COMPARISON OF DANCE CLASS LEARNING ACHIEVEMENT IN RUMWONG MATTRATHARN DANCING FOR MATTAYOMSUKA III STUDENTS USING DAVIES’ PRACTICAL SKILLS INSTRUCTIONAL MODEL COMBINED WITH DEMING QUALITY CYCLE CONCEPT
-
Keywords:
Davies' practical skills Instructional Model, Deming Quality Cycle, Dramatic Arts, Mattayomsuka IIIAbstract
This research aimed to: 1) compare the learning achievement in dance knowledge of standard Rumwong Mattratharn dance set among students learning using Davies' practical skills instructional model combined with Deming's quality cycle concept before and after the learning process; 2) compare the learning achievement in dance knowledge of standard Rumwong Mattratharn dance set between the experimental group using Davies' practical skills instructional model combined with Deming's quality cycle concept and the control group taught in the conventional manner. The sample group consisted of 62 Matthayomsuka III students from Angthong Patthamarot Wittayakhom School, comprising 30 students in the experimental group and 32 students in the control group, selected through simple random sampling. The research tools included learning activity plans (6 plans), knowledge achievement tests, using both independent samples t-test and paired samples t-test. The findings revealed that: 1) the experimental group students showed significantly higher learning achievement in dance knowledge after the learning process compared to before, with a statistical significance level of 0.01, and 2) the experimental group students demonstrated significantly higher learning achievement in dance knowledge compared to the control group students, with a statistical significance level of 0.01.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). การจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2556). เอกสารหลักสูตรอบรมแบบ e-Training กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ: นาฏศิลป์ (สำหรับผู้สอนระดับประถมศึกษา - มัธยมศึกษา). [ออนไลน์]. ค้นเมื่อ 16 พฤศจิกายน 2565. เข้าถึงจาก http:www.krukird.com/02119.pgf
ชนันธร หิรัญเชาว์. (2562). การพัฒนาทักษะนาฏศิลป์ไทยและความคิดสร้างสรรค์ ตามแนวคิดของเดวีส์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้น. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิตยา เต็งประเสริฐ และนนทลี พรธาดาวิทย์. (2558). “การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยการผสมผสานทักษะปฏิบัติเดวีส์และการเรียนรู้แบบร่วมมือ เพื่อพัฒนาทักษะปฏิบัติชุดระบำไก่ วิชาดนตรี-นาฏศิลป์”. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 9, 2: 13-21.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
มนชนก รัตนจำนง. (2561). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชานาฏศิลป์ด้วยรูปแบบการสอนแบบทางตรงผสมผสานทักษะปฏิบัติของเดวีส์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยและพัฒนาหลักสูตร คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ยุทธนา เกื้อกูล. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จังหวัดชายแดนภาคใต้ เพื่อสร้างผู้เรียนสู่ความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
วลัย อิศรางกูร ณ อยุธยา. (2555). ครูสังคมศึกษากับการพัฒนาทักษะแก่นักเรียน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมนึก ภัททิยธนี. (2551). การวัดผลการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 10). กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์.
Davies, I.K. (1971). The management of learning. London: McGraw-Hill.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Patanasilpa Journal

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สบศ.