การศึกษาจิตอาสามิติด้านการบำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคมเพื่อสนับสนุน การบริหารงานกิจการนักศึกษาของคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพทั่วไปและสังเคราะห์แนวทางการพัฒนาจิตอาสามิติด้านการบำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคมของนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย นักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ ปีการศึกษา 2565 โดยใช้ตารางของเครจซี่และมอร์แกนได้ขนาดของกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 136 คน โดยการเลือกแบบจับฉลาก เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ แบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการศึกษาพบว่า สภาพทั่วไปจิตอาสามิติด้านการบำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคมของนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม โดยรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.93 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.78 และสังเคราะห์จากข้อเสนอแนะแนวทางการพัฒนาจิตอาสามิติด้านการบำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคม ประกอบด้วยการอบรมเพิ่มเติมเกี่ยวกับความรับผิดชอบในมิติด้านการบำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคม การจัดโครงการที่ยกย่องหรือต้นแบบเพื่อให้เห็นการสร้างการยอมรับต่อผู้อื่นในสังคม มีโครงการที่สร้างสัมพันธ์อันดีงามต่อกันที่เป็นการสานต่อความเป็นศิษย์พี่และศิษย์น้องร่วมคณะเดียวกัน การจัดหาและแนะนำอาจารย์ที่ปรึกษาที่เอื้ออำนวยต่อระบบการบริหารกิจกรรมให้เกิดความคล่องตัวในการจัดกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการบำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคมที่เหมาะสมและมีการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง