From Royal Chronicles to the History of Thailand: Travel and Historical Learning of Thai Elites, 1820s - 1900s
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims at finding the connection between traveling and the learning of history of Thai elites during the period of 1820-1910’s. Thai elites during King Rama III’s reign attempted to learn history by way of empirical studies. They, therefore, visited historical sites to collect information for analyzing the existing chronicles. This method of study, however, is inevitably centered on the monarchy and thus compels a specific and limited perception of the past.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright of any paper published in this journal belongs to the Author and All rights reserved.
The opinions expressed in the journal are those of the authors. Department of History, Philosophy and English Literature’s Journal Committee, Editorial Board and Peer Reviewer do not have to agree with those comments.
References
นาฏวิภา ชลิตานนท์. ประวัติศาสตร์นิพนธ์ไทย. กรุงเทพ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2524.
นิธิ เอียวศรีวงศ์. กรุงแตก, พระเจ้าตากฯ และประวัติศาสตร์ไทย: ว่าด้วยประวัติศาสตร์และประวัติศาสตร์นิพนธ์. กรุงเทพ: มติชน, 2553.
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. จดหมายเหตุระยะทางเสด็จหัวเมืองเหนือ: พระบาท สมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์เป็นภาษามคธ เมื่อเสด็จธุดงค์ในปีมะเส็ง พ.ศ. 2376. พระนคร: โสภณพิพรรฒนากร, 2468.
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. “เรื่องพระปฐมเจดีย์.” ใน เรื่องพระปฐมเจดีย์ กรมศิลปากรตรวจชำระใหม่และการบูรณะและปฎิสังขรณ์พระปฐมเจดีย์. งานพระราชทานเพลิงศพ พระธรรมสิริชัย (ชิต ชิตวิปุลเถร) เจ้าอาวาสวัดพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม 23 มีนาคม 2528.
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. พระราชนิพนธ์ จดหมายเหตุเสด็จประพาสต้น ครั้งที่ 2. พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฌธนากร, 2471.
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. พระราชนิพนธ์เสด็จประพาสไทรโยค. พระนคร: คุรุสภา, 2504.
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว. เที่ยวเมืองพระร่วง. กรุงเทพ: มูลนิธิพชรรัตน-สุวัทนา, 2559.
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว. “ท้าวแสนปม.” ใน ชนชาติไทย: ประมวลพระบรมราชาธิบายเกี่ยวกับประวัติศาสตร์สยามและชาติพันธุ์วิทยา. บรรณาธิการโดย จิรวัฒน์ วรชัย, กรุงเทพ: สำนักพิมพ์ศรีปัญญา จำกัด, 2562.
พิชญา สุ่มจินดา. ถอดรหัสพระจอมเกล้า. กรุงเทพฯ: มติชน, 2557.
พิริยะ ไกรฤกษ์. จารึกพ่อขุนรามคำแหง: การวิเคราะห์เชิงประวัติศาสตร์ศิลปะ, กรุงเทพ: อมรินทร์ พริ้นติ้ง, 2532.
โลรองท์ เอนเกง. “งานศึกษาเรื่องนครปฐมจากเอกสารฝรั่งเศส.” ใน นครปฐมศึกษาในเอกสารฝรั่งเศส: รวมบทความแปล. บรรณาธิการโดย กรรณิกา จรรย์แสง. นครปฐม: ศูนย์ข้อมูลเพื่อการค้นคว้าวิจัยฝรั่งเศส-ไทยศึกษา ภาควิชาภาษาฝรั่งเศส คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2552.
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์. พงษาวดารเหนือลิลิต. พระนคร: โรงพิมพ์ไทย, 2453.
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์. “เรื่องพระปฐมเจดีย์.” ใน เรื่องพระปฐมเจดีย์กรมศิลปากรตรวจชำระใหม่และการบูรณะและปฎิสังขรณ์พระปฐมเจดีย์. งานพระราชทานเพลิงศพ พระธรรมสิริชัย (ชิต ชิตวิปุลเถร) เจ้าอาวาสวัดพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม 23 มีนาคม 2528.
สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ. ตำนานพุทธเจดีย์สยาม. พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฌ ธนากร, 2469.
สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ. “เที่ยวมณฑลเพ็ชรบูรณ์.” ใน เรื่องเที่ยวที่ต่างๆ ภาค 1-5. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร, 2550.
สายชล สัตยานุรักษ์. “ประวัติศาสตร์การสร้าง “ความเป็นไทย” กระแสหลัก.” ใน จินตนการความเป็นไทย, บรรณาธิการโดย กฤตยา อาชวนิจกุล, นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล, 2551.
สุนทรภู่. นิราศวัดเจ้าฟ้า, พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร, 2465.
สุนทรภู่. โคลงนิราสสุพรรณ, พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร, 2467.
หลวงจักรปาณี (ฤกษ์). นิราศทวาราวดี, พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร, 2469.
ประภาศิริ. “บันทึกสืบหา ‘สยาม’.” วารสารศิลปากร 1, ฉ. 2 (มิถุนายน, 2491): 42.
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. “สมาคมสืบสวนของบุราณในประเทศสยาม.” วารสาร ศิลปากร 12, ฉ. 2 (กรกฎาคม 2511): 42-46.
สมเด็จฯ กรมพระยาภาณุพันธุวงส์วรเดช. “เรื่องไซรโยคเปนอย่างไร." วชิรญาณวิเศษ 4, ฉ. 14 (วันที่ 5 เดือน 2 แรม 15 ค่ำ จ.ศ. 1250).
Maurizio Peleggi. “From Buddhist Icons to National Antiquities: Cultural Nationalism and Colonial Knowledge in the Making of Thailand's History of Art.” Modern Asia Studies 47, no. 5 (2013): 1502-1548.
กรณรงค์ เหรียนระวี. “อำนาจขององค์ความรู้ในงานวาทกรรมทางประวัติศาสตร์ศิลปะและโบราณคดีขอมในประเทศไทย.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2545.
