The Origin of Culture Laws and the Creation of New Spirit
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The paper aims to study the origin of national culture laws in Thailand during Phibunsongkhram Period (1938-1944). A desire for the new spirit of the nation; discipline and efficiency, was shared among new regime elites. Merged with the new imported idea of culture, the new spirit itself was expressed through individual’s good manners and behaviors. The Phibunsongkhram government used various means to promote and instruct people in the new kind of culture. Inspired by the German “kulturrecht”, the national culture law was eventually regulated in the 1940s. It was of coercive and punitive nature. Although many official reports from several provinces claimed success in law enforcement, some evident also suggested that the law did enable the abuse of power and atrocities.
Article Details
Copyright of any paper published in this journal belongs to the Author and All rights reserved.
The opinions expressed in the journal are those of the authors. Department of History, Philosophy and English Literature’s Journal Committee, Editorial Board and Peer Reviewer do not have to agree with those comments.
References
หอจดหมายเหตุแห่งชาติ เอกสารกระทรวงมหาดไทย มท.5.9 กรมมหาดไทย การส่งเสริมวัฒนธรรม-รัฐนิยม.
หอจดหมายเหตุแห่งชาติ เอกสารสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (2) สคก. 1 เล่ม 359/18 ร่างกฎหมายและความเห็นทางกฎหมาย เรื่อง ร่างพระราชบัญญัติบำรุงวัฒนธรรมแห่งชาติ.
หอจดหมายเหตุแห่งชาติ เอกสารสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (2) สคก. 1 เล่ม 359/21 ร่างกฎหมายและความเห็นทางกฎหมาย เรื่อง กรรมการส่งเสริมวัฒนธรรม.
หอจดหมายเหตุแห่งชาติ เอกสารสำนักนายกรัฐมนตรี [3] สร 0201.55/12 กองกลาง สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี วัฒนธรรม เรื่อง การค้นหาวิธีอบรมจิตต์ใจ [9 เมษายน 2485–31 สิงหาคม 2486].
หอจดหมายเหตุแห่งชาติ เอกสารสำนักนายกรัฐมนตรี [3] สร.0201.55/2 กองกลาง สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี วัฒนธรรม เรื่อง การส่งเสริมจรรยาและคุณภาพทางใจของประชาชน [15 กันยายน 2480–16 มีนาคม 2485].
หอจดหมายเหตุแห่งชาติ เอกสารสำนักนายกรัฐมนตรี [3] สร.0201.55/8 กองกลาง สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี วัฒนธรรม เรื่อง การดูแลควบคุมการปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการบำรุงวัฒนธรรม [24 กันยายน–8 ตุลาคม 2484].
ก้องสกล กวินรวีกุล. “การสร้างร่างกายพลเมืองไทยในสมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม พ.ศ. 2481-2487.” วิทยานิพนธ์สังคมวิทยาและมานุษยวิทยามหาบัณฑิต, สาขาวิชามานุษยวิทยา คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2545.
ชุกรี, อิบรอฮิม. ประวัติศาสตร์ราชอาณาจักรมลายูปะตานี. เชียงใหม่:ซิลค์เวอร์ม, 2549.
ณรงค์ พ่วงพิศ. “การประกาศใช้ “รัฐนิยม” ในสมัยรัฐบาล จอมพล ป. พิบูลสงคราม (พ.ศ. 2481-2487).” วารสารประวัติศาสตร์, (2545): 20-44.
แถมสุข นุ่มนนท์. เมืองไทยสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง. กรุงเทพฯ: ดวงกมล, 2521.
ทวีศักดิ์ เผือกสม. เชื้อโรค ร่างกายและรัฐเวชกรรม: ประวัติศาสตร์การแพทย์สมัยใหม่ในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550.
ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ. ความเป็นมาของทฤษฎีแบ่งแยกดินแดนในภาคใต้ไทย. กรุงเทพฯ: โครงการเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2549.
นิธิ เอียวศรีวงศ์. “สังเขปประวัติศาสตร์มลายูปัตตานี.” ใน มลายูศึกษา: ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับประชาชนมลายูมุสลิมในภาคใต้. บรรณาธิการโดย นิธิ เอียวศรีวงศ์. กรุงเทพฯ: อมรินทร์, 2550. 16-55.
ปรีดี พนมยงค์. ปรีดี พนมยงค์กับสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2526.
พุทธพล มงคลวรวรรณ. “การแก้ไขปัญหาภาคใต้ครั้งแรกของรัฐไทย: ข้อเรียกร้องของมลายูมุสลิมกับการตอบสนองของรัฐไทย.” การประชุมวิชาการนานาชาติ เวทีวิจัยมนุษยศาสตร์ไทย ครั้งที่ 8 มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2557.
พุทธพล มงคลวรวรรณ. “โสร่ง รัฐนิยม และความเป็นมาของโปสเตอร์แผ่นหนึ่ง.” รูสมิแล 35, 3 (2557): 77-86.
“พระราชกริสดีกากำหนดวัธนธัมซึ่งประชาชนชาวไทยจักต้องปติบัติตาม(ฉบับที่ 2) พุทธสักราช 2485”
ราชกิจจานุเบกสา เล่ม 59 ตอนที่ 53 (11 สิงหาคม 2485), 1438-1441.
รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ 15 (สมัยสามัญ สมัยที่สอง) วันที่ 21 กันยายน 2483, หน้า 246-247.
รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ 17/2484-2485 (วิสามัญครั้งที่ 3) สมัยที่ 2 ชุดที่ 3 วันที่ 16 เมษายน 2485.
สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล. “ประเทศไทย” อายุครบ 65: ข้อมูลใหม่เกี่ยวกับการเปลี่ยนชื่อประเทศปี 2482.” ศิลปวัฒนธรรม 25, no. 8 (2547): 76-96.
สายชล สัตยานุรักษ์. ความเปลี่ยนแปลงในการสร้างชาติไทยและความเป็นไทยโดยหลวงวิจิตรวาทการ. กรุงเทพฯ: มติชน, 2545.
“สุนทรพจน์ของนายกรัฐมนตรี กล่าวทางวิทยุกระจายเสียงแด่ประชาชนชาวไทยทั้งมวลในอภิลักขิตสมัยแห่งงานเฉลิมฉลองวันชาติและสนธิสัญญา 24 มิถุนายน 2482.” ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 56, 24 มิถุนายน 2482, 811-839.
Barmé é, Scot. Luang Wichit Wathakan and the Creation of a Thai Identity. Singapore: Institute of Southeast Asian Studies, 1993.
Jory, Patrick. “From “Melayu Patani” to “Thai Muslim”: The Spectre of Ethnic Identity in Southern Thailand” ARI Working Paper, No. 84, 2007.
Numnonda, Thamsook. “Pibulsongkram’s Thai Nation-Building Programme during the Japanese Military Presence, 1941-1945.” Journal of Southeast Asian Studies 9, no. 02 (1978): 234-247.
Winichakul, Thongchai. “The Quest for “Siwilai”: A Geographical Discourse of Civilizational Thinking of the Late Nineteenth and Early Twentieth-Century Siam.” Journal of Asian Studies, 59, No. 3 (2000): 528-549.
Witayasakpan, Jiraporn. “Nationalism and the Transformation of Aesthetic Concepts: Theatre in Thailand during the Phibun Period.” PhD dissertation, Cornell University, 1992.
