การบริหารจัดการเทศบาลอย่างยั่งยืนในจังหวัดภูเก็ต

Main Article Content

ดวงใจ พานิชเจริญกิจ

บทคัดย่อ

การบริหารจัดการเทศบาลอย่างยั่งยืนในจังหวัดภูเก็ต เป็นการบริหารจัดการเทศบาล เพื่อให้มีความสอดคล้องกับนโยบายภาครัฐ การจัดการผลกระทบการบริหารของเทศบาลในจังหวัดภูเก็ต และการบริหารจัดการเทศบาลอย่างยั่งยืน โดยการศึกษา  12 เทศบาล การสัมภาษณ์กลุ่มนักการเมืองท้องถิ่น ข้าราชการท้องถิ่น นอกจากนั้น             มีการสนทนากลุ่มย่อยตัวแทนเจ้าหน้าที่เทศบาลและตัวแทนประชาชนที่เข้าร่วม เทศบาลละ 10-15 คน นำผลสรุปจากการสำรวจการตอบแบบสอบถามจำนวน 272 คน แบ่งเป็น เจ้าหน้าที่เทศบาล 157 คน ประชาชน 115 คน มาพิจารณาและแสดงความคิดเห็น ทำให้ค้นพบสิ่งที่ทำให้เกิดผลกระทบจากการบริหารเทศบาลในจังหวัดภูเก็ต จากนวัตกรรม การบริการสาธารณะ 8 ด้าน คือ 1) ด้านนวัตกรรมการสร้างสรรค์การศึกษา 2) ด้านนวัตกรรมด้านสาธารณะสุข 3) ด้านนวัตกรรมการรักษาความปลอดภัย 4) ด้านนวัตกรรมสร้างสรรค์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม 5) ด้านนวัตกรรมการสร้างสรรค์การอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม   6) ด้านนวัตกรรมการสร้างสรรค์ทางการเมืองและการมีส่วนร่วม 7) ด้านนวัตกรรม           การสร้างสรรค์การคลังท้องถิ่น 8) ด้านนวัตกรรมด้านการบริหารทั่วไป พบว่าผลกระทบเกิดจากมิติภายนอกองค์กร 4 ด้าน คือ 1) ด้านการเมืองท้องถิ่น 2) การมีส่วนร่วมของประชาชนในท้องถิ่น 3) การบริการสาธารณะ 4) ความสัมพันธ์ชุมชนและผู้นำท้องถิ่น เช่น ขาดการมีส่วนร่วมของประชาชนในการร่วมคิดตัดสินใจการบริหารจัดการใช้ประโยชน์พื้นที่สาธารณะ โดยเฉพาะพื้นที่ชายหาด ทะเล เขตอุทยาน ด้านการสร้างสรรค์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม การจัดการทรัพยากรที่มีอยู่ในท้องถิ่น รวมถึงด้านการบริการสาธารณูปโภคและการศึกษายังไม่ทั่วถึง


            ส่วนการบริหารเทศบาลอย่างยั่งยืนในจังหวัดภูเก็ต ผู้บริหารแต่ละท้องถิ่นมีหลัก การบริหารเทศบาลในจังหวัดภูเก็ตอย่างยั่งยืน 5 ประการ คือ 1) การเป็นผู้นำที่ดี เป็นผู้ที่มีความชัดเจน โปร่งใส 2) การมีส่วนร่วม สร้างสรรค์กิจกรรม ความสัมพันธ์ ทั้งภายในและภายนอกองค์กร การให้ความสำคัญกับประชาชนในการเข้ามามีส่วนร่วมการพัฒนาท้องถิ่น 3) การบริหารจัดการอย่างมีระบบ มีการจัดทำแผน นโยบาย และบูรณาการงานต่างๆ ให้มีความสอดคล้องกับนโยบายของรัฐและเหมาะสมกับบริบทของท้องถิ่น 4) การสร้างความสามัคคี ส่งเสริมให้ประชาชนมีความรักในท้องถิ่นและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน 5) การยึดหลักธรรมาภิบาล การมีคุณธรรม โปร่งใส มีส่วนร่วม และรับผิดชอบต่อหน้าที่อย่างมีคุณค่าเป็นหลักแห่งการนำไปสู่ความสำเร็จของแต่ละท้องถิ่น


 

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จุฑามาศ ชมผาและคณะ (2558). รูปแบบการบริหารจัดการเทศบาลเมืองอย่างยั่งยืน ในจังหวัดอุบลราชธานี ศรีสะเกษ ยโสธร และอำนาจเจริญ. สาขาวิชาการปกครอง ท้องถิ่น คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
วีระศักดิ์ เครือเทพ. (2548). ข้อค้นพบนวัตกรรมท้องถิ่นไทย. วารสารประชาคมวิจัย, 39(1)
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมคิด เลิศไพฑูรย์ และคณะ (2550). ทิศทางการปกครองท้องถิ่นไทยในรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ : เสมาธรรม.
สุเมธ แสงนิ่มนวล (2556). ต้นแบบการบริหารจัดการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในประเทศไทย, สถาบันพระปกเกล้า.
John Stuart Mill. (1975). Three Essays: On Liberty , Representative Government, and the Subjection of Women. Oxford : Oxford University Press.