“World History” According to the Perception and Learning in Thailand: A Brief Historical Narrative

Main Article Content

Vachara Sindhuprama

Abstract

The traditional background of the Thai concepts of the world and its history was based on religious beliefs and their inherent narratives.  By the time Siamese elites acquired western knowledge of the world and of history, they began the Thai writing on “universal history” following the narratives of western civilization. The contents of world history within western liberal concepts dominated Thai higher education during the Cold War, particularly, that of American influence on fighting Communism. Perception, learning, and understanding of the civilization narratives were the one-way truth, being disseminated down to secondary and primary schools, together with the instruction of patriotic rhetoric through “royal” nationalism. Later on, while Thai society was being brought into the current of globalization under the influence of world capitalism, the development toward plurality in contents and methods of historical studies occurred very gradually. Contexts, such as the impact of information technology, activated by threats beyond a national control, might be a condition, in another step, to change the meaning and significance of “world history” for the Thai thinking platform.

Article Details

How to Cite
Sindhuprama, Vachara. “‘World History’ According to the Perception and Learning in Thailand: A Brief Historical Narrative”. Thammasat Journal of History 9, no. 1 (June 17, 2022): 63–91. accessed March 2, 2026. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/thammasat_history/article/view/254892.
Section
Research Articles

References

กระทรวงพาณิชย์. กรมการค้าต่างประเทศ. “เขตการค้าเสรีอาเซียน (ASEAN Free Trade Area: AFTA).” สืบค้นเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2564. https://www.dft.go.th/th-th/DFT-Service/ServiceData-Information/dft-service-data-privilege/Detail-dft-service-data-privilege/ArticleId/16186/AFTA16186.

กระทรวงศึกษาธิการ. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ประวัติศาสตร์สากล ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4-6 เล่ม 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ สกสค. ลาดพร้าว, 2553.

กาญจนี ละอองศรี, วารุณี โอสถารมย์, และ อังคาร จันทร์เมือง. ศาสตราจารย์ ดร.อดุล วิเชียรเจริญ กับหลักสูตรวิชาพื้นฐานศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2559.

กุลวดี มกราภิรมย์, และ สุภัทรา น. วรรณพิณ. มรดกอารยธรรมโลก. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2545.

“งานวิจัยอาเซียน” ในเว็บไซต์ ASEAN Watch ของ สกว. สืบค้นเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2564. https://aseanwatch.org/category/research/.

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะอักษรศาสตร์. อารยธรรมสมัยโบราณ - สมัยกลาง. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540.

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะอักษรศาสตร์. อารยธรรมสมัยใหม่-ปัจจุบัน. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540.

ฌี่ชุน. แนวทางการศึกษาประวัติศาสตร์โลก. แปลโดย ศรีอุบล. กรุงเทพฯ: เรียวข้าว, 2518.

เดวิด เค. วัยอาจ. “การเขียนประวัติศาสตร์ไทยแบบตำนานและพงศาวดาร.” ใน ปรัชญาประวัติศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 3. บรรณาธิการโดย ชาญวิทย์ เกษตรศิริ และ สุชาติ สวัสดิ์ศรี. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 2527.

ทองฑีฆายุ ทองใหญ่, ม.จ. ประวัติศาสตร์สากล. พระนคร: โรงพิมพ์กรุงเทพบรรณาคาร, 2480.

ทิพากรวงษ์มหาโกษาธิบดี, เจ้าพระยา. หนังสือแสดงกิจจานุกิจ. กรุงเทพฯ: องค์การค้าของคุรุสภา, 2514.

ธงชัย วินิจจะกูล. โฉมหน้าราชาชาตินิยม: ว่าด้วยประวัติศาสตร์ไทย. นนทบุรี: ฟ้าเดียวกัน, 2559.

นาฏวิภา ชลิตานนท์. ประวัติศาสตร์นิพนธ์ไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2524.

พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). ไตรภูมิพระร่วง: อิทธิพลต่อสังคมไทย. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมลคีมทอง, 2543.

พระสิริมังคลาจารย์. จักรวาลทีปนี. หอสมุดแห่งชาติตรวจชำระเรียบเรียง. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร, 2523.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์. หลักสูตรวิชาศึกษาทั่วไป หลักการและวิธีดำเนินการ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550.

เบรสเตด, เฮนรี เจมส์. อธิบายประวัติศาสตร์โลกสมัยโบราณหรือพงศาวดารดึกดำบรรพ์ (Ancient Times). แปลโดย พระยาอนุมานราชธน. พระนคร: โรงพิมพ์ไทย, 2466.

เปรมโรจน์ บางอ้อ. “แนวคิด “ชาตินิยม” ในแบบเรียนประวัติศาสตร์ ระดับชั้นประถมศึกษา ในหลักสูตรแกนกลางขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551.” ปริญญานิพนธ์มหาบัณฑิต ภาควิชาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2556.

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วิชาพื้นฐานอารยธรรมไทย หนังสืออ่านประกอบคำบรรยาย. พระนคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2514.

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. คณะศิลปศาสตร์. อารยธรรมยุคใหม่ (ภาคหนึ่งถึงภาคสี่). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2516.

แมคนีลล์, วิลเลียม เอช. ประวัติศาสตร์โลก. แปลโดย สุจิตรา วุฒิเสถียร, สมร นิติทัณฑ์ประภาส, ศรีสุรางค์ พูลทรัพย์, ศรีสุข ทวิชาประสิทธิ์, และ พุทธชาติ บ. ผลาพงศ์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2519.

วิจิตรวาทการ, หลวง. ประวัติศาสตร์สากล. 12 ล. พระนคร: โรงพิมพ์วิริยานุภาพ, 2472-2474.

วัชระ สินธุประมา. “พัฒนาการของมโนทัศน์เรื่อง “ประวัติศาสตร์โลก” ในโลกตะวันตก: World History กับ Global History.” วารสารประวัติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ 3, ฉ. 1 (มกราคม - มิถุนายน 2559): 79-137.

วิทยากร เชียงกูล. ปัญหาและแนวทางการต่อสู้ของโลกที่สาม. กรุงเทพฯ: ปุถุชน, 2518.

ศรีสุรางค์ พูลทรัพย์. อารยธรรมตะวันออก. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2542.

ศันสนีย์ ตันติวิท. สหวิทยาการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: โฟร์-วัน พริ้นติ้ง, 2548.

ศิวัช ศรีโภคางกุล. “ประวัติศาสตร์ราชาชาตินิยมในโรงเรียนไทย.” วารสารการเมืองการปกครอง 10, ฉ. 2 (พฤษภาคม - สิงหาคม 2563): 153-179.

ส.ชัยภูมิชน. หนังสือประกอบนิทรรศการ โลกที่สาม 7-13 ธันวาคม 2517. ม.ป.ท.: ม.ป.พ., 2517.

สมบัติ จันทรวงศ์. “การศึกษาเกี่ยวกับโลกตะวันตกในประเทศไทย: ภาพสะท้อนจากงานเขียนและสถาบัน.” ใน อนาคตของวิเทศคดีศึกษาในประเทศไทย: ศักยภาพและทิศทาง. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2538, 3-1–3-23.

สแตนเดจ, ทอม. ประวัติศาสตร์โลกใน 6 แก้ว. แปลโดย คุณากร วาณิชย์วิรุฬห์. กรุงเทพฯ: มติชน, 2551.

สิทธิชัย สุขคะตะ และ ณัฐวีณ์ บุนนาค. “การวิเคราะห์วาทกรรมชาตินิยมไทยในแบบเรียนสังคมศึกษาและประวัติศาสตร์.” วารสารสหวิทยาการวิจัย: ฉบับบัณฑิตศึกษา 4, ฉ. 1 (มกราคม - มีนาคม 2558): 126-137.

สิริ เปรมจิตต์. ประวัติศาสตร์โลก. 5 ล. พระนคร: ส. ธรรมภักดี, 2499.

สุทธิพันธ์ ขุทรานนท์. “สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ผู้ทรงวางรากฐานงานประวัติศาสตร์ไทย.” ใน 150 ปี สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ: พระบิดาแห่งประวัติศาสตร์ไทย. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร, 2556, 98-110.

สุภาพ ดวงไสว. สหวิทยาการหนทางสู่หลักสูตรธรรมศาสตร์บัณฑิตยุคใหม่. การสัมมนาทางวิชาการโครงการรื้อปรับระบบหลักสูตรอุดมศึกษา ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: ฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2539.

แสงโสม เกษมศรี, ม.ร.ว. ประวัติศาสตร์ทั่วไป ประโยคมัธยมศึกษาตอนปลาย. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพาณิช, 2505.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. “รายงานการวิจัย เรื่อง รูปแบบและแนวทางการจัดการศึกษา (Liberal Arts Education) ในสถาบันอุดมศึกษาไทย.” กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ, 2553.

ฮักซ์ลี่, จูเลียน, เจ โบร์โนว์สกี, เจอรัลด์ แบร์รี, และ เจมส์ ฟิชเชอร์. บรรณาธิการ. วิวัฒนาการแห่งความคิด: ภาคมนุษย์และโลก. แปลจาก The Growth of Ideas: Section Two, Man and the World. แปลและเรียบเรียงโดย จุฑาทิพย์ อุมะวิชนี. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์, 2551.

ฮาร์มัน, คริส. ประวัติศาสตร์โลกฉบับประชาชน: จากยุคหินถึงสหัสวรรษใหม่. แปลจาก A People's History of the World: From the Stone Age to the New Millennium. แปลโดย อรวรรณ คูหเจริญ นาวายุทธ. กรุงเทพฯ: คบไฟ, 2557.

Bentley, Jerry H. Shapes of World History in 20th Century Scholarship. Washington, DC: American Historical Association, 1995.

Betts, Paul. “Humanity’s New Heritage: Unesco and the Rewriting of World History.” Past & Present 228, no. 1 (August 1, 2015): 249-285.

Bradley, William Lee. Siam Then: The Foreign Colony in Bangkok Before and After Anna. Pasadena, CA: William Carey Library, 1981.

Galgano, Michael J., J. Chris Arndt, and Raymond M. Hyser. Doing History: Research and Writing in the Digital Age. 2nd ed. Boston, MA: Cengage Learning, 2012.

General Education in a Free Society; Report of the Harvard Committee. Cambridge, MA: Harvard University Press, 1945.

Huntington, Samuel P. The Clash of Civilizations and the Remaking of World Order. New York, NY: Simon & Schuster, 2011.

Inekufu, Harrison W. “Globalization, Open Access, and the Democratization of Knowledge,” EDUCAUSE Review 52, no. 4 (July/August 2017): 62-63. Accessed February 28, 2021. https://er.educause.edu/articles/2017/7/globalization-open-access-and-the-democratization-of-knowledge.

Malet, Albert. Nouvelle histoire universelle depuis l'antiquité jusqu'à nos jours. 4 tomes sur 4 éditions Hachette – 1924.

Manning, Patrick. Navigating World History: Historians Create a Global Past. New York, NY: Palgrave/Macmillan, 2003.

Mazlish, Bruce. “Comparing Global History to World History.” The Journal of Interdisciplinary History 28, no. 3 (January 1, 1998): 385-395.

Olstein, Diego. Thinking History Globally. New York, NY: Palgrave Macmillan, 2015.

Stearns, Peter N. Western Civilization in World History. New York, NY: Routledge, 2003.

“With Great Pomp and Magnificence”: Royal Gifts and the Embassies between Siam and France in the Late Seventeenth Century’, in Global Gifts: The Material Culture of Diplomacy in Early Modern Eurasia, edited by Zoltan Biedermann, Anne Gerritsen, and Giorgio Riello, 235-265. Cambridge, UK: Cambridge University Press, 2018.

UNESCO. World Heritage Centre. Accessed June 7, 2021. https://whc.unesco.org/en/about/.

Vanichaka, Parkpume. “An Early History of Liberalism in Thailand.” Ph.D. diss., Waseda University, 2019.