ผลการพัฒนากระบวนการเสริมสร้างภาวะพฤฒิพลังในผู้สูงอายุ

Main Article Content

พุทธชาติ แผนสมบุญ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ศึกษาผลการพัฒนากระบวนการเสริมสร้างภาวะพฤฒิพลังในผู้สูงอายุ ผู้ให้ข้อมูลได้แก่ บุคคล 3 กลุ่มด้วยกันคือ กลุ่มที่ 1 ผู้นำชุมชน จำนวน 3 คน กลุ่มที่ 2 เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จำนวน 2 คน และกลุ่มที่ 3 ผู้สูงอายุที่เข้าร่วมโครงการ จำนวน 8 คน โดยมีพื้นที่วิจัยที่ชุมชนหมู่ที่ 2 บ้านหนองอีเปาะ ตำบลด่านช้าง อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี จากการศึกษาการเปลี่ยนแปลงภาวะพฤติพลังของผู้สูงอายุ พบว่าผู้สูงอายุมีความเข้าใจเรื่องสุขภาวะองค์รวม และภาวะพฤฒิพลังมากยิ่งขึ้น สามารถสรุปผลการเปลี่ยนแปลงด้านความร่วมมือร่วมแรงร่วมใจ หรือความกระตือรือร้นในการเข้าร่วมกิจกรรมกระบวนการเสริมสร้างภาวะพฤฒิพลังผู้สูงอายุ เป็นพฤติกรรมด้านการเรียนรู้ของผู้สูงอายุที่เห็นคุณค่าของการรวมกลุ่มทำกิจกรรม ซึ่งการเปลี่ยนแปลงด้านนี้เป็นปัจจัยนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงด้านอื่นๆ เช่นการมีสมาธิในการร่วมเรียนรู้ในแต่ละกิจกรรม และพบว่าภาวะพฤฒิพลังของผู้สูงอายุมีการเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ดีขึ้น ซึ่งสามารถสรุปขั้นตอนการพัฒนากระบวนการเสริมสร้างภาวะพฤฒิพลังในผู้สูงอายุ มี 3 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 “ทำความเข้าใจในตนเอง...กล้าก้าว” ขั้นตอนที่ 2 “กระฉับกระเฉงทำกิจกรรมส่วนรวมเพื่อชุมชน” ขั้นตอนที่ 3 “ขยายผลเพื่อความยั่งยืน”

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
แผนสมบุญ พ. (2018). ผลการพัฒนากระบวนการเสริมสร้างภาวะพฤฒิพลังในผู้สูงอายุ. วารสารรัชต์ภาคย์, 12(25), 255–265. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RJPJ/article/view/121604
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

คณิสร เต็งรัง, ดร.ศิราณี ศรีมหาภาค และ นพ.ดร.โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์. (2557). การศึกษาผลกระทบและภาระการดูแลผู้สูงอายุระยะยาว ภายใต้วัฒนธรรมไทย: กรณีศึกษาผู้สูงอายุสมองเสื่อม. วารสารสุขภาพประชน, 10(1).

Bandura. (1986). A. Social Foundations of Thought and Action: A Social Cognitive Johnson. David W.; & Johnson. Frank P. (1994). Joining Together: Group Theory and Group Skills. (5th ed.). Boston: Allyn and Bacon”

Pressey. S. L.; Robinson. F. P. & Horrocks. J. E.. (1959). Psychology in Education. New York: Harper – Collins.