การประเมินโครงการโรงเรียนคุณธรรมของสถานศึกษา กลุ่มโรงเรียนโอฆะบุรี  สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1

ณรงค์ศักดิ์ ทองเพ็ชร; ภูมิพิพัฒน์  รักพรมงคล

ผู้แต่ง

ณรงค์ศักดิ์ ทองเพ็ชร มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
ภูมิพิพัฒน์ รักพรมงคล มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร

คำสำคัญ:

การประเมินโครงการ, โรงเรียนคุณธรรม

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์การวิจัย (1) เพื่อประเมินโครงการโรงเรียนคุณธรรมของสถานศึกษากลุ่มโรงเรียนโอฆะบุรีสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1 ด้านปัจจัยนำเข้า ด้านกระบวนการดำเนินงาน และด้านผลผลิต (2) เพื่อหาแนวทางพัฒนาโครงการโรงเรียนคุณธรรมของสถานศึกษา กลุ่มโรงเรียนโอฆะบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหาร ครู นักเรียน ผู้ปกครองและกรรมการสถานศึกษา จำนวน 310 คน ผู้เชี่ยวชาญให้ข้อมูล จำนวน 17 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ หาค่าเฉลี่ย ( ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ความถี่ (f) และการจัดลำดับ

ผลการวิจัย พบว่า (1) ตามความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษาและครู ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ผ่านเกณฑ์การประเมิน พิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านผลผลิต (Output) ด้านกระบวนการ (Process) และด้านปัจจัยนำเข้า (Input) ตามลำดับ (1.1) ด้านปัจจัยนำเข้ามีค่าเฉลี่ยสูงสุด ได้แก่ ด้านสถานที่ดำเนินการ (1.2) ด้านกระบวนการ มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ได้แก่ ด้านการตรวจสอบและประเมินผลการดำเนินงาน (1.3) ด้านผลผลิต
ตามความคิดเห็นของผู้บริหารและครู ผู้บริหารและครูมีคุณธรรมจริยธรรมและเป็นตัวอย่างแก่นักเรียนได้ตามความคิดเห็นของนักเรียน ผู้ปกครอง และกรรมการสถานศึกษา มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ได้แก่ ด้านนักเรียนมีระเบียบวินัย (2) แนวทางการพัฒนาโครงการตามความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญ ผู้บริหารสถานศึกษาควรส่งเสริมการอบรมของบุคลากรและใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า จัดสภาพแวดล้อมให้เหมาะสม ผู้บริหารสถานศึกษาควรประชุมชี้แจงแนวทางการดำเนินงาน ใช้เทคโนโลยีในการประชาสัมพันธ์ ตรวจสอบผลการดำเนินงาน ควรนำผลการประเมินมาวางแผนเพื่อจัดทำโครงการครั้งต่อไป ผู้บริหารและครูสามารถแสดงความคิดเห็นได้ นักเรียนตั้งใจทำหน้าที่อย่างต่อเนื่อง รักษาร่างกาย ที่อยู่อาศัย สิ่งแวดล้อมได้ถูกต้องตามสุขลักษณะ และดำเนินชีวิตความเป็นอยู่อย่างเรียบง่าย

ประวัติผู้แต่ง

ณรงค์ศักดิ์ ทองเพ็ชร, มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร

นักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร (2567)

ภูมิพิพัฒน์ รักพรมงคล, มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร

รองศาสตราจารย์ ประจำหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร (อาจารย์ที่ปรึกษาหลัก)

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติพุทธศักราช 2542 แก้ไข เพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พุทธศักราช 2545. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

ธิดารัตน์ สุรันนา. (2564). การประเมินโครงการโรงเรียนคุณธรรม ของสถานศึกษากลุ่มโรงเรียนช่องแคบ-คีรีราษฎร์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). กำแพงเพชร: มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.

นฤมล วิทยาวุฒิรัตน์. (2562). การประเมินโครงการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมในโรงเรียนคลองเมืองพิทยาคม. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2(4), 97-107.

ประไพรัตน์ ลำใจ. (2557). รูปแบบการพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมนกัเรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา, 2(2), 46-58.

พรนิภา จันทร์น้อย. (2560). รูปแบบกิจกรรมการพัฒนาพฤติกรรมทางจริยธรรมของนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาเอกชนตามคุณลักษณะบัณฑิตอุดมคติไทย (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

พระมหารถศรี อินธิสิทธิ์ (ติกฺขปัญฺโญ). (2563). การบริหารโครงการโรงเรียนคุณธรรม สพฐ. ต้นแบบ กรณีศึกษาโรงเรียนในจังหวัดสกลนคร (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ภูมิพิพัฒน์ รักพรมงคล. (2559). การบริหารจัดการสถานศึกษา. กำแพงเพชร: เกรียงไกรพานิชย์.

วิรัญรัฏฌา รัตโน. (2562). การส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม และค่านิยมที่พึงประสงค์ของนักเรียน โรงเรียนบ้านตูม (นพค.15 กรป.กลางอุปถัมภ์). วารสารงานวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 6(1), 58-75.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1. (2566). แผนพัฒนาคุณภาพการศึกษา ระยะ 5 ปี 2566-2570. พิจิตร: สำนักงานฯ.

อรอุมา โตประเสริฐ. (2562). แนวทางการดำเนินงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรมของนักเรียนในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุทัยธานี เขต 2 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). สุราษฎร์ธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.

Deming, W. E. (1993). Total Quality Management in Higher Education. Management Services, 3(5), 6.

Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 608-609.