ปัญหาการตั้งผู้จัดการมรดกโดยคำสั่งศาลในกรณีที่มีข้อกำหนดพินัยกรรมตั้งผู้จัดการมรดก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1713 วรรคสองที่บัญญัติว่า “การตั้งผู้จัดการมรดกนั้น ถ้ามีข้อกำหนดพินัยกรรมก็ให้ศาลตั้งตามข้อกำหนดพินัยกรรม และถ้าไม่มีข้อกำหนดพินัยกรรม ก็ให้ศาลตั้งเพื่อประโยชน์แก่กองมรดกตามพฤติการณ์และโดยคำนึงถึงเจตนาของเจ้ามรดก แล้วแต่ศาลจะเห็นสมควร” ซึ่งตามแนวคำพิพากษาฎีกาได้วางหลักเกณฑ์ว่า บทบัญญัติดังกล่าวเป็นเพียงบทบัญญัติที่ชี้แนวทางให้ศาลปฏิบัติในการแต่งตั้งผู้จัดการมรดกตามคำสั่งศาล โดยพิจารณาตามพฤติการณ์เท่านั้น ไม่ใช่บทบังคับให้ศาลต้องตั้งผู้จัดการมรดกตามที่ระบุไว้ในพินัยกรรม กรณีนี้จึงมีปัญหาว่าศาลได้วางหลักเกณฑ์ไว้ถูกต้องหรือไม่และก่อให้เกิดปัญหาประการใด โดยได้ทำการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ อาศัยข้อมูลจากตำราภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ เช่น อังกฤษ เยอรมัน ฝรั่งเศส รวมถึงวารสาร บทความ วิทยานิพนธ์และความเห็นของนักวิชาการด้านกฎหมาย ผลการวิจัยพบว่าหลักเกณฑ์ตามแนวคำพิพากษาศาลฎีกาดังกล่าวไม่สอดคล้องกับเจตนารมณ์ของตัวบทกฎหมาย เจตนารมณ์ของผู้ตาย และน่าจะไม่ถูกต้องตามหลักนิติวิธีในการใช้การตีความกฎหมาย จึงควรให้มีการปรับแนวทางการใช้บทบัญญัติดังกล่าว หรือปรับปรุงเพิ่มบทบัญญัติของกฎหมาย เพื่อมิให้เกิดปัญหาในทางปฏิบัติ และไม่ทำลายการแสดงเจตนาสุดท้ายของผู้ตายที่แสดงไว้ในพินัยกรรม
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Barker, D., & Padfield, C. (1996). Laws (9th ed.). England: Martins the Printer Ltd.
Borkowski, A. (2002). Textbook on Succession. Second edition. Oxford: Oxford University Press.
Chueathai, S. (2010). General legal knowledge Explanation of Civil Law: Basic Principles, Basic Knowledge about Law and Legal System, Basic knowledge in law. Bangkok: Winyuchon Publisher.
Cohn, E. J. (1968). Manual of German Law. London: The British Institute of International and Comparative Law.
Foster, N. G. (1993). German Law & Legal System. First published. Great Britain: Blackstone Press Limited.
HÉRAIL, J. (1996). Exécuteur testamentaire art. 1025 â 1034. Juris-Classeur Civil.
Kerridge, R. (1996). The Law of Succession. Tenth edition. London: Sweet & Maxwell.
Lawson, F. H., Anton, A. E., Brown, L, N., & Amos, M. S. (1963). Amos and Walton’s Introduction to French Law (2nd ed.). Oxford: Clarendon Press.
Nanakorn, P. (2015). Description of Inheritance law. Bangkok: Winyuchon Publisher.
Phangkunthamphichai (Phraya). (1934). Civil and Commercial Law on family and heritage. Bangkok: Thammasat University.
Pramoj, S. (1995). Civil and Commercial Code 0n Family and Inheritance law. Bangkok: Chulalongkorn University Publisher.
Pramoj, S. (2018). Civil and Commercial Code On juristic acts and debt, Book 1 (Part 1-2). Bangkok: Winyuchon Publisher.
Suwanpong, N. (2000). Heritage Manager by wills: Some Problems. Master of laws. Thammasat University.
Suwong, S. (1909). Inheritance law. Bangkok: Sophonphiphatthanakorn Publisher.
Uwanno, B. (2005). Explanation of Civil and Commercial Law on Heritage. Bangkok: Nithitham Publisher.
Wangwong, N. (2007). Stakeholders requesting to appoint an administrator under the Civil and Commercial Code Section 1713. Master of laws. Thammasat University.
Watcharapai, S. (1918). An explanation of heritage law. Bangkok: Phisanbanniti Publisher.
