แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวแบบไม่รีบเร่ง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับองค์ประกอบการท่องเที่ยว การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน และการท่องเที่ยวแบบไม่รีบเร่ง และเสนอแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวแบบไม่รีบเร่งอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี มีกลุ่มตัวอย่างเป็นนักท่องเที่ยวที่เดินทางท่องเที่ยวอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี จำนวน 397 ตัวอย่าง ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .959 ได้รับแบบสอบถามคืน จำนวน 358 ตัวอย่าง คิดเป็นร้อยละ 90.17 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า ระดับคะแนนเฉลี่ยองค์ประกอบการท่องเที่ยวในภาพรวมอยู่ในระดับมาก การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในภาพรวมอยู่ในระดับมาก และการท่องเที่ยวแบบไม่รีบเร่งในภาพรวมอยู่ในระดับมาก แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยว ประกอบด้วย ชุมชนร่วมกันออกแบบ หรือ สร้างกิจกรรมการท่องเที่ยวจากหัตกรรมพื้นบ้านของชุมชนให้นักท่องเที่ยวได้มีส่วนร่วมในการทำกิจกรรม โดยมีเจ้าของภูมิปัญญาเป็นผู้ถ่ายทอดฝึกปฏิบัติในกิจกรรมนั้นๆ พัฒนาเส้นทางการเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวบางเส้นทางที่ยังไม่สมบูรณ์ รวมถึงพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกในแหล่งท่องเที่ยว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ และกระทรวงมหาดไทย. (2552). วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์ และภูมิปัญญา จังหวัดชลบุรี. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กรวรรณ สังขกร. (2558). การท่องเที่ยวที่ไม่เร่งรีบ. สืบค้นเมื่อ 12 กรกฎาคม 2560, จาก www.bangkokbiznews.com/news/detail/666801
กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม. (2559). ผลการประกวดเมืองสิ่งแวดล้อมยั่งยืน. สืบค้นเมื่อ 26 กรกฎาคม 2560, จาก www.tei.or.th/w_lc/award2559.html
ชนินทร์ อยู่เพชร. (2555). การเติบโตอย่างรวดเร็วของการท่องเที่ยวแบบไม่รีบเร่ง. THM Quarterly Review, 5(1), 5-7.
ฐานเศรษฐกิจ. (2560). ไขกลยุทธ์ "ททท." ปี 2560 ขับเคลื่อนท่องเที่ยวโต 10%. สืบค้นเมื่อ 28 กรกฎาคม 2560, จาก www.thansettakij.com/content/123653
นิภา เจียมโฆสิต. (2551). การมีส่วนร่วมของเครือข่ายวัฒนธรรม และชุมชนในการบริหารจัดการวัฒนธรรม: กรณีศึกษาประเพณีบุญกลางบ้าน อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี. สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม.
ประชาชาติธุรกิจ. (2558). 9 เทรนด์ท่องเที่ยวโลกรับปี"58 (ต้อง) เปิดประสบการณ์แปลกใหม่. สืบค้นเมื่อ 24 กรกฎาคม 2560, จาก www.prachachat.net/news_detail.php?newsid=1420031155
ประชาชาติธุรกิจ. (2560). ท่องเที่ยวเดือนแรกสัญญาณบวกรัฐเร่งปั้น Sport Tourism. สืบค้นเมื่อ 29 กรกฎาคม 2560, จาก www.prachachat.net/news_detail.php?newsid=1487581855
สุรีย์ บุญญานุพงศ์ และกรวรรณ สังขกร. (2551). การจัดการแหล่งท่องเที่ยวแบบไม่รีบเร่งสำหรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุในภาคเหนือตอนบน. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ, 5(1), 85-100.
สรชัย พิศาลบุตร. (2548). เรียนรู้สถิติ และการวิจัยด้วยกรณีศึกษา. กรุงเทพฯ: วิทยพัฒน์.
Dickinson, J. E., & Lumsdon, L.R. (2001). Slow Travel and Tourism. London: Earthscan.
Perreault, W. D., Dorden, D. K., & Dorden, W.R. (1979). A Psychological Classification of Vacation Life-styles. Journal of Leisure Research, 9(1), 208-224.
Yamane, T. (1973). Statistic: An Introductory Analysis. (3rd ed.). New York: Harper and Row.
