การพัฒนาศักยภาพครูด้านการปรับพฤติกรรมนักเรียนที่มีความจำเป็นพิเศษ ในศูนย์การศึกษาพิเศษ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมาย เพื่อศึกษาปัญหาและความต้องการพัฒนาศักยภาพครูด้านการปรับพฤติกรรมนักเรียนที่มีความจำเป็นพิเศษในศูนย์การศึกษาพิเศษ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ บุคลากรของศูนย์การศึกษาพิเศษ เขตการศึกษา 7 จังหวัดพิษณุโลก และศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดสุโขทัย จำนวน 26 คน ปีการศึกษา 2562 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามปัญหาและความต้องการของครูการศึกษาพิเศษ แบบประเมินตนเองด้านความรู้ แบบทดสอบความรู้เกี่ยวกับการปรับพฤติกรรมนักเรียนที่มีความจำเป็นพิเศษ และแบบสัมภาษณ์นำความรู้การพัฒนาศักยภาพครูด้านการปรับพฤติกรรมนักเรียนที่มีความจำเป็นพิเศษไปใช้ในศูนย์การศึกษาพิเศษ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ การทดสอบ T-Test
ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัญหาที่เป็นอุปสรรคในการทำงาน ได้แก่ ปัญหาด้านพฤติกรรมของเด็กที่มีความต้องการพิเศษ (ร้อยละ 100.00) และ ปัญหาด้านการจัดการความเครียดและการควบคุมอารมณ์ของตนเอง (ร้อยละ 92.31) และความต้องการในการพัฒนาศักยภาพครู ได้แก่ การปรับพฤติกรรมของเด็กที่มีความต้องการพิเศษ (ร้อยละ 100.00) และ เทคนิคการจัดการความเครียดและการควบคุมอารมณ์ของตนเอง (ร้อยละ 100.00) 2. ผลการพัฒนาศักยภาพครู ช่วยให้ครูมีศักยภาพด้านการปรับพฤติกรรมนักเรียนที่มีความจำเป็นพิเศษในศูนย์การศึกษาพิเศษ จากผลการประเมินตนเองด้านความรู้และผลคะแนนการทดสอบความรู้เกี่ยวกับการปรับพฤติกรรมนักเรียนที่มีความจำเป็นพิเศษ หลังการอบรมสูงกว่าก่อนการอบรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ในทุกด้าน 3. ผลของการนำความรู้จากการพัฒนาศักยภาพครูด้านการปรับพฤติกรรมนักเรียนที่มีความจำเป็นพิเศษไปใช้ในศูนย์การศึกษาพิเศษ พบว่า มีประสบการณ์ในการสอนเด็กออทิสติกโดยรวมไม่แตกต่างกัน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ดนยา อินจำปา. (2559). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการดูแลเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาสำหรับผู้ดูแลเด็กศูนย์การศึกษาพิเศษ. วิทยานิพนธ์ กศ.ด. สาขาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
บุญชม ศรีสะอาด. (2559). การวิจัยสำหรับครู. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปนัดดา หัสปราบ. (2559). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อสมรรถนะการปฏิบัติงานของครูการศึกษาพิเศษ สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. วิทยานิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิจัยการศึกษา มหาวิทยาลัยรามคำแหง, กรุงเทพฯ.
ปวิดา โพธิ์ทอง และคณะ. (2556). ศึกษาภาวะสุขภาพของเด็กออทิสติกความรู้และความเครียดของผู้ดูแลเด็กออกทิสติกที่ได้รับบริการจากศูนย์การศึกษาพิเศษ เขต 5 จังหวัดสุพรรณบุรี. รายงานการวิจัย วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีสุพรรณบุรี, สุพรรณบุรี.
สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์. (2560). เด็กออทิสติก คู่มือสำหรับครู. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: บริษัท บียอนด์ พับลิสชิ่ง จำกัด.
ศูนย์การศึกษาพิเศษ เขตการศึกษา 7 จังหวัดพิษณุโลก. (2562). สารสนเทศ ประจำปีการศึกษา 2562. พิษณุโลก: ศูนย์การศึกษาพิเศษ เขตการศึกษา 7 จังหวัดพิษณุโลก.
Centers for Disease Control (CDC). (2018). Autism prevalence slightly higher in CDC’s ADDM Network. Web site. https://www.cdc.gov/Accessed September 1, 2019.
Elkhamisi, E. S. & Almutery, M. (2018). Aggression Dimensions in Students with Autism. European Scientific Journal, 14(9), 330-345.
Handen, B. L., et al. (2018). Risk Factors for Self-injurious Behavior in an Inpatient Psychiatric Sample of Children with Autism Spectrum Disorder: A Naturalistic Observation Study. Journal of Autism and Developmental Disorders, 48(11), 3678 - 3688.
