นโยบายต่างประเทศและความเข้มแข็งของชุมชนที่ส่งผลให้เกิดการก่อตั้งสถาบันอุดมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย : กรณีศึกษาการก่อตั้งมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษานโยบายต่างประเทศหลังยุคสงครามเย็น            ที่มีผลต่อการพัฒนาเมืองมหาวิทยาลัยในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยที่ติดกับประเทศเพื่อนบ้านกลุ่มอินโดจีน และเพื่อศึกษาเงื่อนไขที่ทำให้เกิดความเป็นเมืองมหาวิทยาลัยของจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยหลังยุคสงครามเย็น ด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพ การเก็บข้อมูลใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก สังเกต ศึกษากลุ่มตัวอย่าง               ที่เลือกแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 8 คน โดยเก็บข้อมูลระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2016 - กุมภาพันธ์ 2017 โดยเจาะจงมาที่ข้อถกเถียงที่ว่า นโยบายต่างประเทศหลังยุคสงครามเย็นมีผลต่อการพัฒนาเมืองมหาวิทยาลัยในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยที่ติดกับประเทศเพื่อนบ้านกลุ่มอินโดจีน ทั้งนี้ เป็นไปเพื่อรองรับการบูรณาการเศรษฐกิจ             ในภูมิภาคและเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจภายในประเทศ

            จากการวิจัยพบว่า นโยบายต่างประเทศหลังยุคสงครามเย็นที่มีผลต่อการพัฒนาเมืองมหาวิทยาลัยในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยที่ติดกับประเทศเพื่อนบ้านกลุ่มอินโดจีน แบ่งเป็นนโยบายต่างประเทศ “เปลี่ยนสนามรบเป็นสนามการค้า” นโยบาย “ความช่วยเหลือทางวิชาการและเศรษฐกิจระหว่างประเทศ” นโยบาย “นโยบายความร่วมมือเพื่อการพัฒนาด้านเศรษฐกิจแก่ประเทศในลุ่มน้ำโขง” นโยบาย “ยุทธศาสตร์ความร่วมมือทางเศรษฐกิจอิรวดี – เจ้าพระยา - แม่น้ำโขง” และเงื่อนไขที่ทำให้เกิดความเป็นเมืองมหาวิทยาลัยของจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยหลังยุคสงครามเย็น ประกอบด้วยเงื่อนไขประชาชนและผู้นำชุมชนในพื้นที่ ผู้บริหารและบุคลากรของมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด การกระจายอำนาจขององค์การปกครองส่วนท้องถิ่น กลุ่มทุนภายในและกลุ่มทุนภายนอกพื้นที่ กลุ่มคนย้ายถิ่น แนวคิดของคนในพื้นที่