THE MULTI-LEVEL FACTORS AFFECTING THE EFFECTIVENESS OF ORDINARY NATIONAL EDUCATION TEST (O-NET) FOR 6 PRIMARY STUDENTS AT PHAYAO PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 2
Keywords:
HLM, Ordinary National Education Test, O-NETAbstract
For this dissertation, the researcher investigated “The multi-level factors affecting the effectiveness of Ordinary National Education Test (O-NET) for 6 primary students at Phayao Primary Educational Service Area Office 2”. The sample consisted of 1,662 primary students which studied in 6 class level and the sample consisted of 398 primary teachers who taught in 6 class level got from Stratified Random Sampling method. The researching tools for data collection were separated to 9 issues. There are Achievement Questionnaire, Attitude Questionnaire, Intending to study Questionnaire, Examination intent Questionnaire, Classroom atmosphere Questionnaire, Teaching quality Questionnaire, Student-centered instruction Questionnaire, and Evaluation in accordance with the standard metric Questionnaire. The reliability coefficients were 0.844, 0.839, 0.864, 0.872, 0.879, 0.914, 0.804 and 0.874, respectively. Confidence value of 0.885 was from multivariate analysis. The relationships among studying level of Student factor For considering, simple correlation for each variable of student level and Ordinary National Education Test (O-NET) for 6 primary students findings level of student such as achievement, attitude, examination intent have significantly and positively correlated at 0.1, correlation follows .091, .089 and.084, language aptitude have significantly positive correlate at 0.5 ,correlation follows .075. In contrast to intending to study, which have significantly negative correlate at 0.5, correlation follows .059 and level of class factor for considering, simple correlation for each variable of class level and Ordinary National Education Test (O-NET) for 6 primary students findings level of class such as teaching quality, classroom atmosphere, and Evaluation in accordance with the standard metric have significantly positive correlate at 0.1, correlation follows .442, .411 and.358. In contrast to Student-centered instruction, which is significantly negative correlate at 0.5 ,correlation follows 0.127 and factor affecting the effectiveness of Ordinary National Education Test (O-NET) for 6 primary students. Co predication of level of student factor For considering, Ordinary National Education Test (O-NET) for 6 primary students equal 45.798 that significantly correlate at 0.01, Achievement, attitude and language equal 0.699,0.922, and 0.053 that not significantly correlate, intending to study equal -1.396 that significantly correlate at 0.01. Co predication of level of class factor For considering, Ordinary National Education Test (O-NET) for 6 primary students equals 45.574 that significantly correlate at 0.01, classroom atmosphere and evaluation in accordance with the standard metric equal 3.322 and 4.250 that significantly correlate at 0.01, Teaching quality equal 2.207 that significantly correlate at 0.05, Student-centered instruction equal -3.435 that significantly correlate at 0.05
References
กอบชัย โพธินาแค. (2546). การวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 สังกัดกรมสามัญศึกษา จังหวัดศรีษะเกษ. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
จันทร์ชลี มาพุทธ. (2545). ปัจจัยที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาโรงเรียนสาธิต “พิบูลบำเพ็ญ”. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
จุฑาทิพย์ ชาติสุวรรณ์. (2548). ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพการสอน ความถนัดทางภาษา แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ ความตั้งใจเรียน การคิดอย่างมีวิจารณญาณ กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเจตคติต่อวิชาภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาชัยภูมิ เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ธัญญา เรืองแก้ว. (2550). “บทบาทของครูและผู้เรียนในการประเมินผลการเรียนรู้”. วารสารวิชาการ 14, 4: 44-51.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย เล่ม 1. กรุงเทพฯ: ภาควิชาพื้นฐานของการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาสารคาม.
พิไลพร แสนชมพู. (2546). การศึกษารูปแบบความสัมพันธ์ของตัวแปรที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการวัดผลการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วัชรา จรูญผล. (2549). การวิเคราะห์พหุของระดับตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ วท.ม.มหาวิทยาลัยบูรพา.
วัฒนชัย ถิรศิลาเวทย์. (2546). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการสอนของครู พฤติกรรมการเรียนและพฤติกรรมด้านจิตพิสัยกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดกรมสามัญศึกษา จังหวัดมหาสารคาม. มหาสารคาม. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วันดี สมมิตร. (2552-2553). ผลกระทบของการสอบระดับชาติขั้นพื้นฐานที่มีต่อพฤติกรรมการสอนของครูในเขตกรุงเทพมหานคร. การวิจัยแบบผสม. การศึกษาครุศาสตรมหาบัณฑิต.กรุงเทพฯ: ศูนย์บรรณสารสนเทศคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศศิธร สุริยา. (2551). ปัจจัยที่มีผลต่อการทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ระดับชาติของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 อำเภอเมืองเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการวัดและประเมินผลการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สมพงษ์ จิตระดับ. (2552). การประเมินผลของการนำหลักสูตรและการวางแผนท้องถิ่นเพื่อเด็กและเยาวชน ไปทดลองใช้ใน 6 จังหวัดภาคเหนือ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เอื้อมพร หลินเจริญ, สิริศักดิ์ อาจวิชัย, และภีรภา จันทร์อินทร์. (2552). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ทำให้คะแนนการทดสอบ O-NET ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ต่ำ. สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน).
Downloads
Published
Issue
Section
License
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สบศ.