ประสิทธิผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มุ่งศึกษาประสิทธิผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ตลอดจนปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เพื่อเสนอแนะให้มีการปรับปรุงปัจจัยที่มีต่อประสิทธิผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ในสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ข้อมูลที่ต้องการได้มาจากเอกสาร การสังเกตการณ์ แบบมีส่วนร่วม และการสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ให้ข้อมูลที่สำคัญใช้วิธีการคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 20 ท่าน ผลการวิจัยพบว่า ประสิทธิผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มีความสอดคล้องต้องกันกับแผนยุทธศาสตร์ของสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา ส่วนปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ในสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา นั้นเกิดจากปัจจัยต่อไปนี้เป็นส่วนใหญ่ คือ 1) นโยบายของผู้บริหารระดับสูง แผนยุทธศาสตร์ และงบประมาณประจำปี 2) ภาวะผู้นำที่เหมาะสม 3) การบริหาร มีกระบวนการนำแนวคิด POSDCoRB มาประยุกต์ใช้ 4) การพัฒนาองค์การ สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา ให้ความสำคัญกับการจัดการความรู้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Adiwattanasit, J., & Tharatee, S. (2013). Human resource development. Mahachulalongkornrajarat University College of Phra Nakhon Si Ayutthaya: Institute of Buddhist Studies.
Chaipunya, P. (1998). Farmers' satisfaction with mixed farming activities under the Agricultural Restructuring and Production System Project Adjustment, Chiang Rai province. Master of Science, Chiang Mai University.
Creswell, J. W. (2014). Research Design: Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approaches. (4th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
Gilley, J. W., Eggland, S. A., & Gilley, A. M. (2002). Principles of human resource development. NY: Basic Books.
Khejonnan, N. (2006). Organizational change & development strategy. Bangkok: Expernetbooks.
Khunthongjan, S. (2016). Integrated human resource management. Bangkok: SE-EDUCATION.
Maxwell, J. A. (2005). Qualitative Research Design: An Interactive Approach. (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
Noiwat, O. (2013). Knowledge management and new government administration. Retrieved September 29, 2017, from https://www.stou.ac.th/Schools/Shs/booklet/book56_1/km.htm
Patchayaprut, T. (2536). Organization theory. (2nd ed.). Bangkok: Thai Watana Panich.
Phairin, B. (2013). Public Administration, Concepts, Theories and Practices. Bangkok: Bangkokthonburi University.
Republic of Kenya. (2015). Human Resource Development policy for the public service. Retrieved September 29, 2017, from https://www.publicservice.go.ke/images/guidelinesHUMAN_RESOURCEDEVELOPMENT_POLICY_FOR_PUBLIC_SERVICE_-_PRINTED.pdf
Roonpho, P., & Leannakphan, J. (2016). Factors of success in human resource development of ISUZU Engine Manufacturing (Thailand) Co., Ltd. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 1(9), 1303-1314.
Sangwongsa, W. (2010). Effectiveness of city planning organization management: a case study of the Administration Organization District in the area of the Thai-Cambodian border. Graduate dissertation, Pathum Thani University.
Steers, R. M. (1977). Organizational effectiveness: A behavioral view. Santa Monica, CA: Goodyear.
Teepapal, P. (2007). Modern organizational behavior. Bangkok: Amon Printing.
