ผลของกลุ่มบำบัดตามแนวความหมายของชีวิตที่มีต่อความมุ่งหวังในชีวิตของผู้ป่วยยาเสพติดระยะติดตามผล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ศึกษาผลของกลุ่มบำบัดตามแนวความหมายของชีวิตที่มีต่อความมุ่งหวังในชีวิตของผู้ป่วยยาเสพติดระยะติดตามผล เป็นการวิจัยแบบเชิงทดลอง (experimental design) โดยใช้รูปแบบการทดลองแบบ randomized pretest-posttest control group design เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบวัดความมุ่งหวังในชีวิต และโปรแกรมกลุ่มบำบัดตามแนวความหมายของชีวิต ประชากรที่ใช้ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้คือผู้ป่วยยาเสพติด อายุระหว่าง 17 - 45 ปี ที่ผ่านการบำบัดกลุ่มแบบผู้ป่วยนอกและอยู่ในขั้นการติดตามผลการบำบัด ในช่วงเดือน ตุลาคม 2561 – มกราคม 2562 ณ โรงพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี ใช้การเลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีเฉพาะเจาะจง (purposive sampling) จำนวน 16 คน จากนั้นสุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการจับฉลากแบ่งเป็น 2 กลุ่ม ๆ ละ 8 คน คือ กลุ่มทดลองเข้าร่วมกลุ่มบำบัดตามแนวความหมายของชีวิต ทั้งหมด 8 ครั้ง และกลุ่มควบคุมไม่ได้เข้ากลุ่มบำบัดตามแนวความหมายของชีวิต สถิติที่ใช้ในการทดสอบสมมุติฐาน ใช้สถิติ Independent t test และสถิติ dependent t test พบว่า ผู้ป่วยยาเสพติดระยะติดตามผลที่ได้เข้าร่วมกลุ่มบำบัดตามแนวความหมายของชีวิตมีคะแนนความมุ่งหวังในชีวิตสูงกว่าก่อนเข้ากลุ่มบำบัดและสูงกว่ากลุ่มควบคุมที่ไม่ได้เข้ากลุ่มบำบัดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 จากผลการวิจัยสรุปได้ว่าโปรแกรมบำบัดตามแนวความหมายของชีวิตมีประสิทธิภาพต่อการเพิ่มความมุ่งหวังในชีวิตของผู้ป่วยยาเสพติดระยะติดตามผล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Bronk, K. C., Hill, P. L., Lapsley, D. K., Talib, T. L. & Finch, H. (2009). Purpose, hope, and life satisfaction in three age groups. The Journal of Positive Psychology, 4(6), 500-510.
Chainakin, C. (2016). Cessation of repeated amphetamine addiction: A case study of rehabilitated persons in a behavior modification camp by the therapeutic community method. Kuakarun Journal of Nursing, 2(23), 248-262.
Chayutasahakit, N. (2014). Family support, meaning in life, and wellness among juvenile delinquents with substance abuse: A mixed methods study. Master's thesis, Chulalongkorn University.
Cooper, M. (2003). Existential therapies. London: SAGE.
Emavarallhana, T. (2004). Counseling Psychology for Drug Addicts. (2nd Ed). Bangkok: Thammasat Printing House.
Frankl, V. E. (1984). Man’s search for meaning (Rev. ed.). NY: Washington Square Press.
Frankl, V. E. (1988). The will to meaning: Foundations and applications of logotherapy. Retrieved April 10, 2018, from https://play.google.com/books/reader/
Frankl, V. E. (2006). Man’s search for meaning. (Thepvijit, O., Trans.). (2nd ed.). Bangkok: OMG.
Lawanna, S. (2000). The effects of logotherapy and value clarification activities on future-oriented characteristics of female youths at the observation and protection center in Nakornratchasima province. Master's thesis, Burapha University.
Losuya, W. (2007). The effect of logotherapy group counseling on changing the drinking behavior of alcoholic patients at Phramongkutklao Hospital. Master's thesis, Thammasat University.
Malarot, P. (2017). Freelance: Freedom of will and meaning of life. Master's thesis, Chiang Mai University.
Ministry of Public Health, Office of the Permanent Secretary. (2016). Guidelines for drug operations, Ministry of Public Health. Nonthaburi: Author.
Moein, L., & Haushyar, F. (2015). The Effect of Logotherapy on Improving Self-Esteem and Adjustment in Physically Disabled People. GESJ: Education Science and Psychology, 5, 3-13.
Mohamad, K., Masood, Y., & Hemn, M. (2014). Effect of group logotherapy in reducing depression and increasing hope in drug addicts. Journal of Research & Health, 6, 167-174.
Office of the Narcotics Control Board. (2017). Strategic plan—Prevention and solution of drug problems 2017-2019. Bangkok: Author.
Okan, N., & Eksi, H. (2017). Spirituality in Logotherapy. Spiritual psychology and counseling. Retrieved April 10, 2018, from https://dx.doi.org/10.12738/spc.2017.2.0028
Panya, S. (2017, July). Study on the risk factors for repeated drug addiction among drug addiction patients at a drug addiction rehabilitation center in the Northeast. The 2nd National Conference Ubon Ratchathani: 4.0 Research for the development of the country towards stability, prosperity, and sustainability at Ratchathani University, Ubonratchathani.
Pattrakorn, A. & Chaipichitpan, N. (2015). The effect of the FAST model for addiction patients at Thanyarak Institute. J Psychiatr Assoc Thailand, 1(60), 71-81.
Pongsopar, P., & Pongsopar, W. (2014). Theories and Techniques of Counseling. Bangkok: Chulalongkorn University.
Schaefer, S. M., Boylan, J. M., Reekum, C. M., Lapate, R. C., Norris, C. J., Ryff, C. D., et al. (2013). Purpose in Life Predicts Better Emotional Recovery from Negative Stimuli. Plos One, 8(11), 1-9.
Suwanphahu, B. (2016). Applying logotherapy to enhance the wellness of young delinquents with drug abuse. Doctoral dissertation, Chulalongkorn University.
Tuicomepee, A. (1993). Effects of logotherapy group on increasing purpose in life of woman with high-risk behavior for HIV positive in Kredtrakarn Home. Master's thesis, Chulalongkorn University.
Tuicomepee, A. (2016). Logotherapy. (4th ed.). Bangkok: Chulalongkorn University.
Thatsananchalee, P. (2011). The process of non becoming amphetamine addict: A case study of rehabilitated person in process of correctional system. Interdisciplinary Sripatum Chonburi Journal, 2(8), 36-48.
