 คน ได้มาจากการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามเพื่อประเมินโครงการด้านสภาพแวดล้อม ด้านปัจจัยนำเข้า ด้านกระบวนการ ด้านผลผลิตแบบสัมภาษณ์ผลกระทบ ประสิทธิผล ความยั่งยืน และการถ่ายโยงความรู้ของโครงการ และแบบสอบถามความความพึงพอใจต่อโครงการพัฒนาทักษะชีวิตนักเรียนโรงเรียนดอนมดแดงวิทยาคม ปีการศึกษา 2564 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ( ) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ผลการวิจัยพบว่า
โครงการพัฒนาทักษะชีวิตนักเรียน โรงเรียนดอนมดแดงวิทยาคม ปีการศึกษา 2564 พบว่า 1) ผลการประเมินภาพรวมทั้ง 4 ด้าน พบว่า มีระดับความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายข้อ พบว่า ค่าเฉลี่ยอันดับแรกคือ ด้านผลผลิต รองลงมาคือ ด้านปัจจัยนำเข้า อันดับที่สามคือ ด้านสภาพแวดล้อม ส่วนค่าเฉลี่ยที่ต่ำสุด คือ ด้านกระบวนการ 2) ผลการประเมินผลกระทบ ประสิทธิผล ความยั่งยืน และการถ่ายโยงความรู้ของโครงการ พบว่า
2.1) ผลกระทบของการประเมินโครงการ พบว่า มีส่วนร่วมในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้านการวางแผนงาน กำหนดนโยบายลงสู่การปฏิบัติ กำหนดบทบาทหน้าที่ของครู บุคลากรชัดเจน ศึกษาข้อมูลนักเรียนเป็นรายบุคคล เพื่อให้ได้ข้อมูลของนักเรียน แสวงหาหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการประสานความร่วมมือในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ด้านการสนับสนุนปัจจัยควรส่งเสริมการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนทั้งรัฐและเอกชนในการระดมทรัพยากรสนับสนุนการจัดกิจกรรม ควรจัดอบรมบุคลากรผู้รับผิดชอบการจัดกิจกรรม ประสานขอความร่วมมือกับองค์กรขอความอนุเคราะห์ให้นักเรียนเข้าศึกษาดูงาน หรือฝึกประสบการณ์ หรือประสานขอความร่วมมือวิทยากรเข้ามามีส่วนร่วมในการสนับสนุนและจัดกิจกรรม ศึกษาดูงานสถานที่ศึกษาที่ประสบความสำเร็จหรือมีวิธีการปฏิบัติที่เป็นเลิศด้านทักษะชีวิตนักเรียน การประเมินความสำเร็จของโครงการ ควรการดำเนินโครงการทำให้นักเรียนได้รับความรู้ มีทักษะและประสบการณ์การทำงาน มีเจตคติที่ดี มีมนุษยสัมพันธ์ รู้จักใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ ครู มีความรู้ในการจัดกิจกรรม พัฒนาหลักสูตรและจัดกิจกรรมได้สอดคล้องกับความต้องการของนักเรียน โรงเรียนเป็นแหล่งศึกษาดูงานของชุมชน เกิดความสัมพันธ์ระหว่างครู นักเรียนผู้ปกครองและชุมชน ความคิดเห็นเกี่ยวกับผลผลิตของโครงการ ด้านความรู้ ความสามารถด้านทักษะชีวิต และเจตคติต่อทักษะชีวิต พบว่า นักเรียนมีความรู้ ความสามารถเกี่ยวกับทักษะชีวิต เชื่อมั่นในคุณประโยชน์ของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้พัฒนาทักษะชีวิต กล้าคิด กล้าทำ และกล้าแสดงออก มีเจตคติที่ดีต่อการดำเนินชีวิต และมีแนวทางในการพัฒนาตนในอนาคต ผู้ปกครองและคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานมีความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้พัฒนาทักษะชีวิตนักเรียน เนื่องจากกิจกรรมดังกล่าวส่งผลให้นักเรียนรู้จักทำงาน มีความอดทน มีประสบการณ์ มีมนุษยสัมพันธ์ เป็นที่ยอมรับของสังคม ใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์และมีทักษะชีวิตที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในอนาคตได้ 2.2) ด้านประสิทธิผล พบว่า โครงการใช้หลักการมีส่วนร่วมของผู้ปกครอง ชุมชน ในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ทักษะชีวิต สามารถทำให้การดำเนินกิจกรรมต่างๆ บรรลุเป้าประสงค์ของโครงการ นักเรียนได้รับความเป็นธรรมและความเสมอภาค นักเรียนมีความรู้ความสามารถเกี่ยวกับทักษะชีวิต เชื่อมั่น อดทน มีมนุษยสัมพันธ์ เป็นที่ยอมรับของสังคม ใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ ผู้ปกครอง และคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานมีความพึงพอใจต่อประสิทธิผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้การพัฒนาทักษะชีวิตนักเรียน 2.3) ด้านความยั่งยืน พบว่า โครงการทำให้นักเรียนได้เรียนรู้ทักษะชีวิตอย่างต่อเนื่อง สม่ำเสมอ มีผู้บริหารและครูคอยอำนวยความสะดวกในการจัดการเรียนรู้ นักเรียนมีทักษะในการดำรงชีวิต โรงเรียนใส่ใจดูแลด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัย มีการปฏิบัติตามกฎหมายและข้อบังคับของภาครัฐโดยเคร่งครัด บริหารจัดการความเสี่ยงและผลกระทบในทุกด้าน 2.4) ด้านการถ่ายโยงความรู้ พบว่า โครงการทำให้นักเรียนมีความรู้ทักษะชีวิต ครูจัดกิจกรรมให้นักเรียนนำความรู้ทักษะชีวิตไปใช้ในชีวิตประจำวันและขยายผลไปสู่พ่อแม่ผู้ปกครองและครอบครัว ครูนําความข้อมูลไปพัฒนาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในรูปแบบชุมชนวิชาชีพ และโรงเรียนเป็นแหล่งศึกษาดูงานสร้างเครือข่ายความร่วมมือ 3) ความพึงพอใจต่อโครงการพัฒนาทักษะชีวิตนักเรียน โรงเรียนดอนมดแดงวิทยาคม ปีการศึกษา 2564 โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายข้อ พบว่า อันดับแรกคือ ควรมีการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ทักษะชีวิตนักเรียนต่อไป รองลงมาคือ การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ทักษะชีวิตมีประโยชน์ต่อนักเรียน และนักเรียนสามารถนำทักษะชีวิตไปปรับใช้ในอนาคตได้ตามลำดับ ส่วนรายข้อที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือ นักเรียนสามารถนำความรู้ไปเผยแพร่/ถ่ายทอดแก่บุคคลอื่นได้
เอกสารอ้างอิง
กมลานันท์ บุญกล้า. (2559). การประเมินโครงการเศรษฐกิจพอเพียงของโรงเรียนบ้านหนองปลาซิว สํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 2. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: กระทรงศึกษาธิการ.
กานต์รวี ดาวเรือง. (2558). ทักษะชีวิตและการวางแผนการดําเนินชีวิตของเด็กและเยาวชน (ชาย) หลังออกจากศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชน. วิทยานิพนธ์สังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและนโยบายสวัสดิการสังคม ภาควิชาสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
คณะกรรมการการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. สำนักงาน. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2551). แนวทางการพัฒนาทักษะชีวิตบูรณาการ
การเรียนการสอน 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
เคย์ เคน. (2554). ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 : สําคัญอย่างไร และจะทําสำเร็จได้อย่างไร, หนังสือ 21st Century Skills: Rethinking How Students Learn ทักษะแห่งอนาคต การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์โอเพ่นเวิลด์ส.
เชาว์ อินใย. (2553). การประเมินโครงการ. กรุงเทพฯ: วี.พริ้นท์.
ธร สุนทรายุทธ. (2551). การบริหารจัดการเชิงปฏิรูป : ทฤษฎี วิจัย และปฏิบัติทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: บริษัทเนติกุลการพิมพ์ จำกัด.
พูลทรัพย์ เตินเตือน. (2562). การประเมินโครงการพัฒนาคุณภาพผู้เรียน กิจกรรมพัฒนาทักษะชีวิตของศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม. นครพนม: ศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม.
ภาสวรรณ คลาดแคล้ว และสุพัตรา จิตตเสถียร. (2553). การประเมินผลโครงการป้องกัน และแก้ไขปัญหายาเสพติดของศูนย์ปฏิบัติการต่อสู้เพื่อเอาชนะยาเสพติดอำเภอที่ได้รับการสนับสนุนจากองค์การบริหารส่วนจังหวัดพิษณุโลก ศึกษาเฉพาะ: กรณีเงินอุดหนุนอำเภอละ 1 ล้านบาท. (ออนไลน์). สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2563. เข้าถึงได้จากhttp://www.Social.nu.ac.th / th/paper/IS/2553/2553_55.pdf.
วิจารณ์ พานิช. (2554). การจัดการเรียนรู้ สำหรับศตวรรษที่ 2. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
ศิวพร นววงศานันต์. (2559). การประเมินโครงการยกระดับผลการทดสอบการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 2. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัย วัดผล และสถิติการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุภัทรา สภาพอัตถ์. (2554). การบริหารจัดการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพในโรงเรียนมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา ภาควิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ยงยุทธ วงศ์ภิรมย์ศานติ์ และสุวรรณา เรืองกาญจนเศรษฐ์. (2552). ทักษะชีวิต. (ออนไลน์). สืบค้นเมื่อ 16 ตุลาคม 2563. เข้าถึงได้จาก http://www.teenrama.com.
สุวรีย์ ศิริโภคาภิรมย์. (2546). การวิจัยทางการศึกษา. ลพบุรี: สถาบันราชภัฏเทพสตรี.
โสภา แซ่ลี. (2557). การประเมินโครงการคืนครูให้นักเรียนโดยประยุกต์ใช้รูปแบบการประเมิน CIPP Model สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยและประเมินผลการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities: Educational and psychological measurement, 30 : 608.
Sharon, Junge K.; Sue, Manglallan; & Juliana, Raskauskas. (2003). Building Life Skills Through After School Participation in Experimental and Cooperative Learning. Child Study Journal. 33(3) : 74-165.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 วารสารครุศาสตร์วิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
