การศึกษาความสามารถในการแข่งขัน ปัจจัยสำคัญที่ก่อปัญหาในการดำเนินธุรกิจ และโอกาสของอุตสาหกรรมศักยภาพของไทยในตลาดอาเซียน

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความสามารถในการแข่งขันของประเทศไทย จากปี ค.ศ. 2012 –2017 2) เพื่อการศึกษาปัจจัยสำคัญที่ก่อปัญหาในการดำเนินธุรกิจของประเทศไทย 3) เพื่อนำเสนอปัญหาและอุปสรรคของประเทศไทยในอุตสาหกรรมเป้าหมายที่มีศักยภาพ และ4) เพื่อนำเสนอแนวทางในการเตรียมความพร้อมสำหรับการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและความร่วมมือในกลุ่มอาเซียน ผลการศึกษาความสามารถในการแข่งขันของไทยจาก Global Competitiveness Report ของ World Economic Forum 5 ปีที่ผ่านมาดีขึ้นจากอันดับ 38 ในปี 2012-2013 มาปัจจุบันปี 2016-2017 อันดับที่ 34 ด้านผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อประชากร (GDP per capita) พบว่าปี 2016-2017 สูงสุดที่ 5,742.30 เหรียญสหรัฐ ปัจจัยสำคัญที่ก่อปัญหาในการดำเนินธุรกิจมาจาก 1) ความไม่เสถียรภาพของรัฐบาล 2) ระบบราชการไม่มีประสิทธิภาพ 3) คอรัปชั่น 4) ความไม่แน่นอนของนโยบาย 5) ความสามารถด้านนวัตกรรมไม่ดีพอ และ 6) แรงงานขาดการศึกษา จากการศึกษาอุตสาหกรรมที่มีศักยภาพที่จะเป็นปัจจัยขับเคลื่อนเศรษฐกิจ (New Engine of Growth) ทั้ง 5 กลุ่ม คือ 1) อุตสาหกรรมยายนต์และชิ้นส่วนยานยนต์ 2)อุตสาหกรรมเครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ 3) อุตสาหกรรมอาหาร 4) อุตสาหกรรมยาง และ 5) อุตสาหกรรมพลังงานหมุนเวียน/ทดแทน ไทยได้ประโยชน์จากตลาดอาเซียน (ASEAN) ด้านข้อตกลงทางการค้า ด้านเทคโนโลยี และด้านความสามารถในการแข่งขัน แนวทางและทางเลือกกลยุทธ์ที่เหมาะสมสำหรับการพัฒนาอุตสาหกรรม ผลที่ได้จากการศึกษาทั้งกลยุทธ์ในอุตสาหกรรมรายย่อย (Micro) และทางเลือกในภาพรวม (Macro) ไทยควรเลือกใช้กลยุทธ์เชิงรุก (Aggressive Strategy) เนื่องจากประเทศไทยมีความพร้อมด้านการผลิต และมีทำเลที่ตั้งเป็นศูนย์กลางเชิงภูมิศาสตร์ของภูมิภาคอาเซียน