โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของวัฒนธรรมองค์การและพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ ผ่านภาวะผู้นำทางวิชาการที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

Main Article Content

ศิริลักษณ์ จันทรกานตานนท์
อัจฉรา นิยมาภา
วิสุทธิ์ วิจิตรพัชราภรณ์
สุพจน์ เกิดสุวรรณ์

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์การวิจัย เพื่อศึกษาปัจจัยที่เป็นสาเหตุของความ สัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรม องค์การและพฤติกรรมการเป็นสมาชิก ที่ดีขององค์การผ่านภาวะผู้นำทางวิชาการที่ส่งผลต่อ ประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา ขนาดใหญ่พิเศษ และตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลกับข้อมูลเชิงประจักษ์ เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม มีความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.98 ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ระดับของปัจจัยของของวัฒนธรรมองค์การ ปัจจัยพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ ปัจจัยภาวะผู้นำทางวิชาการและปัจจัยประสิทธิผลโรงเรียนมัธยมศึกษา ขนาดใหญ่พิเศษอยู่ในระดับมาก พบว่า วัฒนธรรมองค์การและพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ มีอิทธิพลทางตรงเชิงบวก อิทธิพลรวมต่อภาวะผู้นำทางวิชาการ และมีอิทธิพลทางอ้อมต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา ขนาดใหญ่พิเศษ โดยผ่านภาวะผู้นำทางวิชาการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนภาวะผู้นำทางวิชาการมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวก อิทธิพลรวมต่อประสิทธิผลของโรงเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 โดยรูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุนี้ สามารถอธิบายความแปรปรวนของประสิทธิผลโรงเรียนมัธยมศึกษา ขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ได้ร้อยละ 91

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จันทรกานตานนท์ ศ., นิยมาภา อ., วิจิตรพัชราภรณ์ ว., & เกิดสุวรรณ์ ส. (2017). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของวัฒนธรรมองค์การและพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ ผ่านภาวะผู้นำทางวิชาการที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารรัชต์ภาคย์, 11(21), 186–199. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RJPJ/article/view/171733
ประเภทบทความ
บทความวิจัย