ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการนำเข้าสินค้าที่มีมาตรฐานตามมาตรา 21 ภายใต้พระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511

บทคัดย่อ

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงการควบคุมการนำเข้าผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่มีพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน โดยศึกษาจากประวัติความเป็นมาของการกำหนดและควบคุมมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม และมาตรการในการควบคุมการนำเข้าผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่มีพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ต้องเป็นไปตามมาตรฐานของไทย และของต่างประเทศ ตลอดจนปัญหาและผลกระทบที่เกิดจากบทบัญญัติของกฎหมายและการตีความในปัจจุบัน เพื่อให้ได้แนวทางและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการควบคุมการนำเข้าผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่มีมาตรฐานบังคับอย่างมีประสิทธิภาพ จากการศึกษาพบว่ามาตรการในการควบคุมการนำเข้าผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่มีมาตรฐานบังคับของไทยนั้น กำหนดให้การนำเข้ามาในราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายเท่านั้นที่ต้องขออนุญาต ทำให้ไม่สามารถควบคุมผู้ประกอบการที่สำแดงแก่เจ้าหน้าที่ว่านำเข้ามาเพื่อใช้แล้วนำไปจำหน่ายต่อได้ อีกทั้ง บทกำหนดโทษแก่ผู้ฝ่าฝืนไม่สามารถลดแรงจูงใจในการกระทำความผิดของผู้ประกอบการได้ เนื่องจากมีค่าปรับที่ต่ำเมื่อเทียบกับมูลค่าของสินค้าที่กระทำความผิด

วิทยานิพนธ์เล่มนี้มีข้อเสนอแนะดังนี้ (1) ควรกำหนดให้การนำเข้าผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่มีมาตรฐานบังคับ เข้ามาในราชอาณาจักร หากนำเข้ามาเพื่อประโยชน์ในทางการค้า ต้องขออนุญาตจากเลขาธิการ (2) เพิ่มเติมบทนิยามคำว่า “เพื่อประโยชน์ในทางการค้า” ในมาตรา 3 และ ตัดคำว่า “เพื่อจำหน่าย” ในมาตรา 21 ออก แทนด้วยคำว่า “เพื่อประโยชน์ในทางการค้า” (3) แก้ไขเพิ่มเติมบทกำหนดโทษในมาตรา 48 โดยกำหนดโทษปรับคิดเป็นร้อยละของมูลค่าสินค้าที่กระทำความผิด เพื่อให้ตรงตามเจตนารมณ์ของกฎหมายและสามารถยับยั้งการกระทำความผิดได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น