อิทธิพลของปัจจัยในการดำเนินธุรกิจที่มีต่อความเติบโต ของธุรกิจ SMEs ในจังหวัดเชียงราย

Taneenuch  Reokarn; Naphat  Thipsri; Noparat  Techapunratanakul; Mongkonkorn  Srivichai

doi:10.60101/mmr.2023.267405

Authors

Taneenuch Reokarn Faculty of Business Administration and Liberal Arts, Rajamangala University of Technology Lanna
Naphat Thipsri Faculty of Business Administration and Liberal Arts, Rajamangala University of Technology Lanna
Noparat Techapunratanakul Faculty of Science and Agricultural Technology, Rajamangala University of Technology Lanna
Mongkonkorn Srivichai Center of Creative Engineering for Sustainable Development, Rajamangala University of Technology Lanna

DOI:

https://doi.org/10.60101/mmr.2023.267405

Keywords:

SMEs, Business Operational Factors, Business Growth and Sustainable Economic Development

Abstract

The aim of this research is to: 1) investigate the factors affecting the operations and growth of SMEs in Chiang Rai province; 2) compare the factors affecting the operations and growth of SMEs in Chiang Rai province, categorized by business data; and 3) study the influence of operational factors on the growth of SMEs in Chiang Rai province. The research employs a questionnaire as a tool for data collection from 400 SMEs business owners in Chiang Rai province, selected through stratified random sampling. Statistical techniques employed for data analysis encompass mean, standard deviation, multiple correlation analysis, multiple regression analysis, analysis of variance, and the Fisher's Least-Significant Difference (LSD) test for conducting pairwise comparisons.

The findings of the study are as follows: 1) overall, the operational factors significantly influence the growth of SMEs in Chiang Rai province; 2) the type of business, business age, and investment amount vary significantly, resulting in differing impacts of operational factors on SMEs growth in Chiang Rai province, with statistical significance at the 0.05 level; 3) operational factors, including management, finance, marketing, and operations/technology, positively affect SMEs growth in Chiang Rai province, with statistical significance at the 0.05 level. Furthermore, the combined predictive power of these four operational factors in explaining SME growth is 68.50%. The results of this study will serve as guidelines for promoting and developing the potential of SMEs to enhance their competitiveness and sustainable growth in the future.

References

จุฑาภรณ์ เสาร์พูล และ สรัญณี อุเส็นยาง. (2565). ปัจจัยในการดำเนินธุรกิจของการเป็นผู้ประกอบการธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ที่ประสบความสำเร็จ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา, 4(2), 93-112.

ชมพูนุท ด้วงจันทร์, พรนภา กำเพชร, วรรณภิรมย์ เนียมนวล, นิธินาฏ ชุมแดง, ปรียามล ยงยุทธ์, … และ นภาพร พงศ์ทองเมือง. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลการดำเนินงานธุรกิจสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ ของกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย โดยวิธีวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติค. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 13(2), 27-44.

ชาญศักดิ์ เกิดสุข. (2565). กลยุทธ์การจัดการธุรกิจสู่ความสำเร็จของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) กลุ่มธุรกิจบริการด้านอาหารและเครื่องดื่มในเขตกรุงเทพมหานคร. Journal of Modern Learning Development, 7(7), 169-187.

ตฤณ แพเขียว และ กิติยา ทัศนะบรรจง. (2565). ผลกระทบของคุณลักษณะของผู้ประกอบการ ลักษณะองค์กรตามองค์ประกอบขององค์กรสมรรถนะสูงต่อการเจริญเติบโตของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของภาคธุรกิจการเกษตรในภูมิภาคตะวันออกของประเทศไทย. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 8(2), 116-125.

ถนอมศิลป์ จันคณากิติกุล, นิศารัตน์ โชติเชย และ กิตติชัย เจริญชัย. (2561). ปัจจัยการบริหารธุรกิจที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการประกอบการธุรกิจโรงแรม: กรณีศึกษา ผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรมในเขตอำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย. วารสารสหวิทยาการวิจัย: ฉบับบัณฑิตศึกษา, 7(2), 42-57.

ธนเดช กังสวัสดิ์. (2563). ตัวแบบกลยุทธ์ความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจของโรงงานอุตสาหกรรม จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 9(2), 166-178.

ธนะพัฒน์ วิริต. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จการดำเนินธุรกิจ (SMEs) จากสภาวะการแพร่ระบาดโรคโควิด-19 ของผู้ประกอบการในจังหวัดปทุมธานี. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 6(2), 458-473.

ธนัญญา ไชยนันทน์, บุรพร กำบุญ, สุชาติ ปรักทยานนท์ และ ฐนันวริน โฆษิตคณิน. (2566). ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลการดำเนินงานของผู้ประกอบการธุรกิจผลิตข้าวไรซ์เบอร์รี่อินทรีย์ในประเทศไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 12(1), 99-115.

นันทนา แจ้งสว่าง และ ศศิธร วชิรปัญญาพงศ์. (2565). ปัจจัยความสำเร็จในการจัดการธุรกิจออนไลน์

ในวิถีความปกติใหม่. วารสารวิจยวิชาการ, 5(5), 279-288.

นุชนาถ ทับครุฑ, ศุกพิชญาณ์ บุญเกื้อ และ อรอนงค์ อำภา. (2563). ปัจจัยแห่งความสำเร็จของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดตรังโดยใช้แนวคิดในการบริหารจัดการ Balanced Scorecard. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 12(1), 1-12.

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ : สิรีวิยาสาส์น.

บุรินทร์ ศิริเนตร์ และ กันฑิมาลย์ จินดาประเสริฐ. (2564). การปรับตัวเชิงกลยุทธ์ของธุรกิจโรงแรมในจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารสหวิทยาการจัดการคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัย ราชภัฏบุรีรัมย์, 5(1), 69-75.

ปิยะวัน เพชรหมี, สุจินดา เจียมศรีพงษ์ และ ศิวฤทธิ์ พงศกรรังศิลป์. (2562). ปัจจัยความสำเร็จของธุรกิจผ้าทอพื้นเมืองของธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลางในภาคเหนือของประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจเศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร, 14(3), 146-164.

พงศ์สฎา เฉลิมกลิ่น. (2563). การจัดการเครือข่ายทางธุรกิจในแง่มุมของปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการดำเนินงานทางธุรกิจ. Journal of Roi Kaensarn Academi, 5(2), 142-151.

พสุ เดชะรินทร์. (2566). ความสำเร็จของบริษัทไม่ได้วัดด้วยเงิน. สืบค้นจาก https://www.bangkokbiznews.com/columnist/1014905

รณิดา นกไทยเจริญ, สุชาติ ปรักทยานนท์, บุรพร กำบุญ และ ศิรชญาน์ การะเวก. (2566). รูปแบบการบริหารจัดการเพื่อการเติบโตของธุรกิจผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางในประเทศไทย. วารสารศิลปศาสตร์และอุตสาหกรรมบริการ, 6(1), 246-257.

รุจิกาญจน์ สานนท์ และ จุฑา เทียนไทย. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการดำเนินธุรกิจครอบครัว: กรณีศึกษา ธุรกิจอพาร์ตเมนต์ขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 9(2), 227-239.

ศิริชัย กาญจนวาสี. (2545). ทฤษฎีการประเมิน (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

สมคิด บางโม. (2559). การเป็นผู้ประกอบการ (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: พัฒนวิทย์.

สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2566). โครงสร้างธุรกิจ SME. สืบค้นจาก https://www.smebigdata.com/home

สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2566). นิยาม SME. สืบค้นจาก https://www.sme.go.th/th/cms-detail.php?modulekey=332&id=1334

สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2566). รายงานสถานการณ์ SME. สืบค้นจาก https://www.sme.go.th/th/download.php?modulekey=215

สุธีรา อะทะวงษา, นงนุช กันธะชัย, สุรินทร์ พิทักษ์สิกุล, ศิรสิทธิ์ ศิริวิวัฒนากุล และจิรพัฒน์ อุปถัมภ์. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการดำเนินงานของผู้ประกอบการธุรกิจแฟรนไชส์ ในจังหวัดเชียงราย. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 16(1), 149-173.

อิริยา ผ่องพิทยา, ภัควลัญชญ์ ผาณิตพิเชฐวงศ์, ณัชชา ธาตรีนรานนท์, กฤษฎาภรณ์ รุจิธำรงกุล, และลาวัลย์ ต้นสกุลรุ่งเรือง. (2566). ปัจจัยด้านนวัตกรรรมทางธุรกิจในยุคดิจิทัลส่งผลต่อการดำเนินงานของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในพื้นที่จังหวัดนนทบุรี. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 5(2), 353-364.

Cronbach, Lee J. (1970). Essentials of Psychological Testing (3rd ed.) New York: Harper.

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., & Tatham, R. L. (2006). Multivariate data analysis (6th ed.). Pearson Prentice Hall: New Jersey.

Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (2007). Balanced scorecard. In Das Summa Summarum des Management. Springer, 137-148.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. New York: Harper and Row.