การส่งเสริมการเรียนรู้เชิงรุกของผู้เรียนในการศึกษาตัวแบบมาร์คอฟ ด้วยโปรแกรม QM for Windows V5 กรณีศึกษา ผู้เรียนสาขาวิชานวัตกรรมและการจัดการข้อมูลธุรกิจอุตสาหกรรม
คำสำคัญ:
การเรียนรู้เชิงรุก, ตัวแบบมาร์คอฟ, การเรียนรู้ในเชิงคณิตศาสตร์, โปรแกรม QM for Windows V5บทคัดย่อ
การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญและส่งเสริมการมีส่วนร่วมอย่างกระตือรือร้นผ่านการคิดวิเคราะห์ การทดลอง และการประยุกต์ใช้ความรู้ในสถานการณ์จริง โดยอาศัยเทคโนโลยีเป็นเครื่องมือสนับสนุน มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาทักษะการคิดขั้นสูง โดยเฉพาะในบริบทของเนื้อหาทางคณิตศาสตร์ที่มีความซับซ้อน เช่น ตัวแบบมาร์คอฟ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาประสบการณ์การเรียนรู้ของผู้เรียนในการศึกษาตัวแบบมาร์คอฟโดยใช้โปรแกรม QM for Windows V5 และ (2) เสนอแนวทางในการพัฒนากระบวนการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้เทคโนโลยี การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพในลักษณะปรากฏการณ์วิทยา กลุ่มผู้ให้ข้อมูลเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 3 สาขาวิชานวัตกรรมและการจัดการข้อมูลธุรกิจอุตสาหกรรม จำนวน 3 คน ได้มาจากการคัดเลือกตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ การสัมภาษณ์แบบไม่มีโครงสร้าง แบบบันทึกภาคสนาม และแบบสะท้อนผลการเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาและการวิเคราะห์เชิงตีความ โดยดำเนินการเก็บรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลควบคู่กัน และตรวจสอบความน่าเชื่อถือของข้อมูลด้วยวิธีสามเส้าและการตรวจสอบโดยผู้ให้ข้อมูล
ผลการวิจัยพบว่า ผู้เรียนสามารถใช้โปรแกรม QM for Windows V5 ในการดำเนินการพื้นฐาน ได้แก่ การนำเข้าข้อมูล การกำหนดพารามิเตอร์ และการตั้งค่าสถานะเริ่มต้น เพื่อวิเคราะห์ตัวแบบมาร์คอฟได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยผู้เรียนเกิดการเรียนรู้ผ่านการศึกษาด้วยตนเอง การแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับเพื่อน และการสนับสนุนจากผู้สอน ส่งผลให้สามารถสร้าง วิเคราะห์ และคาดการณ์การเปลี่ยนแปลงของสถานะได้อย่างมีเหตุผล และเกิดความเข้าใจเชิงลึกเกี่ยวกับตัวแบบมาร์คอฟ นอกจากนี้ การใช้โปรแกรมยังช่วยเชื่อมโยงความรู้เชิงทฤษฎีกับการประยุกต์ใช้ในสถานการณ์จริงได้อย่างชัดเจน ข้อเสนอแนะแนวทางในการพัฒนากระบวนการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้เทคโนโลยี ประกอบด้วย การออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นปัญหาเป็นฐาน การอภิปรายและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นการสังเคราะห์แนวคิดทางคณิตศาสตร์ การพัฒนาสื่อมัลติมีเดีย และการสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อพัฒนาการจัดการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
Bandura, A. (2006). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice-Hall.
Bishop, J. L. (2006). Using technology to enhance the active learning experience. Journal of College Science Teaching, 36(3), 28–32.
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. ASHE-ERIC Higher Education Report No. 1, The George Washington University.
Brandes, D., & Ginnis, P. (2000). The learner-centered classroom: From theory to practice. Nelson Thornes.
Davidson, J., & Harris, M. (2020). Innovative learning methods in higher education. Journal of Educational Innovation, 12(2), 45–58.
Gagniuc, P. A. (2017). Markov chains: From theory to implementation and experimentation. Wiley.
Grabinger, R. S. (1996). Rich environments for active learning. In D. H. Jonassen (Ed.), Handbook of research for educational communications and technology. AECT.
Hillier, F. S., & Lieberman, G. J. (2010). Introduction to operations research (10th ed.). McGraw-Hill Education.
Hung, D., & Zhang, S. (2008). The role of technology in fostering active learning. Educational Technology & Society, 11(3), 2–39.
Inprasitha, M. (2011). One feature of adaptive lesson study in Thailand: Designing a learning unit. Journal of Science and Mathematics Education in Southeast Asia, 34(1), 47–66.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (2014). Cooperation and competition: Theory and research. Interaction Book Company.
Morrison, K., & Fawley, N. (2016). Using practice-based tools for learning enhancement. Education Journal, 45(3), 123–135.
Moreno, R., Mayer, R. E., Spires, H. A., & Lester, J. C. (2010). The role of guidance in learning from animated models: When less is more. Educational Psychologist, 45(4), 191–200. https://doi.org/10.1080/00461520.2010.515259
Nimkham, S. (2024). Active learning management to develop students into becoming “innovators”. Journal of Southern Technology, 17(2), 173–180.
Norris, M. J. (1997). A primer on adult learning theory. New Directions for Adult and Continuing Education, 1997(74), 15–23. https://doi.org/10.1002/ace.7402
O’Connor, C., & Richards, H. (2021). Community technology: Innovations and practices for social change.
Prince, M. (2004). Does active learning work? A review of the research. Journal of Engineering Education, 93(3), 223–231. https://doi.org/10.1002/j.2168-9830.2004.tb00809.x
Prensky, M. (2010). Teaching digital natives: Partnering for real learning. Corwin Press.
Kemeny, J. G., & Snell, J. L. (1960). Finite mathematics with applications. D. Van Nostrand Company.
Render, B., Stair, R. M., & Hanna, M. E. (2011). Quantitative analysis for management (11th ed.). Pearson.
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations (5th ed.). Free Press.
Rumsey, D. J. (2002). Statistical literacy as a goal for introductory statistics courses. Journal of Statistics Education, 10(3).
Schilling, M. A., & Shankar, R. (2019). Strategic management of technological innovation. McGraw-Hill.
Sutton, R. S., & Barto, A. G. (1998). Reinforcement learning: An introduction. MIT Press.
Tamim, R. M., Bernard, R. M., Borokhovski, E., Abrami, P. C., & Schmid, R. F. (2011). What forty years of research says about the impact of technology on learning: A second-order meta-analysis and validation study. Review of Educational Research, 81(1), 4–28. https://doi.org/10.3102/0034654310393361
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารครุศาสตร์วิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
