ขีดความสามารถในการรองรับการท่องเที่ยวด้านจิตวิทยา แหล่งท่องเที่ยวป่าต้นน้ำบ้านน้ำราด ตำบลบ้านทำเนียบ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความฉบับนี้นำเสนอผลการศึกษาพฤติกรรมนักท่องเที่ยวของแหล่งท่องเที่ยวป่าต้นน้ำบ้านน้ำราด และขีดความสามารถในการรองรับการท่องเที่ยวด้านจิตวิทยาของแหล่งท่องเที่ยวป่าต้นน้ำบ้านน้ำราด ตำบลบ้านทำเนียบ อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยใช้แบบสอบถามจำนวน 400 ชุด จากกลุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยว วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ค่าสถิติที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ และค่าเฉลี่ย ผลการศึกษา พบว่า ด้านประสบการณ์และความคาดหวังของนักท่องเที่ยว ส่วนใหญ่ไม่เคยมาเยือนแหล่งท่องเที่ยวป่าต้นน้ำบ้านน้ำราด กิจกรรมหลักที่นักท่องเที่ยวทำคือกิจกรรมเล่นน้ำ ว่ายน้ำ ประสบการณ์ที่นักท่องเที่ยวให้ความสำคัญมากที่สุด คือ ได้เรียนรู้ศึกษาธรรมชาติ ผลการศึกษาด้านความสามารถในการรองรับด้านจิตวิทยาของแหล่งท่องเที่ยวป่าต้นน้ำบ้านน้ำราด พบว่า นักท่องเที่ยวพบเห็นนักท่องเที่ยวกลุ่มอื่นในขณะที่นักท่องเที่ยวประกอบกิจกรรม จำนวน 1-20 คนมากที่สุด โดยต้องการให้มีนักท่องเที่ยวในพื้นที่ป่าต้นน้ำบ้านน้ำราดขณะที่ตนเองประกอบกิจกรรมอยู่ เป็นจำนวนกี่คนก็ได้ไม่เห็นว่าเป็นปัญหาสำหรับการประกอบกิจกรรม ด้านระดับความรู้สึกของนักท่องเที่ยวต่อจำนวนนักท่องเที่ยวที่มีอยู่ในแหล่งท่องเที่ยวส่งผลกระทบระดับปานกลางต่ออุปสรรคหรือผลเสียต่อประสบการณ์ของนักท่องเที่ยว ด้านความรู้สึกแออัด นักท่องเที่ยวมีความรู้สึกแออัดในระดับปานกลาง พึงพอใจต่อกฎระเบียบของแหล่งท่องเที่ยว พึงพอใจต่อความปลอดภัยต่อทรัพย์สิน และพึงพอใจสภาพแวดล้อมของแหล่งท่องเที่ยวในระดับมาก นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ต้องการกลับมาเยือนซ้ำ และมีความพึงพอใจต่อการมาเยือนแหล่งท่องเที่ยวในระดับมาก
Article Details
เอกสารอ้างอิง
คณะวนศาสตร์. 2549. การศึกษาขีดความสามารถในการรองรับได้ของพื้นที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่. คณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
จตุรงค์ คงแก้ว ภูวดล บุตรรัตน์ นิพนธ์ พงศ์สุวรรณ และพงศ์ธีระ บัวเพ็ชร. (2556). ขีดความสามารถในการรองรับและมาตรการการจัดการท่องเที่ยวแนวปะการังน้ำตื้นเกาะไข่นอก จังหวัดพังงา. วารสารสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ, 11(1), 70-87.
ฉลองศรี พิมลสมพงศ์. (2550). การวางแผนและพัฒนาตลาดการท่องเที่ยว. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ดรรชนี เอมพันธุ์. (2546). เอกสารประกอบการสอนวิชาการจัดการวางแผนการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ [เอกสารไม่ได้ตีพิมพ์]. ภาควิชาอนุรักษ์วิทยา คณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
นภวรรณ ฐานะกาญจน์. (2542). การศึกษาขีดความสามารถในการรองรับการใช้ประโยชน์พื้นที่อุทยานแห่งชาติ [เอกสารไม่ได้ตีพิมพ์]. ภาควิชาอนุรักษ์วิทยาคณะวนศาสตร์, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
นราวดี บัวขวัญ และคณะ. (2559). ขีดความสามารถในการรองรับของการท่องเที่ยวโดยชุมชนในพื้นที่ 5 จังหวัดชายแดนภาคใต้ (สตูล สงขลา ปัตตานี ยะลา และนราธิวาส. สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.) และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
บรรลือศักดิ์ วงษ์ภักดี. (2552). ขีดความสามารถในการรองรับการใช้ประโยชน์ด้านนันทนาการของอุทยานแห่งชาติเขาชะมวง-เขาวง. Environment and Natural Resources Journal, 7(1), 94 - 109 .
เบญจมาศ ณ ทองแก้ว. (2557). ขีดความสามารถในการรองรับ (Carrying Capacity) การท่องเที่ยวโดยชุมชนของเกาะพิทักษ์ จังหวัดชุมพร ระยะที่ 2. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่, 6(4), 79-93.
มยุรี นาสา (2554). ขีดความสามารถด้านจิตวิทยาในการรองรับกิจกรรมท่องเที่ยว บริเวณชายหาดของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน. ใน การประชุมวิชาการ ม.อ.ภูเก็ตวิจัย ครั้งที่ 4 : สหวิทยาการเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน.มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตภูเก็ต.
สุวิมล ติรกานันท์. (2550). การสร้างเครื่องมือวัดตัวแปรในการวิจัยทางสังคมศาสตร์แนวทางสู่การปฏิบัติ. โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Anderson, E. W., Fornell, C., & Lehmann, D. R. (1994). Customer satisfaction, marketshare, and profitability:Findings from Sweden. Journal of Marketing, 58(3), 53-66.
Ahmed, I., Shankat, M. Z., Nawaz, M. M., Ahmed, N., & Usman, A. (2011). Determinants of the satisfaction and repurchase intentions of users of short messenger services (SMAS): A study in the telecom sector of pakistan. International Journal of Management, 28(3part1), 763-772.
Bolton, R. N., & Drew, J. H. (1991a). A longitudinal analysis of the impact of service changes on customer attitudes. Journal of Marketin g, 55 , 1-9.
Cronin, J. J., Brady, M. K., & Hult, G. T. M. (2000). Assessing the effects of quality, value, and customer satisfaction on consumer behavioural intentions in service environments. Journal of Retailing, 76(2), 193-218.
Hellier, P. K., Geursen, G. M., Carr, R. A., & Rickard, J. A. (2003). Customer repurchase intention: A general structural equation model. European Journal of Marketing, 37(11/12), 1762 – 1800.
Kotler, P. (1994). Marketing management analysis, planning, implementation, and control (8th ed.). Prentice-Hall.
Oliver, R. L. (1997). Satisfaction: A behavioral perspective on the consumer . McGrawHill.
Shelby, B. and Thomas, A.H. (1986). Carrying Capacity in Recreation Settings. Oregon State University.
Vroom, W. H. (1964). Working and motivation. John Wiley & Sons.
Wagar, J.A. (1964). The Carrying Capacity of Wildlands for Recreation. Forest Science Monographs, 7, 1-23.
Westbrook, R. A. (1980). Intrapersonal affective influences on consumer satisfaction with products. Journal of Consumer Research, 7,
49-54.
Yamane, Taro. (1967). Statistics: An Introductory Analysis, 2nd Edition. Harper and Row.
Zeithmal, V. A., Berry, L. L., & Parasuraman, A. (1996). The behavioral consequences of service quality. Journal of Marketing, 60 (2), 31-46.
บุคลานุกรม
สุจินต์ นาคบำรุง (ผู้ให้สัมภาษณ์). ศันสนีย์ วงศ์สวัสดิ์ และคณะ (ผู้สัมภาษณ์) ที่ ป่าต้นน้ำบ้านน้ำราด ตำบลบ้านทำเนียบ จังหวัดสุราษฎร์ธานี. เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2560.
