แนวทางการพัฒนางานยุติธรรมสำหรับประชาชนโดยระบบทนายของรัฐ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษารูปแบบระบบทนายความของรัฐ (Public Defender) ในประเทศต่างๆ ที่มีมาตรฐานสากล 2. ศึกษาปัญหาและอุปสรรคการนำระบบทนายความของรัฐ (Public Defender) มาใช้ในประเทศไทย และ 3. ศึกษารูปแบบและแนวทางพัฒนาระบบทนายความของรัฐ (Public Defender) ที่เหมาะสมกับบริบทของสังคมไทย ในการวิจัยครั้งนี้ใช้วิธีการทบทวนเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึก และการประชุมกลุ่มย่อย โดยวิธีดำเนินการวิจัยได้ผ่านการรับรองจริยธรรมในมนุษย์และได้ดำเนินการเก็บข้อมูลตามระเบียบวิธีวิจัยดังกล่าว ผลการวิจัยพบว่าประเทศสหรัฐอเมริกามีการใช้ระบบทนายความของรัฐเพราะมีความตื่นตัวในเรื่องสิทธิของผู้ถูกกล่าวหาเป็นอย่างมาก โดยถือเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานและเป็นหลักประกันในการต่อสู้คดีอย่างเท่าเทียมกัน ประเทศอังกฤษเห็นว่าผู้ถูกกล่าวหามักจะเป็นผู้ที่อยู่ในฐานะเสียเปรียบ เพราะขาดความรู้ด้านกฎหมาย มีความกลัว สับสน หรืออาจถูกชักนำ ดังนั้นการมีทนายความจึงเป็นการรักษาผลประโยชน์ให้แก่ประชาชนได้ และประเทศฟิลิปปินส์มีการจัดตั้งสำนักงานทนายความของรัฐขึ้นเพื่อช่วยเหลือด้านทนายความให้แก่ประชาชนที่ขัดสนในการดำเนินคดี ซึ่งจากการศึกษารูปแบบของต่างประเทศ ประกอบกับการวิเคราะห์ปัญหา และอุปสรรคการนำระบบทนายความของรัฐ (Public Defender) มาใช้ในประเทศไทยนั้น จึงพบแนวทางการพัฒนาระบบทนายความของรัฐ (Public Defender) ที่ทำให้ประชาชนสามารถเข้าถึงความยุติธรรมอย่างเท่าเทียมกันได้อย่างแท้จริง
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Code of Criminal procedure B.E. 2562(2019). (2019, March 29). Thai Government Gazette, Vol. 136, Part 34 a.
Constitution of the Kingdom of Thailand B.E. 2560(2017). (2017, April 6). The Government Gazette, Vol. 134, Part 40 a.
Emmins, C.J., & Sprack, J. (2002). Emmins on Criminal Producer (9th ed.). Oxford University Press.
Havanon, J. (1979). Office of the Public Defender in the United States. Dunlaphaha; Journal of the Court of Justice, 26(4), 63–64.
Jaiharn, N. et al. (2004). The report on the study and development of the public defender. Faculty of Law, Thammasat University.
Jomkun S. (2020). The Problem-Solving Ways of Using Public Defender for the Alleged Offender or Accused. Journal of Social Sciences Srinakharinwirot University, 23(1), 157–168. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/JOS/article/view/12908
Kuhatong, P. (2010). The Right of a Criminal Defendant to Have a Lawyer in the Criminal Case. Supporting Documents for Senior Justice Executive; Course 16, Judicial Training Institute.
Lablai. L. (2004). Problems and Guidelines Regarding the Appointment of Lawyers for the Accused and the Defendants in Criminal Cases. Chulalongkorn University
Meeboonsalang, N. (2014). Fundamental Principles in Criminal Justice. Thammasat University Journal, 33(3), 49–72.
Na Nakorn, K. (2006). The Criminal Procedure Law. Winyuchon.
Singkaneti, B. (2022). Public law Rule of Law/ Rechtsstaat as Criterion Limited the Power of Government (3rd ed.). Winyuchon.
Srisanit, P. (2020). Human Rights in the Criminal Justice System. Winyuchon.
Thongkham, N. (2015). The Ability to Prosecute: Public Counsel in Criminal Cases[Master’s Thesis, Dhurakij Pundit University].