การพัฒนาทักษะการพูดภาษาจีนโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมุติของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาภาษาจีน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎนครสวรรค์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ด้านการพูดภาษาจีนก่อนและหลังเรียนโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ และ 2) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติเพื่อพัฒนาทักษะการพูดภาษาจีน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาภาษาจีน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาภาษาจีนระดับต้น ภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2569 จำนวน 23 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงทดลองแบบกลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลังการทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ด้านการพูดภาษาจีน จำนวน 30 ข้อ และแบบสอบถามความพึงพอใจแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างที่ไม่เป็นอิสระ
ผลการวิจัยพบว่า
1. ผลสัมฤทธิ์ด้านการพูดภาษาจีนของนักศึกษาหลังเรียน (= 12.87, S.D. = 1.59) สูงกว่าก่อนเรียน (
= 7.31, S.D. = 1.91) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 แสดงให้เห็นว่ากระบวนการจัดการเรียนการสอนโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติมีประสิทธิภาพ ช่วยให้ผู้เรียนเข้าใจเนื้อหาในรายวิชาการพูดภาษาจีนได้ดียิ่งขึ้น พร้อมทั้งส่งเสริมการฝึกสื่อสารในสถานการณ์เสมือนจริง ส่งผลให้ความสามารถด้านการพูดภาษาจีนพัฒนาอย่างมีประสิทธิผล
2. นักศึกษามีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (= 4.42, S.D. = 0.64) โดยรายการที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ กิจกรรมช่วยส่งเสริมทักษะการสื่อสาร (
= 4.64, S.D. = 0.60)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
(2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระ การเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย. (ประเทศไทย).
Academic and Educational Standards Division, Office of the Basic Education Commission, Ministry of
Education. (2008). Indicators and Core Learning Content for Science Subject Groups according to the Core Curriculum for Basic Education, B.E. 2551 (2008). Bangkok: Agricultural Cooperative Printing House of Thailand. (In Thai).
อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2550). หลักการสอน (ฉบับปรับปรุง). พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
(ประเทศไทย).
Chaithiang, A. (2007). Principles of Teaching (Revised Edition). 4th ed. Bangkok: Odeon Store. (in Thai).
แสงระวี ดอนแก้วบัว. (2558). ภาษาศาสตร์สำหรับครูสอนภาษาอังกฤษ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์
แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (ประเทศไทย).
Donkaewbua, S. (2015). Linguistics for English Language Teachers. Bangkok: Chulalongkorn University
Press. (In Thai).
ทิศนา แขมมณี. (2552). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดการกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ.
(พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (ประเทศไทย).
Khammanee, T. (2009). The Science of Teaching: Knowledge for Managing Effective Learning Processes.
(8th ed.). Bangkok: Chulalongkorn University Press. (in Thai).
นารีนารถ กลิ่นหอม, กฤตพงศ์ มูลมี และวริยา อินทร์ประสิทธิ์. (2560) การพัฒนาความสามารถด้านการ
พูดภาษาจีนโดยการจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 40(2). (ประเทศไทย).
Klinhom, N., Mulmee, K., and Inprasit, W. (2017) Development of Chinese Speaking Ability through
Task-Based Learning for 5th Grade Secondary School Students. Journal of Educational Studies, Khon Kaen University, 40(2). (In Thai).
Larsen-Freeman, D. (2000). Techniques and principles in language teaching. Oxford, UK: Oxford
University Press.
ราตรี นันทสุคนธ์. (2553). การวิจัยในชั้นเรียนและการวิจัยพัฒนาการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: จุดทอง.
(ประเทศไทย).
Nantasukon, R. (2011). Classroom Research and Instructional Development Research. Bangkok:
Jut Thong. (in Thai).
เบญจวรรณ นิลพักร์ และ ชลธิชา สว่างไตรภพ (2566). การพัฒนาทักษะการอ่านออกเสียงภาษาจีนโดย
แบบฝึกทักษะการอ่านออกเสียงภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/5 โรงเรียนวัชรวิทยา. วารสารพุทธศาสตร์ มจร. อุบลราชธานี, 5(2), 719-726.
Ninlapak, B. and Swangtripob, C. (2023). Developing Chinese Reading Skills by Reading Aloud Skills
in Chinese Language for Matthayomsuksa 5/5 Students at Watcharawittaya High School. MCU Ubonratchathani Journal of Buddhist Studies, 5(2), 719-726. (In Thai).
ปิยจิตร สังข์พานิช. (2560). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาฝรั่งเศสด้วยการแสดงบทบาทสมมติสําหรับ
นักศึกษาวิชาเอกการจัดการการท่องเที่ยว คณะวิทยาการจัดการ. วารสารสมาคมครูภาษาฝรั่งเศสแห่งประเทศไทยในพระราชูปถัมภ์ฯ, 134(40). (ประเทศไทย).
Sangphanich, P. (2017). Development of French Speaking Skills through Role-Playing for Students
Majoring in Tourism Management, Faculty of Management Sciences. Journal of the Association of French Language Teachers of Thailand under Royal Patronage, 134(40). (In Thai).
พรสวรรค์ สีป้อ. (2550). สุดยอดวิธีสอนภาษาอังกฤษ นำไปสู่การจัดการเรียนรู้ของครูยุคใหม่. กรุงเทพฯ:
อักษรเจริญทัศน์. (ประเทศไทย).
Seepo, P. (2007). The Best Ways to Teach English: Leading to Modern Teachers' Learning Management.
Bangkok: Aksorn Charoenthat. (in Thai).
สุรัสวดี สุทธภักดี. (2560). การพัฒนาการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้บทบาทสมมติร่วมกับแบบฝึก
ทักษะเพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาจีนและความเชื่อมั่นในตนเอง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, ค.ม., มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม. (ประเทศไทย).
Suttaphakdee, S. (2017). The Development of Learning Activities Using Role-Playing Combined with
Skill-Based Exercises to Promote Chinese Speaking Skills and Self-Confidence of Grade 8 Students. Master thesis, M.Ed., Mahasarakham University, Mahasarakham. (In Thai).
กรรณิการ์ ถีราวุฒิ. (2560). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจในการจัดการเรียนการ
สอนรายวิชา 0109431 นิทานสุภาษิตจีน โดยใช้บทบาทสมมุติ ของนิสิตหลักสูตรวิชาภาษาจีน ชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยทักษิณ, 12(3), 127-140. (ประเทศไทย).
รุ่งฤดี แผลงศร. (2559). การใช้คําถามเพื่อพัฒนาทักษะการพูดภาษาไทยสําหรับผู้เรียนชาวต่างประเทศ.
วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร ฉบับภาษาไทย. 36(2), 191-208. (ประเทศไทย).
Plaengsorn, R. (2016). Using Questions to Develop Thai Speaking Skills for Foreign Learners.
Silpakorn University Journal, Thai Edition. 36(2), 191-208. (In Thai).
Theerawut, K. (2017). A Study of Learning Achievements and Satisfaction towards 0109431 Chinese
Proverbial Tales by Using Role-Play Method of the Third Year Chinese Major Students at Thaksin University.” Inthaninthaksin Journal. 12(3), 127-140. (in Thai)
อรุณี วิริยะจิตรา. (2532). การเรียนการสอนภาษาเพื่อการสอนเพื่อการสื่อสาร พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ:
อักษรเจริญทัศน์. (ประเทศไทย).
Wiriyachitra, A. (1989). Language Teaching for Communicative Instruction. 1st ed. Bangkok: Aksorn
Charoenthat. (In Thai).
เยาวลักษณ์ วิสุทธิ์สิริ, มนาภรณ์ บ้านเพิง, และ อัสมา ทรรศนะมีลาภ. (2564). การพัฒนาทักษะการพูด
ภาษาจีนโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมุติ กรณีศึกษาจากวิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 20(3), 112-121. (ประเทศไทย).
Wisuthsiri, Y., Banpeng, M., and Thassanamilap, A. (2021). Developing Chinese Speaking Skills Using
Role-Playing Activities: A Case Study from the International College, Surat Thani Campus, Prince of Songkla University. Journal of Industrial Education, 20(3), 112-121. (in Thai).
ภัทรลดา วงษ์โยธา และแสงอาทิตย์ ไทยมิตร. (2560). กิจกรรมบทบาทสมมติกับการประยุกต์สู่การสอน
พูดภาษาอังกฤษ. วารสารแสงอีสาน, 15(1), 101-114. (ประเทศไทย).
Wongyotha, P., and Thaimit, S. (2017). Role-Playing Activities and Their Application in Teaching
English Speaking. Saeng-Isan Journal, 15(1), 101-114. (In Thai).
ปัทมา ยิ้มสกุล. (2020). การจัดการเรียนรู้ด้านทักษะการฟังและการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารใน
ศตวรรษที่ 21 ด้วยทักษะCLT สำหรับนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี. วารสารวิจัยราชภัฏธนบุรีรับใช้สังคม, 6(2), 14–28. (ประเทศไทย).
Yimskul, P. (2020). Learning Management of English Listening and Speaking Skills for 21st Century
Communication Using CLT Skills for Students of the Faculty of Education, Thonburi Rajabhat University. Thonburi Rajabhat Research Journal for Social Service, 6(2), 14–28. (In Thai).
