รูปแบบความสัมพันธ์ความไว้วางใจและการมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของสังคมไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับความไว้วางใจและการมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของสังคมไทย 2) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความไว้วางใจและการมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของสังคมไทย 3) รูปแบบโครงสร้างความสัมพันธ์ ความไว้วางใจและการมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของสังคมไทย เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรคือประชาชนในเขตกรุงเทพมหานคร โดยกลุ่มตัวอย่างจำนวน 1,500 คน แบบอย่างง่าย เก็บข้อมูลใช้แบบสอบถาม และวิเคราะห์ทางสถิติ โดยการแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์โมเดลลิสเรล ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความไว้ใจทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของสังคมไทยด้านโครงสร้างทางการเมืองอยู่ในระดับมาก ด้านวัฒนธรรมทางการเมืองอยู่ในระดับมากที่สุด ด้านความไว้วางใจทางสังคมอยู่ในระดับมาก และด้านทุนทางสังคมอยู่ในระดับมาก ระดับการมีส่วนร่วมทาง การเมืองในระบอบประชาธิปไตยของสังคมไทย ด้านทัศนคติทางการเมือง ด้านสถานภาพทางเศรษฐกิจสังคมไทย ด้านสื่อสารทางการเมือง ด้านความรู้ความเข้าใจทางการเมือง และด้านการระดมทางการเมืองอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ปัจจัยที่มีผลต่อความไว้วางใจทางการเมืองและการมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของสังคมไทยพบว่า องค์ประกอบด้านความรู้ความเข้าใจทางการเมืองมีค่ามากที่สุด 1.15 รองลงมาด้านสถานภาพทางเศรษฐกิจสังคมไทยมีค่า 0.97 และด้านทัศนคติทางการเมืองมีค่า 0.92 3) รูปแบบโครงสร้างความสัมพันธ์ความไว้วางใจและการมีส่วนร่วมทางการเมืองของสังคมไทย มีค่าร้อยละ 63 และค่าสัมประสิทธิ์การพยากรณ์ของตัวแปรด้านวัฒนธรรมทางการเมืองร้อยละ 48.00 ด้านความวางใจทางสังคม ร้อยละ 28.00 และด้านทุนทางสังคมร้อยละ 4.00
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Agger, R. E., Goldstein, M. N., & Pearl, S. A. (1961). Political cynicism: measurement and meaning. The Journal of Politics, 23(3), 477-506.
Arnstein, S. R. (1969). A ladder of citizen participation. Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216-224.
Berman, E. (1997) Dealing with Cynical Citizens. Public Administration Review, 57, 105-112.
Charoensin-o-larn, C. (2012). Aesthetics and civil politics. Bangkok: Thammasat University Press.
Dalton, R. J. (1988). Citizen politic in Western democracies: Public opinion and political parties in the United States, Great Britain, Germany and France. New Jersey: Chatham House.
Easton, D. (1965). A system analysis of political life. New York: Wiley.
Gamson, W. A. (1968). Power and discontent. Homewood, IL: Dorsey.
Hansen, S. B. (1975). Participation, political structure, and concurrence. American Political Science Review, 69(4), 1181-1199.
Klingemann, H. D., & Fuchs, D. (1995). Citizens and the state. Great Britain: Oxford University Press.
Lasswell, H. D. (1958). Politics: Who get what, When, How. Meridian Book: Circa.
Miller, A. H. (1974). Political Issues and Trust in Government 1964-1970. American Political Science Review, 68(3), 951-972.
Newton, K. (2001). Trust, social capital, civil society and democracy. International Political Science Review, 22(2), 201-214.
Norris, P. (2000). Making democracies work: Social capital and civic engagement in 47 societies. Paper for European Science Foundation EURESCO Conference on Social Capital: Interdisciplinary Perspectives at the University of Exeter, September 15-20, 2000. Retrieved from: http://www.pipanorris.com
Nye, Joseph S. (1997). In government we don’t trust. Foreign Policy, 108, 99-111.
Putnam, R. (1995). Blowing alone: America’s declining social capital. Journal of Democracy, 6(1), 65-78.
Shi, Tianjian. (2001). Cultural values and political trust: A comparison of the People’s Republic of China and Taiwan. Comparative politics, 33(4), 401-419.
Welsh, M. (1973). Democracy and trust. London: Cambridge University Press.
