วิเคราะห์เปรียบเทียบโครงสร้างและการเข้าสู่ตำแหน่ง ของสมาชิกรัฐสภาตามบทบัญญัติรัฐธรรมนูญในการปกครองระบอบประชาธิปไตยของประเทศไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
ประเทศไทยหลังจากมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขภายใต้รัฐธรรมนูญ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2475 ได้มีรัฐธรรมนูญทั้งสิ้น 18 ฉบับ รัฐธรรมนูญแต่ละฉบับได้นำรูปแบบรัฐสภาหรือแบบฝ่ายนิติบัญญัติที่มีใช้กันทั่วโลกทุกรูปแบบไม่ว่าจะเป็นสภาเดียวและสภาคู่ โดยกำหนดให้สมาชิกรัฐสภาที่เป็นสภาเดียวที่มาจากการแต่งตั้ง หรือสภาเดียวมีสมาชิกรัฐสภาสองประเภท เลือกตั้งและแต่งตั้ง หรือการเลือกตั้ง และมีสภาคู่หรือสองสภากำหนดให้สมาชิกรัฐสภาซึ่งสภาหนึ่งอาจมาจากการเลือกตั้ง แต่อีกสภาหนึ่งสมาชิกรัฐสภามาจากการแต่งตั้งหรือสมาชิกรัฐสภามาจากการเลือกตั้งทั้งหมดหรือสภาหนึ่งสมาชิกรัฐสภามาจากการเลือกตั้ง แต่อีกสภาหนึ่งสมาชิกรัฐสภามาจากการแต่งตั้งและเลือกตั้ง พบว่าการพัฒนาระบอบประชาธิปไตยของประเทศไทยเราก็ยังพัฒนาไปไม่ถึงไหน อาจเป็นเพราะประเทศไทยเรามีการรัฐประหารบ่อยครั้ง ทดลองใช้ระบบรัฐสภาไปหลายรูปแบบและไม่ต่อเนื่องจึงเป็นเหตุให้การพัฒนาระบบรัฐสภาที่ไม่พัฒนาเท่าที่ควรและบางช่วงเวลาก่อให้เกิดการครอบงำเกิด “ระบบเผด็จการโดยพรรคการเมืองของนายทุนในระบบสภาคู่” อย่างในปัจจุบัน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กลุ่มงานเอกสาร สำนักประชาสัมพันธ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2547). อำนาจหน้าที่ของรัฐสภา. กรุงเทพฯ : สำนักการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
กลุ่มงานผลิตเอกสาร สำนักงานประชาสัมพันธ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2548). การควบคุมการบริหารราชการแผ่นดิน. กรุงเทพฯ : สำนักการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2554). 100 ปีชาตกาลศาสตราจารย์ไพโรจน์ ชัยนาม. หนังสือที่ระลึกเนื่องในงานรำลึกศาสตราจารย์ไพโรจน์ ชัยนาม. 25 มิถุนายน 2554.
จันทจิรา เอี่ยมมยุรา. (2547). เอกสารประกอบการบรรยาย วิชา น. 250 กฎหมายมหาชนเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชินธิป ยุทธางกูร. (2535). ระบบการเลือกตั้งแบบสัดส่วนแบบเยอรมัน. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นครินทร์ เมฆไตรรัตน์. การเลือกตั้งแบบแบ่งเขตและแบบสัดส่วน. แหล่งที่มา URL : http://www.kpi.ac.th/wiki/index.php/. 4 มีนาคม 2557.
บุญศรี มีวงศ์อุโฆษ. (2542). การเลือกตั้งและพรรคการเมือง : บทเรียนจากเยอรมัน. กรุงเทพฯ : สถาบันนโยบายการศึกษา.
บุรีรักข์ นามวัฒน์. (2527). องค์กรนิติบัญญัติ. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ปริญญา เทวานฤมิตรกุล. (2554). ปัญหาของระบบเลือกตั้งตามรัฐธรรมนูญ 2440. 7 เมษายน 2554. กรุงเทพฯ. 85-86.
พรชัย เลื่อนฉวี. (2544). กฎหมายรัฐธรรมนูญและสถาบันการเมือง. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
วรเจตน์ ภาคีรัตน์. การเลือกตั้งในรัฐเสรีประชาธิปไตย. แหล่งที่มา URL : http://www.nccc.go.th/constitution/NewsUpload/39_1_acharnvorachet01.doc. 17 ตุลาคม 2552.
วิษณุ เครืองาม. (2530). กฎหมายรัฐธรรมนูญ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์นิติบรรณการ.
สมคิด เลิศไพฑูรย์. (2547). ญัตติในสารานุกรมการเมืองไทย. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร สถาบันพระปกเกล้า สถาบันสัญญา ธรรมศักดิ์เพื่อประชาธิปไตย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สิทธิกร ศักดิ์แสง. (2554). หลักกฎหมายมหาชน. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์นิติธรรม.
สุวัฒน์ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา. สภาสูงในบางประเทศ. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักวิชาการ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2551). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 : การศึกษาการบังคับใช้. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2548). การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร. กรุงเทพฯ : วีซ่าแทค.
สำนักวิชาการ สำนักงานเลขาวุฒิสภา. (2554). อำนาจหน้าที่สภานิติบัญญัติแห่งชาติตามบทบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.