Assessment of the strategic plan National Alcohol Policy (2011 - 2020)

Authors

  • Waranist Lamyai Borommarajonani College of Nursing, Changwat Nonthaburi, Praboromrajchanok Institute, Thailand
  • Chet Ratchadapunnatikul Faculty of Social Science and Humanities, Mahidol University
  • Phongphan Phawo Borommarajonani College of Nursing, Changwat Nonthaburi, Praboromrajchanok Institute, Thailand

Keywords:

national alcohol policy, strategic plan, assessment

Abstract

The objective of this qualitative research was to assess overall performance of the National Alcohol Policy Strategic Plan 2011-2020. The sampling was those responsible for alcohol control. Of agencies, network partners, both the public and private sectors, and the executives. The data were collected using Purposive Sampling by using interview form. Analyze data with content analysis.

        The results of the research showed that the operating process was planned, organizational and personnel were managed. According to the action plan Including evaluation and monitoring. The implementation of the national alcohol policy strategy There is a National Alcohol Policy Strategy Action Plan 2017-2020 developed by the Office of the Alcohol Control Committee, Department of Disease Control, to convert the strategy into action. With cooperation from all network partners and bring it to the relevant agencies to implement in order to achieve the goals set. Which has pushed all provinces to have an action plan to control alcohol.

        The recommendations were found that the office of the alcohol control committee. The existing mechanisms under the Alcohol Control Act BE 2551 should be used to stimulate and expedite cooperation from all sectors in the operation. By relying on the provincial alcoholic beverage control committee Which provincial alcoholic beverage control committee must have a leadership role work more proactively and set to be indicators of alcohol control work in each province. By using the provincial alcoholic beverage control committee mechanism, it is an indicator for work of the alcohol control committee.

Downloads

Download data is not yet available.

References

นันทพัทธ์ ธีระวัฒนานนท์.(2563). การประเมินผลการดำเนินงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา.วารสารวิจัยและพัฒนาด้านสุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา, 6(1), 90-107.

เนื้อแพร เล็กเฟื่องฟู และคณะ.(2558). สถานการณ์การบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ภาคกลาง 2558. กรุงเทพฯ : ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา (ศวส.) สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปิยะสกล สกลสัตยาทร.(2560). สธ.ทำแผนปฏิบัติการแอลกอฮอล์ระดับชาติยกระดับการควบคุม. เข้าถึงเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 เข้าถึงจาก http://www.thansettakij.com/content/65085

สิริกร นามลาบุตร และวรานิษฐ์ ลำใย .(2560). การศึกษามาตรการในชุมชนเพื่อควบคุมการจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และการเข้าถึงทั้งในระบบตลาดและทางสังคมในจังหวัดหนองคาย. วารสารกฎหมายสุขภาพและสาธารณสุข, 3(3), 271-287.

สำนักงานคณะกรรมการควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ กระทรวงสาธารณสุข. (2559). การประเมินผลครึ่งแผนยุทธศาสตร์นโยบายแอลกอฮอล์ระดับชาติ พ.ศ. 2554-2558. กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.

สำนักงานคณะกรรมการควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ กระทรวงสาธารณสุข. (2561). รายงานประจำปี 2018. กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2544). การสำรวจพฤติกรรมการสูบบุหรี่และการดื่มสุราของประชาชน พ.ศ. 2544 สำนักงานสถิติแห่งชาติ.

สำนักงานคณะกรรมการควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ กระทรวงสาธารณสุข. (2557). การสำรวจพฤติกรรมการสูบบุหรี่และการดื่มสุราของประชาชน พ.ศ. 2557
สำนักงานสถิติแห่งชาติ.

อุดมศักดิ์ แซ่โง้ว พลเทพ วิจิตรคุณากร และสาวิตรี อัษณางค์กรชัย.(2559). ข้อเท็จจริงและตัวเลขเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในประเทศไทย. สงขลา : ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา (ศวส.) สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพและหน่วยระบาดวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

Stufflebeam DL, Zhang G. (2017). The CIPP evaluation model: how to evaluate for improvement and accountability. Guilford Publications.

Published

2021-07-26

Issue

Section

Research Article