การสร้างมูลค่าเพิ่มให้ขยะโดยใช้แนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียนในตำบลดอยฮาง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
คำสำคัญ:
ขยะ, การสร้างมูลค่าเพิ่ม , เศรษฐกิจหมุนเวียนบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมและระดับการมีส่วนร่วมในการจัดการขยะของประชาชน 2) ศึกษาสถานการณ์ปัญหาและรูปแบบในการจัดการขยะของประชาชน และ 3) เสนอแนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มให้ขยะโดยใช้แนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียนในตำบลดอยฮาง เป็นงานวิจัยแบบผสมเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ โดยใช้แบบสอบถามผู้มีบทบาทในการจัดการขยะมูลฝอย 515 ครัวเรือน แนวทางการสนทนากลุ่มและแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างกับเจ้าหน้าที่เทศบาลตำบลดอยฮาง และผู้นำชุมชน 30 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและสถิติเชิงพรรณนา ผลการศึกษาพบว่า
ตำบลดอยฮางเป็นชุมชนชนบทที่มีระบบเศรษฐกิจขนาดเล็ก เทศบาลมีบทบาทในการให้ความรู้และสนับสนุนอุปกรณ์สำหรับการจัดการขยะ และให้ชุมชนจัดการขยะครัวเรือนด้วยตนเอง วิธีการจัดการขยะแต่ละประเภทที่ปรากฎจึงเป็นไปแบบไม่ถูกสุขลักษณะ พฤติกรรมและระดับการมีส่วนร่วมในการจัดการขยะมูลฝอยของสมาชิกชุมชนอยู่ในระดับน้อย ( x = 2.47 S.D = 0.79) และ (x = 2.44, S.D.=0.72) ตามลำดับ คณะกรรมการจึงร่วมกันคัดเลือกจัดการขยะอินทรีย์เป็นอันดับแรก โดยการสร้างมูลค่าเพิ่มตามแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียนทำการแปรรูปขยะอินทรีย์เป็นพลังงานแก๊สชีวภาพด้วยนวัตกรรมบอลลูนแก๊สในชุมชนต้นแบบ บ้านดอยฮางใน หมู่ 1 และจัดเป็นศูนย์การเรียนรู้ด้านการจัดการขยะอินทรีย์ ผลจากการดำเนินโครงการในระยะ 6 เดือนพบว่า ด้านเศรษฐกิจ 1) ได้พลังงานแก๊สชีวภาพเพื่อใช้ในชุมชน ลดการซื้อแก๊สลงเดือนละ 960 บาท 2) ได้ปุ๋ยน้ำเพื่อใช้ในการเกษตรลดการซื้อปุ๋ยลงเดือนละ 400 บาท ด้านสังคม 1) สมาชิกชุมชนมีความตระหนักและเห็นความสำคัญในการกำจัดขยะมากขึ้น โดยเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารจัดการขยะมูลฝอย เห็นประโยชน์และได้รับประโยชน์ร่วมกัน 2) ปริมาณขยะมูลฝอยลดลงจากเดิมเดือนละ 370 กก. เหลือเดือนละ 226 กก. 3) ชุมชนมีแหล่งเรียนรู้การจัดการขยะอินทรีย์ ด้านสิ่งแวดล้อม 1) ชุมชนสะอาดมากขึ้น มลพิษทางกลิ่น ควันและฝุ่นละอองลดลงและไม่เป็นแหล่งอาหาร เพาะพันธุ์ของสัตว์และแมลง 2) ทัศนียภาพของชุมชนดีขึ้น
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมมลพิษ. (2558). คู่มือประชาชนการคัดแยกขยะมูลฝอยอย่างถูกวิธีและเพิ่มมูลค่า. บริษัท ฮีซ์ จำกัด.
________. (2564). คู่มือสำหรับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การจัดการขยะมูลฝอยชุมชนอย่างครบวงจร. ส่วนส่งเสริมการจัดการสิ่งแวดล้อม สำนักสิ่งแวดล้อมภาคที่ 2 ลำปาง.
กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม. (2560). คู่มือการสร้างวินัยสู่การจัดการขยะที่ยั่งยืน. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร.
กิติชัย รักตะกนิษฐ์. (2558). ทางเลือกในการกำจัดขยะอินทรีย์โดยใช้เทคโนโลยีชีวภาพในประเทศไทย. วารสารรัฏฐาภิรักษ์, 57(1), 68-81.
เทศบาลตำบลดอยฮาง. (2565, 12 มิถุนายน). ข้อมูลพื้นฐานตำบลดอยฮาง. https//doihang.go.th/ index.php/menu8title/detail/8
ธงพล พรหมสาขา และอุ่นเรือน เล็กน้อย. (2563). การจัดการขยะของเทศบาลตำบลภายใต้แนวคิดระบบเศรษฐกิจหมุนเวียน. วารสารราคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 12(2), 46-52.
นัยนา เดชะ. (2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการขยะมูลฝอยชุมชน ตำบลเลม็ด อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฏร์ธานี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. โรงพิมพ์ สุวีริยาสาส์น.
ศาลิมาร์ เกิดกลิ่นหอม. (2562). แนวทางการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการขยะมูลฝอยในเขตเทศบาลนครศรีธรรมราช [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สุริยะ หาญพิชัย และ จันทร์ฉาย จันทร์ลา. (2561). การจัดการขยะแบบมีส่วนร่วมของเทศบาลตำบลลำนารายณ์ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี. วารสารเทคโนโลยีสุรนารี, 12(1), 67-85.
Chiemchaisri, C., Visvanathan, C., & Labayen, J. J. (2008). Municipal solid waste management in Thailand and disposal emission inventory. Environmental Monitoring and Assessment, 135(1-3), 13-20.
Cohen J. M., & Uphoff N.T. (1981). Rural Development Participation: Concept and Measures for Project Design Implementation and Evaluation. New York. Cornell University.
Geng, Y., & Doberstein, B. (2008). Developing the circular economy in China: Challenges and opportunities for achieving’ leapfrog development. The International Journal of Sustainable Development and World Ecology, 15(3), 231-239.
Zhu,Q., Geng,Y., & Lai, K. H. (2010). Circular economy practices among Chinese manufacturers varying in environmental – oriented supply chain cooperation and the performance implication. Journal of Environmental Management, 91(6), 1324-1331.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารครุศาสตร์วิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.