The Changing of Sacred Characteristic of Buddhist figures in Thailand: A Case study of Luang Por Pra Ratcha Bhrammayana (Luang Por Ruesilingdum) (1965 C.E. - 1992 C.E.)
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research paper aims to study the change in meaning of a sacred person in Buddhism in Thai society. The study was conducted on the role of Pra Ratcha Bhrammayana (Vira Thawaro: Luang Por Ruesilingdam) using an anthropological approach.
In this study the author found that during the period before 2500 BE, the characteristics of a sacred person in Buddhism in Thailand can be divided into two types. The first are those who are considered sacred as a result of inner virtue or as mystical saint. The second are those who are sacred as persons who lend a hand to help save people from suffering or savior saint.
After Thailand participated in Cold War, the government and monarchy encouraged Buddhist clergy to take part in fighting communism through teaching. At this point, there appeared the monk who combined both mystical and savior characteristics like Pra Ratcha Bhrammayana to support the government to fight communism.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright of any paper published in this journal belongs to the Author and All rights reserved.
The opinions expressed in the journal are those of the authors. Department of History, Philosophy and English Literature’s Journal Committee, Editorial Board and Peer Reviewer do not have to agree with those comments.
References
เกริกเกียรติ ไพบูลย์ศิลป์. “พุทธศาสนากับพระมหากษัตริย์ไทย พ.ศ. 2310-2394.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาประวัติศาสตร์ ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557.
กรมการศาสนา. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ, 2525.
คอลัมน์พระเครื่อง. “จาด-จง-คง-อี๋ ยอดพระเกจิในอดีต.” ข่าวสด, 28 ธันวาคม 2562. สืบค้นเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2565. https://www.khaosod.co.th/newspaper-column/amulets/news_3266057
ชาญวิทย์ เกษตรสิริ. “กบฏไพร่สมัยอยุธยากับแนวความคิดเรื่องผู้มีบุญ-พระศรีอาริย์-พระมาลัย.” วารสารธรรมศาสตร์ 9, ฉ. 1 (กรกฎาคม-กันยายน 2522): 53-86.
ณัฐพล อยู่รุ่งเรืองศักดิ์. “พระเครื่องกับสังคมไทยช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองถึง พ.ศ. 2550: การศึกษาคติความเชื่อ รูปแบบ และพุทธพาณิชย์.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาประวัติศาสตร์ ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2554.
ณัฐพงศ์ ดวงแก้ว. “การศึกษากระแส “ครูบาคติใหม่” ในภาคเหนือของไทย ตั้งแต่พุทธทศวรรษ 2530-2550.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาประวัติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2559.
ทักษ์ เฉลิมเตียรณ. การเมืองระบบพ่อขุนอุปถัมภ์แบบเผด็จการ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ:มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 2548.
นิธิ เอียวศรีวงศ์. ปากไก่และใบเรือ: รวมความเรียงว่าด้วยวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ต้นรัตนโกสินทร์. พิมพ์ครั้งที่ 4. นนทบุรี: ฟ้าเดียวกัน, 2555.
นพรัตน์ กิ่งแก้ว. “เรื่องเล่าจากบทสนทนาธรรม ในหลวงกับหลวงปู่ดูลย์ อตุโล เกจิอีสานใต้.” Post Today, 27 ตุลาคม 2559. สืบค้นเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2565. https://www.posttoday.com/social/local/462182
ประทวน ขจรวุฒินันท์. “รับสั่ง “อยากอยู่วัด แต่ไม่มีเวลา” เรื่องเล่าในหลวงกับ “หลวงปู่ฝั้น”.” Post Today, 31 ตุลาคม 2559. สืบค้นเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2565. https://www.posttoday.com/social/local/462757
ประเทือง ทินรัตน์. “ความคิดเรื่องจักรวาลวิทยาของอินเดียโบราณ.” วารสารภาษาไทยและวัฒนธรรมไทย 2, ฉ. 4 (ธันวาคม 2551-พฤษภาคม 2552): 76-89.
ปราการ กลิ่นฟุ้ง. “การเสด็จพระราชดำเนินท้องที่ต่างจังหวัดของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พ.ศ. 2493-2530.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาประวัติศาสตร์ ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551.
ปริญญา นุตาลัย, และ โศภิษฐ์ สดสี. หนังสือสมบัติพ่อให้. พิมพ์ครั้งที่ 2. ม.ป.ท.: ม.ป.พ., 2537.
ผาสุก อินทราวุธ. “พระโพธิสัตว์บารมีกับอุดมการณ์สร้างสรรค์สังคม.” วารสารดำรงวิชาการ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร 2, ฉ. 3 (มกราคม-กรกฎาคม 2546): 9-28.
พัชรลดา จุลเพชร. “แนวคิดเรื่องกึ่งพุทธกาลในสังคมไทย พ.ศ 2475-2500.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาประวัติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2548.
พระนฤพันธ์ ญาณิสฺสโร. “วิถีครูบา: แนวคิดและกลไกการพัฒนาสังคมแบบมีส่วนร่วม.” วารสารศิลปการจัดการ มูลนิธิธรรมาภิวัตน์ 3, ฉ. 3 (กันยายน-ธันวาคม 2562): 205-222.
พระพรหมคุณากรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. สืบค้นเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2565. https://84000.org/tipitaka/dic/v_seek.php?text=%CA%D8%A1%A2%C7%D4%BB%D1%CA%CA%A1&detail=on
พระพรหมคุณากรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. สืบค้นเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2565. https://84000.org/tipitaka/dic/d_item.php?i=106
พระพรหมคุณากรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. สืบค้นเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2565. https://84000.org/tipitaka/dic/v_seek.php?text=%C0%D2%C7%B9%D2_%F2
พระพรหมคุณากรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. สืบค้นเมื่อวันที่ 27 กันยายน 2565. https://84000.org/tipitaka/dic/v_seek.php?text=%CA%D1%A7%E2%C2%AA%B9%EC&original=1
พระพรหมคุณากรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. สืบค้นเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2565. https://84000.org/tipitaka/dic/v_seek.php?text=%A1%D2%C1%C0%BE&detail=on
พระพรหมคุณากรณ์ (ป.อ ปยุตโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. สืบค้นเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2565. https://84000.org/tipitaka/dic/v_seek.php?text=%A1%D2%C1%C0%BE&detail=on
พระมหาสมเจต สมจารี (หลวงกัน). “แนวคิดพระโพธิสัตว์ในฐานะรากฐานทางปรัชญาสังคมและการเมือง.” วารสารมหาจุฬาวิชาการ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย 8, ฉ. 2 (พฤษภาคม-สิงหาคม 2564): 19-36.
พระอธิการพรชัย วิชชโย (บุญมา). “การศึกษาวิเคราะห์ผลงานด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระราชพรหมยาน (หลวงพ่อฤาษีลิงดำ).” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาพระพุทธศาสนา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย, 2554
ภิญญพันธุ์ พจนลาวัณย์. ไทยปิฎก: ประวัติศาสตร์การเมืองสังคมร่วมสมัยของพุทธศาสนาไทย. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: illumination Editions, 2562.
มนัส เกิดปรางค์. “พัฒนาการของมหาวิทยาลัยสงฆ์ในประเทศไทย.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, ภาควิชาอุดมศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2527.
ฤาษีลิงดำ (พระมหาวีระ ถาวโร, ป.ธ. 4). ประวัติหลวงพ่อปาน (ม้วน 1-12) ม้วนที่ 1 หน้า A, ไฟล์บันทึกเสียง. อุทัยธานี: วัดจันทาราม (ท่าซุง), 2522.
ฤาษีลิงดำ (พระมหาวีระ ถาวโร, ป.ธ. 4). พระเมตตา เล่ม ๑. ม.ป.ท.: ม.ป.ป., 4.
ฤาษีลิงดำ (พระมหาวีระ ถาวโร, ป.ธ. 4). ฤาษีสอนลูกภาคเหนือ, ไฟล์บันทึกเสียง. อุทัยธานี: วัดจันทาราม (ท่าซุง), 2522.
ฤาษีลิงดำ (พระมหาวีระ ถาวโร, ป.ธ. 4). มโนมยิทธิและประวัติของฉัน ม้วนที่ 5 หน้า A, ไฟล์บันทึกเสียง. อุทัยธานี: วัดจันทาราม (ท่าซุง), 2522.
ฤาษีลิงดำ (พระมหาวีระ ถาวโร, ป.ธ. 4). ฤาษีสอนลูกภาคใต้ ม้วนที่ 1 หน้า A, ไฟล์บันทึกเสียง. อุทัยธานี: วัดจันทาราม (ท่าซุง), 2522.
ฤาษีลิงดำ (พระมหาวีระ ถาวโร, ป.ธ. 4). ฤาษีสอนลูกภาคใต้ ม้วนที่ 1 หน้า B, ไฟล์บันทึกเสียง. อุทัยธานี: วัดจันทาราม (ท่าซุง), 2522.
วัดจันทาราม. ประวัติหลวงพ่อพระราชพรหมยาน (หลวงพ่อวัดท่าซุง). พิมพ์ครั้งที่ 1. ม.ป.ท.: ม.ป.พ., 2538.
วิศรุต บวงสรวง. “ศาสนวัตถุกับอุดมการณ์กษัตริย์นิยมไทย พุทธทศวรรษ 2410-2540.” วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาประวัติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2562.
โสภา ชานะมูล. “ครูบาศรีวิชัย “ตนบุญ” แห่งล้านนา (พ.ศ. 2421-2481).” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาประวัติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2534.
สมพร คงถาวร. “บทบาทพระธรรมจาริกในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาแก่ชาวเขาในท้องถิ่นทุรกันดาร (พ.ศ 2508-2545).” ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ, 2548.
MGR Online. “พระอริยสงฆ์ กับ “ในหลวง รัชกาลที่ 9.” สืบค้นเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2565. https://mgronline.com/dhamma/detail/9590000109033.
Breuilly, John. “Max Weber, Charisma and Nationalist Leadership.” Nations and Nationalism: Journal of the Association for the study of Ethnicity and Nationalism 17, no. 3 (May 17, 2011): 477-499.
Ishii, Yoneo. Sangha states and Society: Thai Buddhism in History. Honolulu: The University of Hawaii Press, 1986.
Keyes, Charles F., “Death of Two Buddhist Saints in Thailand.” Journal of the American Academy of Religion, Thematic Series 48/3-4 (1981):149-180.
Soontravanich, Chalong (2013). “The Regionalization of Local Buddhist Saints Amulets, Crime and Violence in Post-World War II Thai Society.” Journal of Social Issues in Southeast Asia 28, no. 2 (July, 2013): 193-204.
Tambiah, Stanley J. The Buddhist Saints of the Forest and the Cult of Amulets. New York: Cambridge University Press, 1984.
