กระบวนการร่วมมือสร้างเครือข่ายการคุ้มครองผู้บริโภคด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพนำเข้า
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาเรื่องกระบวนการร่วมมือสร้างเครือข่ายการคุ้มครองผู้บริโภคด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพนำเข้า มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการร่วมมือสร้างเครือข่ายและแนวทางที่มีประสิทธิภาพในกระบวนการคุ้มครองผู้บริโภคด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพนำเข้า พร้อมทั้งปัญหาและอุปสรรคในการคุ้มครองผู้บริโภคด้านสุขภาพผลิตภัณฑ์นำเข้า ผลการวิจัยพบว่ากระบวนการร่วมมือสร้างเครือข่ายการคุ้มครองผู้บริโภคด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพ มีดังนี้ 1. การตระหนักถึงความร่วมมือในการสร้างเครือข่ายการคุ้มครองผู้บริโภค ประกอบด้วย (1) การสร้างเครือข่ายความร่วมมือแบบแลกเปลี่ยนนโยบาย (2) การสร้างเครือข่ายข้อมูลแบบแลกเปลี่ยนข่าวสารโดย (3) การสร้างเครือข่ายแบบประยุกต์ และ (4) การสร้างเครือข่ายความร่วมมือแบบส่งเสริมให้พันธมิตรหันมาร่วมมือกัน เพื่อหาข้อตกลงในการปฏิบัติและกระจายการบริหารร่วมกัน โดยการสร้างเครือข่ายจะเป็นการสร้างเครือข่ายแบบรวมศูนย์แต่ขณะเดียวกันก็มีการสร้างเครือข่ายระหว่างกันเอง โดยการดำเนินการคุ้มครองผู้บริโภคด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพนำเข้าดำเนินการโดย (1) การร่วมมือของเครือข่ายควบคุม กำกับ และดูแลก่อนที่ผลิตภัณฑ์ออกสู่ท้องตลาด (2) การร่วมมือของเครือข่ายติดตามตรวจสอบเมื่อผลิตภัณฑ์ออกสู่ท้องตลาดแล้ว (3) การร่วมมือของเครือข่ายเฝ้าระวังความปลอดภัย 2. การสร้างความรู้ความเข้าใจของเครือข่าย โดยการอบรมเพื่อสร้างความรู้ ความเข้าใจ เกี่ยวกับการคุ้มครองผู้บริโภคด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพนำเข้า ในเรื่องของสิทธิต่าง ๆ ของผู้บริโภค 3. การประชาสัมพันธ์เผยแพร่ความรู้ ข้อมูลข่าวสารให้กับผู้บริโภค และ 4. การโน้มน้าวชักจูงให้หน่วยงานและเครือข่ายการคุ้มครองผู้บริโภคร่วมมือกันในการคุ้มครองผู้บริโภค แนวทางที่มีประสิทธิภาพในกระบวนการการคุ้มครองผู้บริโภคด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพนำเข้า ประกอบด้วย (1) การสร้างความรู้ความเข้าใจของเครือข่าย (2) พัฒนาหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและเครือข่ายคุ้มครองผู้บริโภคด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพนำเข้า (3) การร่วมมือเฝ้าระวังความปลอดภัย และ (4) การประชาสัมพันธ์เผยแพร่ ปัญหาและอุปสรรคของการร่วมมือสร้างเครือข่ายการคุ้มครองผู้บริโภคด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพนำเข้า มีดังนี้ (1) หน่วยงานที่เกี่ยวข้องและเครือข่ายคุ้มครองผู้บริโภคยังขาดประสิทธิภาพ (2) การสร้างความรู้ความเข้าใจของเครือข่าย (3) ขาดการประชาสัมพันธ์เผยแพร่ความรู้ และ (4) การขาดแคลนงบประมาณและบุคลากร
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Washington, DC: Georgetown University Press.
Asavadondaja, K. (2000). Media and tools for public relations. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Cutlip, Scott M., Center, Allen H. & Broom, Glen M. (2005). Effective Public Relations. (9th ed.) New Jersey:
Prentice Hall.
Department of Economic and Social Affairs. United Nations. (2003). United Nations Guidelines for Consumer
Protection. New York: United Nations.
Health Intervention and Technology Assessment Program. (2016) The complete report of the proposal for the Development of the system for the structure of consumer protection in the health products of Thailand in The future 2016. Retrieved November 10, 2018, from www.hitap.net/wp-content/uploads/2016/06/ Report-FDA-Full-Report.pdf
Perloff, R. M. (2010). The Dynamics of Persu: Communication and Attitudes in the 21st Century. (4th ed.)
New York: Rotledge.
Sangkachat, C. (2005). The Research for Consumers Protection Rights Network in Songkhla Case Study: Food and Medicine Products. Health Systems Research Institute. (HSRI).
Tarasansombat, V. (2013). Cooperation between government, private sector and community in tourism development. Dissertation of Public Administration Ramkhamhaeng University.
Thai Food and Drug Administration. (2004). FDA Thailand 2004. (3rd ed.). Nonthaburi: Office of the Thai Food and Drug Administration, Thailand.
Van Meter, D. S. & Van Horn, C. E. (1975). The Policy Implementation Process: A Conceptual Framework. Administration and Society, 6(4), 445.
