แนวทางการพัฒนาระบบที่มีผลต่อมาตรฐานการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ควบคุมการจราจรทางอากาศ ศึกษากรณีท่าอากาศยานหัวหิน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางในการพัฒนาระบบการจัดการให้เข้าสู่มาตรฐานการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ควบคุมการจราจรทางอากาศให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเป็นเจ้าหน้าที่ควบคุมการจราจรทางอากาศ จำนวน 30 คน ผู้อำนวยการและผู้จัดการงานศูนย์ควบคุมการบินหัวหิน บริษัท วิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด ซึ่งเป็นประชากรทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล เป็นแบบสัมภาษณ์และแบบสอบถามความคิดเห็น ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติพื้นฐาน ตรวจเครื่องมือโดยความเที่ยงตรงจากผู้เชี่ยวชาญ 3 ท่าน หาความเชื่อมั่นจากเจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ค่าสัมประสิทธิแอลฟาได้ 0.950 ผลการวิจัยพบว่า 1) เจ้าหน้าที่ได้ให้คะแนนในเชิงองค์การสมรรถนะสูง ได้ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 3.55 ซึ่งยังไม่เข้าข่ายองค์การสมรรถนะสูง 2) ไม่มีปัจจัยใดมีความสัมพันธ์อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ 3) เจ้าหน้าที่ให้ความสำคัญต่อปัจจัยด้านทรัพยากรบุคคลว่ามีความสำคัญต่อการพัฒนาระบบมาตรฐานการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่มากสุด คิดเป็น 3.77 รวมถึงการแก้ไขเรื่องของระบบด้านเทคโนโลยีสารสนเทศคู่กันเพราะคะแนนน้อยสุด ข้อเสนอแนะด้านการจัดการบริษัทควรนำผลการวิจัยไปใช้ในการปรับปรุงและพัฒนาองค์การให้มีสมรรถนะสูงขึ้น รวมถึงระบบควบคุมการจราจรอากาศที่กำลังจัดตั้งขึ้นนำผลการวิจัยไปเป็นแนวทางในการพัฒนาระบบที่มีผลต่อมาตรฐานการปฏิบัติงานให้ดีขึ้น ผู้บริหารควรให้ความสำคัญกับปัจจัยด้านการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการใช้ระบบสารสนเทศและเทคโนโลยีให้มีประสิทธิภาพและเข้าถึงพนักงานในองค์การ และผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียกับองค์การ ควรให้ความสำคัญกับการมุ่งเน้นทรัพยากร เนื่องจากเป็นปัจจัยที่เจ้าหน้าที่ให้ความสำคัญมากที่สุดต่อการพัฒนาระบบที่มีผลต่อมาตรฐานการปฏิบัติงาน เช่น ระบบแมวมองที่อาจยังไม่มีประสิทธิภาพนัก ควรจะมีการสอบถามความสมัครใจและความต้องการที่แท้จริงของพนักงาน เป็นต้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Aeronautical Radio of Thailand Ltd. (2018). Aeronautical Radio of Thailand. Retrieved September 2, 2018, from https://www.aerothai.co.th/th/about
Benjarongkit, Y. (2001). Concept of work affecring by population. Recipients Analysis, 44-52.
Kongthep, W. (2018). High Performance Organization. Retrieved September 13, 2018, from https://www.gotoknow.org/posts/332542
Naweekan, S. (2004). Organization Theory. Bangkok: Bunnakit.
Pruchayaplut, T. (2003). Organization Theory. Bangkok: Thai Watana Panich.
Vecchio, Robert P., & Appelbaum, Steven H. (1995). Managing organizational behavior: A Canadian perspective. Torento: Dryden.
Sukpipat, S. (2017). Administrating Rangsit University to be High Performance Organization. Rangsit graduate studies in business and social sciences, 1(3), 126.
Tamsyn, E. (2013). Human performance in air traffic control. PhD Human Factor, University of Nottingham.
Thaweeboonyawat, S., & Intarak, P. (2006). High Performance Organization Model of Secondary School Under The Office of The Basic Education Commission. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 9(1), 795-814.
