การศึกษาแนวคิดและพัฒนาการของความคิดริเริ่มและความคิดสร้างสรรค์ ในกระบวนการสร้างงานจิตรกรรมไทยเพื่อเป็นข้อเสนอแนะในการปรับปรุงกฎหมายลิขสิทธิ์

บทคัดย่อ

การวิจัยฉบับนี้เป็นการศึกษาวิจัยในสาขามนุษยศาสตร์ ประเภทการวิจัยพื้นฐาน (Pure Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา วิเคราะห์ วิพากษ์ และสังเคราะห์ ให้ได้กรอบแนวคิดพื้นฐานเบื้องต้นเกี่ยวกับ ‘ความคิดริเริ่มและความคิดสร้างสรรค์’ หรือ ‘การแสดงออกซึ่งภูมิปัญญาของผู้สร้างสรรค์’ ในบริบทของงานสร้างสรรค์ในกลุ่มศิลปะ (งานจิตรกรรมไทย) โดยรวมถึงทั้งงานจิตรกรรมประเพณีและจิตรกรรมร่วมสมัย และเสนอแนะเชิงนโยบายในการพัฒนาจิตสำนึกพลเมืองตลอดจนการพัฒนากฎหมายลิขสิทธิ์ของไทยในอนาคต เครื่องมือวิจัย คือ สื่ออิเล็กทรอนิกส์ และการลงพื้นที่สัมภาษณ์ แบ่งออกเป็นสองกลุ่มได้แก่ กลุ่มที่หนึ่งลงพื้นที่ชุมชน สถานที่ที่มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง เพื่อสัมภาษณ์ถึงผู้วาด สืบเนื่องถึงการเป็นเจ้าของผลงาน กลุ่มที่สอง ลงพื้นที่สัมภาษณ์ผู้สร้างสรรค์ผลงานที่มีความเชี่ยวชาญในปัจจุบัน เก็บข้อมูลทุติยภูมิโดยอาศัยข้อมูลทางวิชาการตลอดจนข้อมูลอื่น ๆ ที่ได้จากการ และการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง ซึ่งจะใช้กับกลุ่มเป้าหมายที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาวิจัยพบว่าอข้อสรุปและข้อสันนิษฐานว่าในเรื่องที่เกี่ยวกับการคุ้มครองลิขสิทธิ์และการนำงานอันได้รับความคุ้มครองลิขสิทธิ์มาใช้ จะมีบุคคลที่เข้ามาเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันอยู่สามกลุ่ม ได้แก่ : 1) ผู้ประพันธ์หรือผู้สร้างสรรค์ (Author) 2) ผู้พิมพ์ (Publisher) และ 3) ผู้รับสารหรือผู้ใช้ทั่วไป (Public User) และเสนอให้มีการแก้ไขกฎหมายลิขสิทธิ์ของประเทศไทยเพื่อให้การคุ้มครองลิขสิทธิ์แก่งานสร้างสรรค์ต่อเนื่องโดยครอบคลุมองค์ประกอบใดๆ ที่ประกอบด้วยความคิดริเริ่มและความคิดสร้างสรรค์ของผู้สร้างงานสร้างสรรค์ต่อเนื่องโดยไม่คำนึงว่างานนั้นถูกสร้างขึ้นโดยได้รับการอนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ในงานต้นฉบับหรือไม่