ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกโรงเรียนกวดวิชาของนักเรียน ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในเขตอำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย

ผู้แต่ง

  • ชานน มาเนียม คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • สุรินทร์ พิทักษ์สิกุล คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • วัชระ วัธนารวี คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

คำสำคัญ:

ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจ, โรงเรียนกวดวิชา, นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย

บทคัดย่อ

          การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษา 1) เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างส่วนบุคคลในการตัดสินใจเลือกโรงเรียนกวดวิชาของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในเขตอำเภอเมืองจังหวัดเชียงราย โดยจำแนกตามเพศ อายุ แผนการเรียน ระดับชั้น และโรงเรียน 2) เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการเลือกโรงเรียนกวดวิชาของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา ตอนปลาย ในเขตอำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย

                ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ได้แก่ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่เรียนอยู่ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย จำนวน 4,489 คน ใช้วิธีหาขนาดกลุ่มตัวอย่างแบบทราบจำนวนประชากรที่แน่นอน ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 642 คน จากการแทนค่าในสูตรของเครจซี่และมอร์แกน (1970) ใช้หลักการเลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีสุ่มตัวอย่างโดยใช้หลักความน่าจะเป็น โดยสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ จากกลุ่มตัวอย่างตามสัดส่วนจำนวนกลุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลคือ แบบสอบถามใน กูเกิลฟอร์ม สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ การแจกแจงความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทีเทส การวิเคราะห์ความแปรปรวน และ การวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นหลายตัวแปร

                ผลการศึกษาพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เพศหญิง อายุ 16 ปี เรียนด้วยแผนการเรียนวิทย์-คณิต และมีวิชาที่นักเรียนได้ลงเรียนกวดวิชามากที่สุด 3 อันดับแรก ได้แก่ คณิตศาสตร์ ภาษาอังกฤษ และฟิสิกส์ ตามลำดับ อายุ แผนการเรียน ระดับชั้น และโรงเรียน มีผลต่อการตัดสินใจ ในขณะที่เพศไม่มีผลต่อการตัดสินใจ มีตัวแปรของปัจจัยส่วนผสมทางการตลาดที่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ได้แก่ หลักฐานทางกายภาพ (β=.32) กระบวนการ (β=.22) และสถานที่ (β=.12) ตามลำดับ

ประวัติผู้แต่ง

ชานน มาเนียม, คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

นักศึกษาหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย (2567)

 

สุรินทร์ พิทักษ์สิกุล, คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ประจำหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย (อาจารย์ที่ปรึกษาหลัก)

 

วัชระ วัธนารวี, คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ประจำหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย (อาจารย์ที่ปรึกษาร่วม)

 

เอกสารอ้างอิง

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2561). การใช้ SPSS for Windows ในการวิเคราะห์ข้อมูล. (พิมพ์ครั้งที่ 31) กรุงเทพฯ:

โรงพิมพ์สามลดา.

ปรางทิพย์ ตินนะศรี และธนกร สิริสุคันธา. (2565). ส่วนประสมทางการตลาดบริการที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเรียนโรงเรียนกวดวิชาของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(1), 547-560

สรวิศ มา. (2566). เปิดสถิติเรียนพิเศษนักเรียนไทย: เมื่อโรงเรียนไม่อาจพาเด็กไปถึงฝั่ง. สืบค้นจาก The101.world: https://www.the101.world/shadow-education-in-thailand/

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย. (2566). ข้อมูลนักเรียนประจำปีการศึกษา 2566 ภาคเรียนที่ 2. สืบค้นจาก ระบบบริการข้อมูลภาครัฐ Big DATA: http://eduweb.in.th/bigdatasesaocr

องค์การยูนิเซฟ ประเทศไทย. (2562). การศึกษาสำหรับศตวรรษที่ 21การพัฒนาทักษะคือหัวใจสำคัญของการศึกษา. สืบค้นจาก UNICEF Thailand: http:// www.unicef.org

McCarthy, E. Jerome (1960), Basic Marketing: A Managerial Approach. Homewood, IL: Richard D. Irwin, Inc

Suwatno, S., Rino, R., & Anggara, R. (2019). High Schools Students’ Decision in Choosing Tutoring Institution. Advances in Social Science, Education and Humanities Research. 178(January). 257-262. doi: 10.2991/icoie-18.2019.58

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-30

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย