การพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวโดยชุมชนจังหวัดนครราชสีมา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาระดับศักยภาพการท่องเที่ยวโดยชุมชน และเพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยศักยภาพการท่องเที่ยวโดยชุมชน จำแนกตามลักษณะทางประชากรศาสตร์และพฤติกรรมการท่องเที่ยว เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลโดยการใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.97 เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูล กับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยวหรือใช้บริการทางการท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวโดยชุมชน จังหวัดนครราชสีมา จำนวน 420 คน ซึ่งการกำหนดขนาดตัวอย่างเป็นไปตามสูตรของ William G. Cochran ทำการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยายและการเปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ย จากผลการวิจัยพบว่าศักยภาพการท่องเที่ยวโดยชุมชนอยู่ในระดับปานกลาง ผลการเปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยศักยภาพการท่องเที่ยวโดยชุมขน จำแนกตามลักษณะทางประชากรศาสตร์พบว่า นักท่องเที่ยวที่มีเพศ ช่วงอายุ ระดับการศึกษา อาชีพ สถานภาพสมรส และรายได้ต่อเดือนต่างกันจะมีค่าเฉลี่ยศักยภาพการท่องเที่ยวโดยชุมชน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และเมื่อจำแนกตามพฤติกรรมการท่องเที่ยว พบว่านักท่องเที่ยวที่มีพฤติกรรมการท่องเที่ยว ได้แก่ จำนวนสมาชิกที่ร่วมเดินทาง ช่วงเวลาในการเดินทางมาท่องเที่ยว ความถี่ในการเดินทาง และค่าใช้จ่ายทั้งหมดในการท่องเที่ยวต่างกันจะมีค่าเฉลี่ยศักยภาพการท่องเที่ยวโดยชุมชนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนนักท่องเที่ยวที่มีวัตถุประสงค์ในการท่องเที่ยวและลักษณะการเดินทางท่องเที่ยวต่างกันจะมีค่าเฉลี่ยศักยภาพการท่องเที่ยวโดยชุมชนไม่แตกต่างกัน
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Boonyapak, W. (2007). Thai Tourism Resources. Nonthaburi: School of Management Science,
Sukhothai Thammathirat Open University.
Bloom, B. S. (1976). Human characteristics and school learning. New York, NY, US: McGraw-Hill.
Chatchakun, N. (2014). Tourism Industry (5th ed.). Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Choibamroong, T. (2008). Andaman Cultural Tourism: The Change of Anadaman to Sustainability.
Bangkok: The Thailand Research Fund (TRF).
Cochran, William G. (1977). Sampling Tech niques (3rd ed.). USA: John Wiley & Sons, Inc.
Esichaikul, R., & Songsoonthornwong, C. (2009). Tourism Promotion for Senior Tourists from
Europe to Thailand. Retrieved from http://ird.stou.ac.th/dbresearch/fDetail.php?fID=6
Goodwin, H. & Santilli, R. (2009). Community-Based Tourism: a success? ICRT Occasional Paper,
, 1-37.
Loylertritt, P., & Taweepho, R. (2560). The appraisal component of cultural tourism for senior
citizen in Petchburi at Mrigadayavan palace. The Creative RMUT and Sustainable
Innovation for Thailand 4.0, 1452-1459.
Nakhon Ratchasima Chamber of Commerce. (2018). Korat Tourism Cluster [Press release].
Retrieved from http://www.ncc.or.th
Nakhon Ratchasima Province. (2018). Nakhon Ratchasima development 4 years plan (2018-2021).
Retrieved from http://www.nakhonratchasima.go.th.strategy/strg_plan61_64_section
_3.pdf.
Nathongkaew, B., Ruksapol, A., Phengkona, J., & Jittapraphan, B. (2017). Potential and Guidelines
for Tourism Development in Khanthuli Sub-district, Suratthani Province. Area Based Development Research Journal, 9(2), 106-121.
Phoomivuthisarn, N. (2000). Promotion management (2nd ed). Bangkok: Chulalongkorn University.
Provincial Community Development Office of Nakhon Ratchasima. (2018). Government letter in the
meeting of district community experts (9/2018). Nakhon Ratchasima: Provincial Community Development Office of Nakhon Ratchasima. Retrieved from http://korat.cdd.go.th/2018/09/28/ประชุมพัฒนาการอำเภอ3.
Rocharungsat, P. (2010). Community-based tourism. Bangkok: Oseon Store.
Saewong, J. (2013). Consumer Behavior. Songkhla: Faculty of Management Sciences, Songkhla
Rajabhat University.
Serirat, S. (1995). Consumer Behavior. Bangkok: Thai Watana Panich.
Singsaktrakul, P., & Sermkarndee, P. (2013). The Study of Potentiality and Conservation Tourism
Development Approach of Baan Thung-Maprang, Kuan Doan District and Baan Ton-Panan, Kuan Kalong District in Satun Province. Suddhiparitad, 27(83), 97-112.
Thaiked, P. (2017). The potentiality development guideline for community-based tourism of
Wiang-sa Surat Thani province. Retrieved from http://tour.nida.ac.th/wp-content/ uploads/2017/05/wiang-sa.pdf
The Association of Southeast Asian Nations (ASEAN). (2016). ASEAN Community Based Tourism
Standard, T. A. o. S. A. N. (ASEAN) (Ed.), 270.
The Thailand Community Based Tourism Institute. (2018). Community – Based Tourism. Retrieved
Tourism Authority of Thailand (TAT). (2018). Amazing Thailand Go Local. TAT Review, 4, 14.
Tourism Authority of Thailand. (2018a). Tourism Go local: Amazing Thailand Go Local. TAT Review,
Tourism Authority of Thailand. (2018b). Tourism Authority of Thailand Operational Plan 2018.
Bangkok: Tourism Authority of Thailand, Retrieved from https://www.tourismthailand.org/
fileadmin/downloads/pdf/ 2561.pdf.
