กลยุทธ์ของผู้ผลิตภาพยนตร์ไทยนอกกระแส ในการสรรค์สร้างภาพยนตร์เพื่อส่งประกวดในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ

Main Article Content

นิวัฒน์ ประสิทธิวรวิทย์

บทคัดย่อ

        การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบและเนื้อหาอันเป็นจุดร่วมของภาพยนตร์ไทยนอกกระแสที่สามารถผ่านการคัดเลือกให้เข้าร่วมฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติจากทั่วโลก และเพื่อศึกษากลยุทธ์ของผู้ผลิตภาพยนตร์ไทยนอกกระแสในการส่งผลงานเข้าประกวดในงานเทศกาลภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียง  การศึกษาวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยผู้วิจัยได้ทำการวิเคราะห์ตัวบท และการสัมภาษณ์เชิงลึก โดยมีการนำเสนอข้อมูลที่ได้ด้วยวิธีพรรณนาเชิงวิเคราะห์ โดยผู้วิจัยได้เลือกศึกษาภาพยนตร์ไทยนอกกระแสที่ออกฉายในปี พ.ศ.2543-2568 โดยเลือกเอาภาพยนตร์ไทยจำนวน 12 เรื่องจากผู้กำกับชาวไทย 11 ท่านมาศึกษาวิเคราะห์ด้านโครงสร้างการเล่าเรื่องทั้ง 7 องค์ประกอบ นอกจากนี้ ยังใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้กำกับภาพยนตร์ไทยนอกกระแส ผู้อำนวยการสร้าง และคณะกรรมการคัดเลือกในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ


        ผลการวิจัยพบว่า ภาพยนตร์ไทยนอกกระแสส่วนใหญ่ที่ร่วมฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติจากทั่วโลกมีความคล้ายคลึงกันในด้านรูปแบบตัวละคร การใช้สัญญะสื่อความหมาย การให้ความสำคัญกับฉากหลัง และการสร้างปมขัดแย้งระหว่างมนุษย์กับระบบสังคม ในขณะที่องค์ประกอบด้านโครงเรื่อง แก่นเรื่อง และมุมมองผู้เล่าเรื่องมีความเฉพาะตัว แตกต่างกันไปตามความรู้สึกนึกคิดของผู้ผลิตภาพยนตร์แต่ละท่าน นอกจากนี้ ยังพบว่า ผู้ผลิตภาพยนตร์ไทยนอกกระแสมักเลือกส่งผลงานเข้าร่วมในเทศกาลภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงระดับรองๆ จากเทศกาลภาพยนตร์ระดับสูงสุด ในขณะที่มุมมองจากผู้คัดเลือกภาพยนตร์ให้เข้าฉาย มักมีแนวโน้มที่จะเลือกภาพยนตร์ที่มีเสน่ห์เฉพาะตัว หรือนำเสนอประเด็นปัญหาเฉพาะท้องถิ่น มากกว่าภาพยนตร์ที่เล่าเรื่องตามขนบ และมีประเด็นที่เป็นสากล

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ประสิทธิวรวิทย์ น. (2026). กลยุทธ์ของผู้ผลิตภาพยนตร์ไทยนอกกระแส ในการสรรค์สร้างภาพยนตร์เพื่อส่งประกวดในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 21(2), 93–108. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/JSSRA/article/view/288043
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Aroonpheng, P. (Director). (2018). Manta Ray. [Film]. Diversion; Les Films de l'Étranger and Youku Pictures.

Boonyaketmala, B. (1990). Film as Seventh Art, For Tradition of Film Reviews. Bangkok: Medsai Publishing. (In Thai).

DeGuzman, K. (2025). What is an Indie Film — Definition & History Explained. Retrieved February 2, 2026, from https://www.studiobinder.com/blog/what-is-an-indie-film-definition/

Giannetti, L. (1972.). Understanding Movies. New Jersey: Prentice-Hall.

Holman, C. H., Harmon, W. and Thrall, W. F. (1992). A Handbook to Literature. New York: Macmillan.

Kittipeerachol, T. (2017). The Intertextuality of Narrative in Films: Rashomon and The Outrage. Independent Study, M.Com.Arts., Bangkok University. Pathumthani. (In Thai).

Kitvisala, K. (2003). A Content Analysis of Non-Mainstream Films in Thailand. Master Thesis, M.A., Thammasat University, Bangkok. (In Thai).

Provost, R. (2024). What is a Film Festival — Everything You Need to Know. Retrieved February 18, 2026, from https://www.studiobinder.com/blog/what-is-a-film-festival-definition/

Raksasad, U. (Director) (2000). Agrarian Utopia [Film]. Extra Vergin.

Sasanatieng, W. (Director). (2000). Tears of the Black Tiger [Film]. Five Star Production.

Tatiyaworagulwong, P. (2010). Narration and Attitudes Regarding Violence in Thai and Hollywood Films. Master Thesis, M.Com.Arts., Chulalongkorn University, Bangkok. (In Thai).

Wiwatsinudom, R. (2004). Three-Act Structure Screenwriting. Bangkok: Baanfah Co., Ltd. (In Thai).

Wiwatsinudom, R. (2005). Three-Act Structure Screenwriting. Bangkok: Arthitsanitchan. (In Thai).