The Power of Siamese Women and Single Men: Marginal Labor since the Abolition of Slavery and Phrai System
Main Article Content
Abstract
This article examines the gender phenomenon of marginal labor, both single men and women from the late 1900s to the 1932 Revolution. In the past, labor management in Siam society barely included women into the state’s laws. Few state documents mentioned this female labor. On the contrary, male labor was enlisted and sent to various divisions and departments under theSiamese feudal system for daily works, festive activities, and wars. Thus, there is abundant evidence that various laws on the importance of male labor were recorded in Siam. Despite the abolition of slavery and phrai system, Siamese male had to pay tax. This implies that the Siamese men were still regarded as “unfree-labor” when comparing with their female counterparts. However, from the gender perspective regarding marginal labor, single men were those who paid more tax when comparing with other groups of people in Siam society. Also, they had a large “expenses” to pay for the state more than married men who had financial support from their family and wife. It means that Siamese female were advocates of their husband’s labor. These women worked in the domestic sphere, such as running a petty shop in order to earn their livelihood. It can be said that power and roles of women were increasing. They could sell and buy lands, while paying to the state. However, their roles had decreased heavily when the Siamese bureaucracy was expanded.
Article Details
Copyright of any paper published in this journal belongs to the Author and All rights reserved.
The opinions expressed in the journal are those of the authors. Department of History, Philosophy and English Literature’s Journal Committee, Editorial Board and Peer Reviewer do not have to agree with those comments.
References
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 28 (15 สิงหาคม ร.ศ. 117)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 17 (10 มิถุนายน ร.ศ. 119)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 17 (27 พฤษภาคม ร.ศ. 119)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 17 (1 กรกฎาคม ร.ศ. 119)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 17 (13 มกราคม ร.ศ. 119)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 18 (26 มกราคม ร.ศ. 120)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 28 (2 เมษายน ร.ศ. 130)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 28 (30 เมษายน ร.ศ. 130)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 28 (7 พฤษภาคม ร.ศ. 130)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 28 (14 พฤษภาคม ร.ศ. 130)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 28 (21 พฤษภาคม ร.ศ. 130)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 28 (4 มิถุนายน ร.ศ. 130)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 28 (11 มิถุนายน ร.ศ.130)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 28 (18 มิถุนายน ร.ศ.130)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 28 (2 กรกฎาคม ร.ศ.130)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 28 (30 กรกฎาคม ร.ศ. 130)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 28 (9 กันยายน ร.ศ. 130)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 28 (24 กันยายน ร.ศ. 130)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 29 (26 มกราคม ร.ศ. 131)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 29 (26 มกราคม ร.ศ. 131)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 29 (8 กันยายน ร.ศ. 131)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 29 (15 กันยายน ร.ศ. 131)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 29 (1 ธันวาคม ร.ศ. 131)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 29 (13 ธันวาคม ร.ศ. 131)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 29 (2 กุมภาพันธ์ ร.ศ. 131)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 30 (15 มีนาคม พ.ศ. 2456)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 30 (4 พฤษภาคม พ.ศ. 2456)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 30 (27 กรกฎาคม พ.ศ. 2456)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 30 (3 สิงหาคม พ.ศ. 2456)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 30 (19 ตุลาคม พ.ศ. 2456)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 30 (26 ตุลาคม พ.ศ. 2456)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 30 (9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 30 (16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 31 (19 เมษายน พ.ศ. 2457)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 31 (26 เมษายน พ.ศ. 2457)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 31 (3 พฤษภาคม พ.ศ. 2457)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 31 (10 พฤษภาคม พ.ศ. 2457)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 31 (24 พฤษภาคม พ.ศ. 2457)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 31 (26 กรกฎาคม พ.ศ. 2457)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 31 (23 สิงหาคม พ.ศ. 2457)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 31 (22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 31 (14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2457)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 32 (12 กันยายน พ.ศ. 2458)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 32 (31 ตุลาคม พ.ศ. 2458)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 32 (12 ธันวาคม พ.ศ. 2458)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 33 (9 เมษายน พ.ศ. 2459)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 33 (22 ตุลาคม พ.ศ. 2459)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 33 (26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 33 (10 ธันวาคม พ.ศ. 2459)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 33 (17 กันยายน พ.ศ. 2459)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 33 (24 ธันวาคม พ.ศ. 2459)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 34 (20 พฤษภาคม พ.ศ. 2460)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 34 (2 กันยายน พ.ศ. 2460)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 35 (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 36 (27 กรกฎาคม พ.ศ. 2462)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 38 (23 กันยายน พ.ศ. 2464)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 42 (28 มีนาคม พ.ศ. 2468)
ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 61 ตอนที่ 6 (18 มกราคม พ.ศ. 2487)
กุลลดา เกษบุญชู. “สนธิสัญญาเบาว์ริ่งกับการปฏิวัติของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว.” ยุโรปกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว: โอกาส ความขัดแย้ง และการเปลี่ยนแปลง เอกสารการประชุมทางวิชาการชุดโครงการวิจัย, 18-20 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ณ โรงแรมเจดับบลิว แมริออท กรุงเทพมหานคร.
จิรานุช โสภา. “บันทึกเรื่องผู้หญิงในประวัติศาสตร์นิพนธ์ไทย.” วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, ภาควิชาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2542.
จี. วิลเลียม สกินนเนอร์, พรรณี ฉัตรพลรักษ์และคณะ, แปล. สังคมจีนในไทย ประวัติศาสตร์เชิงวิเคราะห์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตําราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 2548.
เจมส์ ซี. อินแกรม. การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจในประเทศไทย 1850 -1970. (กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 2552).
ดารารัตน์ เมตตาริกานนท์. “บทบาทและสถานภาพของผู้หญิงกับการเมืองในประวัติศาสตร์สังคมไทย.” ศิลปวัฒนธรรม, 23: 7 (พฤษภาคม 2545): 62-70.
ดารารัตน์ เมตตาริกานนท์. “สิทธิพลเมืองในการแต่งงานข้ามวัฒนธรรมช่วงก่อนพ.ศ. 2475.” วารสารสังคมลุ่มน้ำโขง 7: 3 (2554).
เดวิด บรูซ จอนสตัน, พรภิรมณ์ เอี่ยมธรรม และคณะ, แปล. สังคมชนบทและภาคเศรษฐกิจข้าวของไทย พ.ศ. 2473-2423. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2530.
ตวงทอง เหล่าวรรธนะกูล. “ผู้หญิงสามัญชนในเมืองแถบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาสมัยรัชกาลที่ 3-5.” วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, ภาควิชาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2539.
เทพ บุญตานนท์. การเมืองในการทหารไทยสมัยรัชกาลที่ 6. กรุงเทพฯ: มติชน, 2559.
นิโคลาส ทาร์ลิ่ง บรรณาธิการ. ประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ฉบับเคมบริดจ์ เล่มสอง จากประมาณคริสต์ศักราช 1500 ถึง ประมาณคริสต์ศักราช 1800. แปลโดย มัทนา เกษกมล. กรุงเทพฯ: สําานักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2552.
เนื่อง นิลรัตน์, ม.ล. ชีวิตในวัง. กรุงเทพฯ: สําานักพิมพ์ศรีสารา, 2541.
ผาสุก พงษ์ไพจิตร และคริส เบเคอร์. เศรษฐกิจการเมืองไทยสมัยกรุงเทพฯ. เชียงใหม่: ซิลค์เวอร์ม, 2542.
พรศิริ บูรณเขตต์. “นางใน: ชีวิตทางสังคมและบทบาทในสังคมไทยสมัยรัชกาลที่ 5.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2540.
ภารดี มหาขันธ์. “การปฏิรูปการทหารไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาประวัติศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2518.
ภาวิณี บุนนาค. “ผู้หญิงในกระบวนการยุติธรรมในสังคมไทย รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จนถึง พ.ศ.2478: ศึกษาจากคดีความและฎีกา.” วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, ภาควิชาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 2554 .
สำนักจดหมายเหตุแห่งชาติ. ร.7 ก13/1 เอกสารกรมราชเลขาธิการ รัชกาลที่ 7 กระทรวงกลาโหม เรื่อง การจัดราชการทหารบก.
อัญชลี สุสายัณห์. ความเปลี่ยนแปลงของระบบไพร่และผลกระทบต่อสังคมไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สร้างสรรค์บุ๊ค, 2552.
Hong, Lysa. “Palace Women at the Margins of Social Changes: An Aspect of the Politics of Social History in the Reign of King Chulalongkorn.” Journal of Southeast Asian Studies. 30: 2 (September 1999).
Koizumi, Junko. “King’s Manpower Constructed: Writing he History of the Conscription of Labour in Siam”. South East Asia Research 10: 1 (2002).
Ouyyanont, Porphant. “Bangkok as a Magnet for Rural Labour: Changing Conditions, 1970-1900”. Southeast Asian Studies, 1 :36, (June 1998).
Loos, Tamara. “Issaraphap: Limits of Individual Liberty in Thai Jurisprudence.” Crossroads: An Interdisciplinary Journal of Southeast Asian Studies 12:1 (1998).
Loos, Tamara. “Sex in the Inner City: The Fidelity between Sex and Politics in Siam.” The Journal of Asian Studies 64: 4 (1999).
กองทัพภาคที่ 4. “ประวัติความเป็นมาในอดีต”. สืบค้นจาก http://www.army4 .net/histroy.php. (20 มีนาคม 2555) (สืบค้นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2559).