Chalong Soontravanich’s Historical Idea and Approaches
Main Article Content
Abstract
Chalong Soontravanich has been considered one significant part of the modern intellectual movements since 1970s. His perspective for studying history is totally different from others previous historians. Due to his academic growth along with the expansion of studying historiography, which totally change the aim of studying history from finding an absolute truth into considering all numerous contexts, conditions, and factors that affect on human behavior and mentality. The new type of historical study enlightens him that each historical writing has its own objectivity, incumbency, and ideology that is entirely different and exists behind the text. Therefore, he emphasizes on searching for diverse historical evidences, appraisal and verification, and separation from the recorder’s prejudice, which leads him to achieve the virtual truth. Moreover, he is also interested in criticism to ruin a righteousness of the mainstream historiography, likewise, impel historian to focus on history of society, which illustrate the changes of everyday life in common people. However, he still does not deny a methodology in postmodern terms, which aims to deconstruct the establishment of the dominance via any discourse.
Article Details
Copyright of any paper published in this journal belongs to the Author and All rights reserved.
The opinions expressed in the journal are those of the authors. Department of History, Philosophy and English Literature’s Journal Committee, Editorial Board and Peer Reviewer do not have to agree with those comments.
References
กอบเกื้อ สุวรรณทัต-เพียร. “การศึกษาประวัติศาสตร์ของสกุลดำรงราชานุภาพ.” ใน ประวัติศาสตร์และนักประวัติศาสตร์ไทย, บรรณาธิการโดย ชาญวิทย์ เกษตรศิริ และสุชาติ สวัสดิ์ศรี, 27-61. กรุงเทพฯ: สังคมศาสตร์ปริทัศน์, 2519.
ฉลอง สุนทราวาณิชย์. “วิวัฒนาการการเขียนประวัติศาสตร์ไทย จากเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ ถึง สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ: ศึกษาเปรียบเทียบพระราชพงศาวดาร กรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2.” ใน ประวัติศาสตร์และนักประวัติศาสตร์ไทย, บรรณาธิการโดย ชาญวิทย์ เกษตรศิริ และสุชาติ สวัสดิ์ศรี, 62-94. กรุงเทพฯ: สังคมศาสตร์ปริทัศน์, 2519.
________. “ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศรุสเซียและประเทศไทยตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2516.
________. รุสเซีย-ไทย สมัยรัชกาลที่ 5-6. กรุงเทพฯ: สร้างสรรค์, 2518.
________. “ความเชื่อเรื่องพระศรีอาริย์และกบฏผู้มีบุญในภาคอีสาน: ข้อสังเกตเบื้องต้นว่าด้วยอุดมการณ์และผู้นำ.” ใน ความเชื่อพระศรีอาริย์และกบฏผู้มีบุญในสังคมไทย, บรรณาธิการโดย พรเพ็ญ ฮั่นตระกูล และอัจฉราพร กมุทพิสมัย, 22-32. กรุงเทพฯ: สร้างสรรค์, 2527.
________. “บทวิจารณ์บทความ “ฝรั่งเศสและคลองกระ.” เอกสารประกอบการประชุมวิชาการเรื่อง 300 ปี ความสัมพันธ์ไทย-ฝรั่งเศส” การประชุมวิชาการเรื่อง 300 ปี ความสัมพันธ์ไทย-ฝรั่งเศส, ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 14-15 ธันวาคม 2527.
________. “สถานะของการศึกษาประวัติศาสตร์ท้องถิ่น.” วารสารเศรษฐศาสตร์การเมือง 5, ฉ.3-4 (เมษายน-กันยายน 2529): 53-63.
________. “สัมพันธภาพไทย-ลาวเชิงประวัติศาสตร์ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 20.” ศิลปวัฒนธรรม 8, ฉ.1 (พฤศจิกายน 2529): 142-155.
________. “การศึกษาเปรียบเทียบในทางประวัติศาสตร์.” รัฐศาสตร์สาร 15, ฉ.1 (2532): 1-21
________. “งานเขียนประวัติศาสตร์ของคนพื้นเมืองเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคน้ำสมัยจารีต: “หน้าที่” ของอดีตและ “การรับรู้อดีต” ของคนพื้นเมือง.” ใน “เอกสารประกอบการประชุมสัมมนาทางวิชาการเรื่อง “เอเชียตะวันออกเฉียงใต้: คาบสมุทรและกลุ่มเกาะ.” การประชุมสัมมนาทางวิชาการเรื่อง “เอเชียตะวันออกเฉียงใต้: คาบสมุทรและกลุ่มเกาะ”, ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วังท่าพระ, 23-28 มิถุนายน 2535.
________. “สถานภาพการศึกษาด้านประวัติศาสตร์: รายงานการสำรวจเบื้องต้นจากวิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์ พ.ศ.2515-2534.” วารสารอักษรศาสตร์ 24, ฉ.2 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2535): 1-15.
________. “การศึกษาประวัติศาสตร์ท้องถิ่น.” วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 4, ฉบับพิเศษ. (2536): 18-24.
________. “สถานภาพความรู้ทางประวัติศาสตร์ของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีไทย.” รายงานการวิจัยเสนอต่อสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย(สกว.). 2541, 90.
________. “บทวิจารณ์อานันท์ กาญจนพันธุ์ “สังคมไทยตามความคิดและความใฝ่ฝัน ในงานของอาจารย์ฉัตรทิพย์ นาถสุภา.” ใน 60 ปี ฉัตรทิพย์ นาถสุภา, บรรณาธิการโดย ผาสุก พงษ์ไพจิตร. 229-245. กรุงเทพฯ: ศูนย์ศึกษาเศรษฐศาสตร์การเมือง, 2544.
________. “พงสาวะดานลาว ของ มหาสิลา วีระวงศ์.” ใน จักรวาลวิทยา: บทความเพื่อเป็นเกียรติแก่ นิธิ เอียวศรีวงศ์, บรรณาธิการโดย ธเนศ วงศ์ยานนาวา, 6-7. กรุงเทพฯ: มติชน, 2549.
________. ไร้สาระ: บางส่วนของบันทึกและงานเขียนอันปราศจากคุณค่าและไม่สมควรรำลึกจดจำในช่วงชีวิต 43 ปีเศษๆ ในจุฬาฯ. กรุงเทพฯ: ศอฉ.ศูนย์อำนวยการการเกษียณอายุการทำงานของอาจารย์ฉลอง, 2553.
ชาญวิทย์ เกษตรศิริ, และ สุชาติ สวัสดิ์ศรี, บรรณาธิการ. ประวัติศาสตร์และนักประวัติศาสตร์ไทย. กรุงเทพฯ: สังคมศาสตร์ปริทัศน์, 2519.
ธงชัย วินิจจะกูล. “กุ ลอบ ลอก แต่งแบบไพร่ๆ: ความผิดของ ก.ศ.ร.กุหลาบที่ตัดสินโดยนักประวัติศาสตร์อำมาตย์.” ใน เจ้าพ่อ ประวัติศาสตร์ จอมขมังเวทย์, บรรณาธิการโดย ธนาพล ลิ่มอภิชาต และสุวิมล รุ่งเจริญ. 119. กรุงเทพฯ: สยามปริทัศน์, 2558.
ธนาพล ลิ่มอภิชาต, และ สุวิมล รุ่งเจริญ, บรรณาธิการ. เจ้าพ่อ ประวัติศาสตร์ จอมขมังเวทย์. กรุงเทพฯ: สยามปริทัศน์, 2558.
นิธิ เอียวศรีวงศ์. “สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพกับอาร์โนลด์ ทอยน์บี.” ใน ประวัติศาสตร์และนักประวัติศาสตร์ไทย, บรรณาธิการโดย ชาญวิทย์ เกษตรศิริ และ สุชาติ สวัสดิ์ศรี. 208-244. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น, 2519.
นินิเมียนต์. พม่ากับการต่อต้านจักรวรรดินิยมอังกฤษ ค.ศ.1885-1895. แปลโดย ฉลอง สุนทราวาณิชย์. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 2543.
พรเพ็ญ ฮั่นตระกูล, และ อัจฉราพร กมุทพิสมัย, บรรณาธิการ. ความเชื่อพระศรีอาริย์และกบฏผู้มีบุญในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สร้างสรรค์. 2527.
สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ. “แกะรอยประวัติศาสตร์นิพนธ์ของฉลอง สุนทราวาณิชย์.” ใน เจ้าพ่อ ประวัติศาสตร์ จอมขมังเวทย์. บรรณาธิการโดย ธนาพล ลิ่มอภิชาต และสุวิมล รุ่งเจริญ. 15-40. กรุงเทพฯ: สยามปริทัศน์. 2558.
ฉลอง สุนทราวาณิชย์, สัมภาษณ์โดย ณัฐพงษ์ สกุลเลี่ยว, ม.ป.ท, 3 มีนาคม 2563.
________. สัมภาษณ์โดย ณัฐพงษ์ สกุลเลี่ยว, ม.ป.ท, 2559.
Chalong Soontravanich. “Small Arms, Romance, Crime and Violence in Post WW II Thai Society.” Southeast Asian Studies 43, No. 1 (2005): 26-46.
________. “The Regionalization of Local Buddhist Saints: Amulets, Crime and Violence in Post-World War II Thai Society,” SOJOURN: Journal of Social Issues in Southeast Asia 28, No. 2 (2013): 179-215.