การพัฒนาศักยภาพในการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน ของตำบลธรรมามูล อำเภอเมือง จังหวัดชัยนาท
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการในการพัฒนาศักยภาพเพื่อการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน และ 2) แนวทางการพัฒนาส่งเสริมการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน เป็นงานวิจัยแบบผสมผสาน ประชากรและกลุ่มตัวอย่างในพื้นที่ และผู้ให้ข้อมูลหลัก ใช้เครื่องมือแบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และประเด็นสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนาและเชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ชุมชนต้องการพัฒนาศักยภาพเพื่อการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืนอยู่ในระดับมาก โดยเฉพาะการปรับปรุงภูมิทัศน์ การตระหนักคุณค่าวัฒนธรรมประเพณี การสร้างชื่อเสียงแก่ตำบล การกระจายรายได้ให้กับประชาชน การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และการพัฒนาตลาดน้ำเพื่อการท่องเที่ยวในชุมชน ส่วนการมีส่วนร่วมพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืนอยู่ในระดับปานกลางโดยเฉพาะการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยววิถีชุมชนและวัฒนธรรม การปรับปรุงสาธารณูปโภคในชุมชนของภาครัฐและท้องถิ่น พัฒนาแหล่งท่องเที่ยวให้มีความปลอดภัย กลุ่มและองค์กรร่วมกันอนุรักษ์ทรัพยากรเพื่อการท่องเที่ยว การอบรม ด้านความรู้ การพัฒนา ฟื้นฟูและการอนุรักษ์ทรัพยากร ตามลำดับ 2) แนวทางส่งเสริมและพัฒนาในการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน (1) ศักยภาพการท่องเที่ยว ประวัติศาสตร์ วิถีวัฒนธรรมชุมชน ที่ตั้งใกล้ตัวจังหวัด และสิ่งอำนวยความสะดวกรองรับ (2) แหล่งและกิจกรรมการท่องเที่ยว มีสถานที่ แหล่งเรียนรู้ วิถีชุมชนริมแม่น้ำ วัด พระพุทธรูป ตลาดน้ำ และสวนผลไม้ (3) ปัญหาและผลกระทบการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนยังไม่ดีพอในด้านความพร้อม ผลประโยชน์ และการบริหารจัดการ จำเป็นต้องสร้างความเข้าใจในจุดมุ่งหมาย การเตรียมชุมชน และจัดการทรัพยากรเพื่อประโยชน์ร่วมกัน (4) การมีส่วนร่วมส่งเสริมและพัฒนา อาศัยภาครัฐ ท้องถิ่น และชุมชนประสานงานร่วมกัน และ (5) แนวทางการส่งเสริมและพัฒนาเน้นสร้างคุณค่า ตระหนัก เรียนรู้ สร้างชุมชนที่เข้มแข็ง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย, (2563). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ในปี 2560-2564. สืบค้นเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2563 (ระบบออนไลน์) จาก http://www.tourism.go.th
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2563). ข้อมูลเชิงวิชาการการท่องเที่ยว. สืบค้นเมื่อ วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 (ระบบออนไลน์) จากhttp://www.webhost.mots.go.th/tour_descriptian.htm
กฤติยา จักรสาร. (2545). การส่งเสริมความรู้พื้นฐานด้านพฤษศษสตร์ให้แก่มัคคุเทศก์และนักท่องเที่ยวเพื่อเพิ่มคุณค่าทางการท่องเที่ยว. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่.
ธัญณ์ณภัทร์ เจริญพานิช, สุขสมาน สังโยคะ และอรชร ฉิมจารย์. (2564). การยกระดับศักยภาพการท่องเที่ยวชุมชนแบบสร้างสรรค์ของตำบลนครชุม จังหวัดพิษณุโลก. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่, 13(5), 372-387.
เบญญาภา เศรษฐทัตต์. (2553). ศึกษาทุนทางสังคมกับการจัดการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ กรณีศึกษาตลาดคลองสวนร้อยปี อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ. วิทยานิพนธ์ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต การบริหารการพัฒนาสังคม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, กรุงเทพฯ.
พัชรินทร์ จึงประวัติ. (2560). ความต้องการของชุมชในการพัฒนาศักยภาพเพื่อการจัดการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์: กรณีศึกษาตลาดคลองสวนร้อยปี อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย, 12(1), 42-43.
วัฒนาพร อิมสุรรณ์ และคณะ. (2553). แนวทางการพัฒนาทุนชุมชน. สำนักพัฒนาทุนและองค์กรการเงินชุมชน กรมการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพฯ.
วัฒน์จิรชัย เวชชนินนาท. (2559). การเสริมสร้างศักยภาพทางการตลาดของแหล่งท่องเที่ยวชุมชนบ้านนาดี-สร้างบง ตำบลผาสุก อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่, 8(3), 37.
วิมลมาลย์ สวัสดี. (2563). การพัฒนาศักยภาพของวิสาหกิจเพื่อสังคมด้านการท่องเที่ยวในประเทศไทย. วารสารพัฒนาสังคม, 22(2), 1-22.
สินธุ์ สโรบล. (2546). แนวคิดการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. “แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12(พ.ศ.2560-2564). สืบค้นเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2563 (ระบบออนไลน์) จาก http://www.nesdb.go.th/Portals/0/news/plan/p11/plan12.
สำนักงานจังหวัดชัยนาท. (2563). แผนพัฒนาจังหวัดชัยนาท (พ.ศ.2561-2564). (ม.ป.ป.).
สำนักทะเบียนราษฎร์อำเภอเมืองชัยนาท. ประชากรตำบลธรรมามูล จังหวัดชัยนาท, (ม.ป.ป.).
สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอเมืองชัยนาท. (2560). คู่มือนักท่องเที่ยว TRAVEL ธรรมามูล. สำนักพิมพ์สตางค์มีเดีย.
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. (2559). แผนยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน พ.ศ. 2559-2563. สืบค้นเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2563 (ระบบออนไลน์) จาก http://www.dasta.or.th/th/aboutus/item/3343.
Richards, G. (2010). Creative Tourism and Local Development. In Wurzburger, R. (Ed.). Creative Tourism A Global Conversation how to provide unique creative experiences for travelers worldwide: at present at the 2008 Santa Fe & UNESCO International Conference on Creative Tourism in Santa Fe. (pp. 78–90). New Mexico. USA.
Maxwell, J.E. (1988). The vegetation of Doi Suthep-Pui Nation Park, Chiangmai Provice, Thailand. Tigerpaper (FAO), 15(4), 6-14.