การปรับปรุงนโยบายมาตรฐานการครองชีพของประเทศไทยด้วยปัจจัยด้านความพึงพอใจทางสังคม

บทคัดย่อ

นโยบายทางสังคมถือว่ามีผลต่อการอยู่ดีมีสุขของประชาชน รวมถึงต่อรูปแบบของการพัฒนาสภาพความเป็นอยู่ให้ดีขึ้น ในบทความฉบับนี้ได้นำเสนอผลจากการสำรวจคุณภาพทางสังคมในประเทศไทย โดยใช้ข้อมูลจากแบบสอบถามของ ACSQ หรือ Asian Consortium for Social Quality ทำการสำรวจโดยสถาบันพระปกเกล้าในช่วงปี 2553 และปี 2555 เพื่ออธิบายถึงปัจจัยสำคัญที่สิ่งผลกระทบต่อความพึงพอใจของประชาชนต่อสภาพชีวิตในสังคมไทยและเพื่อศึกษาว่านโยบายทางสังคมใดที่ควรกำหนดขึ้นมาเพื่อปรับปรุงความเป็นอยู่ของคนไทยให้ดีขึ้น เนื่องจากรัฐบาลในปีที่ทำการศึกษา (น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร) ได้มุ่งเน้นที่นโยบายประชานิยม ซึ่งแตกต่างจากนโยบายสวัสดิการ และก่อให้เกิดความขัดแย้งกันอย่างมากในสังคมไทย เม็ดเงินจำนวนมากได้ถูกใช้เพื่อสนับสนุนความเป็นอยู่ของประชาชนในชนบทและกลุ่มคนยากจน จากผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า ความไว้วางใจในสังคม และการมีส่วนร่วมทางการเมืองมีผลต่อความพึงพอใจในชีวิตของประชาชน ซึ่งต่างจากผลการศึกษาในปี 2553 ที่มีลักษณะทางเศรษฐกิจและสังคม เช่น การศึกษา การอาศัยในกรุงเทพฯ หรือชนบทเข้ามามีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในชีวิตด้วย นอกเหนือจากความไว้วางใจในสังคมเช่นเดียวกับปี 2555 ดังนั้น นโยบายทางสังคมที่เหมาะสมกับบริบทประเทศไทยควรจะมีเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งทางความมั่นคงทางสังคมและเศรษฐกิจ และให้เกิดการพัฒนามาตรฐานการครองชีพที่ดีขึ้นด้วย