ผลของการบำบัดความคิดและพฤติกรรมที่มีต่อการลดการตีตราในผู้ติดเชื้อเอชไอวีและเอดส์ ในโรงพยาบาลบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยของการตีตราในผู้ติดเชื้อเอชไอวีและเอดส์ ก่อนและหลังได้รับโปรแกรมการบำบัดความคิดและพฤติกรรม กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ติดเชื้อเอชไอวีและเอดส์ มีจำนวน 20 ตัวอย่าง โดยใช้โปรแกรมบำบัดความคิดและพฤติกรรม ใช้แบบสอบถามทั่วไป แบบประเมินความคิดฆ่าตัวตายฉบับภาษาไทย และแบบสอบถามการตีตราเป็นเครื่องมือในการวิจัย มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .73 วิเคราะห์ข้อมูลด้วย 1) การใช้สถิติเชิงพรรณนา 2) ทดสอบการแจกแจงปกติของคะแนนเฉลี่ยการตีตรา 3) ทดสอบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ย ผลการวิจัยพบว่า ผู้ติดเชื้อเอชไอวีและเอดส์ ที่เข้าร่วมโปรแกรมการบำบัดความคิดและพฤติกรรมมีคะแนนเฉลี่ยการตีตราหลังการเข้าร่วมโปรแกรมลดลง เมื่อเปรียบเทียบกับก่อนการเข้าร่วมการบำบัดความคิดและพฤติกรรม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Beck, J. S. (2011). Cognitive behavior therapy: Basics and beyond. (2nd ed.). New York: The Guilford Press.
Bureau of AIDS, Tuberculosis, and Sexually Transmitted Diseases. (2017). Guidelines for the treatment and prevention of HIV infection in Thailand 2017. Bangkok: The Agricultural Cooperative Assembly of Thailand.
Earnshaw, A. V., & Kalichman, C. S. (2013). Stigma experienced by people living with HIV/AIDS. In Liamputtong, P. (Ed.), Stigma, discrimination, and living with HIV/AIDS: A cross-cultural perspective (pp. 23-38). Bundoora, VIC: Springer.
France, F. N., Macdonald, H. S., Conroy, R. R., Byrne, E., Mallouris, C., Hodgson, I., et al. (2015). An unspoken world of unspoken things: a study identifying and exploring core beliefs underlying self-stigma among people living with HIV and AIDS in Ireland. Swiss Medical Weekly, 145.
Hanlakorn, P., Rattanamanee, S., & Khanthong, P. (2013). The results of the group of cognitive and behavioral therapy groups combined with meditation on depression and quality of life in HIV/AIDS patients. Journal of the Nursing Association North East Branch, 13, 132-141.
Kansri, J. (2011). Effectiveness of cognitive and behavioral therapy groups Depression and suicidal thoughts in HIV-infected people. Doctor of Philosophy Dissertation, Ramkhamhaeng University.
Khamsaen, B. (2013). Effects of cognitive and behavioral therapy on self-esteem of children with learning problems. Master of Education Thesis, Ramkhamhaeng University.
NamSui, K. (2005). Effects of Cognitive Therapy Program on Depression of Persons with HIV/AIDS. Master of Nursing Science, Chiang Mai University.
Safren, S. A. et. al. (2004). Cognitive-Behavioral Therapy for HIV Medication Adherence and Depression. Cognitive and Behavioral Practice, 11, 415-424.
Saki, M., Mohammad Khan Kermanshahi, S., Mohammadi, E., & Mohraz, M. (2015). Perception of patients with HIV/AIDS from stigma and discrimination. Iranian Red Crescent Medical Journal, 17(6), e23638.
Shimotsu et al. (2014). Effectiveness of group cognitive-behavioral therapy in reducing self-stigma in Japanese psychiatric patients. Asian Journal of Psychiatry, 10, 39-44.
Skinta, D. M., Lezama, M., Wells, G., & Dilley, W. J. (2015). Acceptance and compassion-based group therapy to reduce HIV stigma. Cognitive and behavioral practice, 22, 481-490.
Thapinta, D., et al. (2013). The Effects of Cognitive Behavior Therapy Multi-Channel Program for Declining Depression. The Journal of Psychiatric Nursing and Mental Health, 27(3), 1-15.
Tshabalala, J. (2011). Developing a Cognitive Behavioral Therapy Model to Assist Women to Deal with HIV and Stigma. South African Journal of Psychology, 41(1), 17-28.
Young, D. (2016). Cognitive Behavioral Therapy Group for Reducing Self-Stigma for People with Mental Illness. Research on Social Work Practice, 28(7), 827-837.
