การเปรียบเทียบความรู้ของผู้ดูแลผู้สูงอายุก่อนและหลังได้รับโปรแกรมการสอนโดยการเรียนรู้ด้วยตนเองผ่านคลิปวิดีโอ กรณีศึกษาโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลพอกน้อย อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร

บทคัดย่อ

ประเทศไทยกำลังก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ ส่งผลให้จำนวนผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ผู้ดูแลผู้สูงอายุในชุมชนจึงจำเป็นต้องมีความรู้และทักษะในการดูแลที่เหมาะสม การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบระดับความรู้ของผู้ดูแลผู้สูงอายุก่อนและหลังได้รับโปรแกรมการสอนโดยการเรียนรู้ด้วยตนเองผ่านคลิปวิดีโอ การวิจัยเป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างคือผู้ดูแลผู้สูงอายุที่ผ่านการอบรมหลักสูตรผู้ดูแลผู้สูงอายุจากกรมอนามัย และปฏิบัติงานในพื้นที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลพอกน้อย อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร จำนวน 50 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามข้อมูลทั่วไปและแบบทดสอบความรู้เกี่ยวกับการดูแลผู้สูงอายุจำนวน 10 ข้อ โปรแกรมการสอนประกอบด้วยคลิปวิดีโอ 3 เรื่อง ได้แก่ การให้อาหารทางสายยาง การดูแลผู้ป่วยที่ได้รับออกซิเจน และการดูแลผู้ป่วยที่ใส่สายสวนปัสสาวะ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติ paired  t-test

ผลการศึกษาพบว่าคะแนนความรู้เฉลี่ยของผู้ดูแลผู้สูงอายุหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) โดยคะแนนเฉลี่ยเพิ่มขึ้นจาก 3.52 เป็น 7.66 คะแนน ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าโปรแกรมการเรียนรู้ด้วยตนเองผ่านคลิปวิดีโอมีประสิทธิผลในการเพิ่มความรู้ของผู้ดูแลผู้สูงอายุเกี่ยวกับการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง และสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาศักยภาพผู้ดูแลผู้สูงอายุในระดับชุมชนต่อไป