ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับสัญญาจ้างนักกีฬาอีสปอร์ต

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความเป็นมาของการแข่งขันกีฬาอีสปอร์ตและการทำสัญญาจ้างนักกีฬา  อีสปอร์ต 2) เพื่อศึกษามาตรการทางกฎหมาย แนวคิด ความหมาย ที่เกี่ยวข้องกับสิทธิสวัสดิการในการคุ้มครองนักกีฬา  อีสปอร์ตในต่างประเทศ เปรียบเทียบกับประเทศไทย 3) เพื่อศึกษาปัญหาการตีความในสัญญาจ้างนักกีฬาอีสปอร์ตในประเทศไทยนั้นเป็นสัญญาจ้างประเภทใด ระหว่างสัญญาจ้างจ้างแรงงานจ้างทำของหรือสัญญาไม่มีชื่ออื่น ๆ 4) เพื่อศึกษาและเสนอแนะแนวทางการตีความในสัญญาจ้างนักกีฬาอีสปอร์ต รวมถึงเสนอแนะแนวทางในการส่งเสริมสิทธิสวัสดิการให้กับนักกีฬาอีสปอร์ต ด้วยรูปแบบของข้อสัญญามาตรฐานที่มีความเป็นธรรมตามหลักสากล โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ที่ศึกษาจากเอกสาร ได้แก่ หนังสือ บทความ ข้อมูลจากสื่ออิเล็กทรอนิกส์ทั้งในประเทศและต่างประเทศ ซึ่งผลการวิจัยพบว่า ในประเทศไทยนั้นแม้ว่าการแข่งขันอีสปอร์ตกำลังเป็นที่นิยมอย่างมาก แต่ประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายหรือข้อบังคับเป็นการเฉพาะเพื่อกำกับดูแลอีสปอร์ตและคุ้มครองสิทธิของนักกีฬาอีสปอร์ต โดยเฉพาะในส่วนของการทำสัญญาจ้างนักกีฬา จึงส่งผลให้เกิดปัญหาทางกฎหมาย 1) ปัญหาในการตีความว่าสัญญาจ้างนักกีฬาอีสปอร์ตเป็นสัญญาจ้างแรงงานตามกฎหมายไทยหรือไม่ 2) แม้ประเทศไทยมีกฎหมายว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม กล่าวคือ พระราชบัญญัติว่าด้วยว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 แต่กฎหมายดังกล่าวให้ความคุ้มครองในชั้นปลายเหตุ กล่าวคือ คู่สัญญาจะได้รับการเยียวยาโดยการที่ศาลปรับเปลี่ยนเนื้อหาของข้อสัญญาให้เกิดความเป็นธรรม ก็ต่อเมื่อมีคดีขึ้นสู่ศาลเท่านั้น 3) แม้ว่าในการวินิจฉัยคดี ศาลอาจจะมองว่าสัญญาจ้างนักกีฬาอีสปอร์ตเป็นสัญญาจ้างแรงงานและอยู่ภายใต้ความคุ้มครองของกฎหมายแรงงาน แต่การวินิจฉัยในแนวทางดังกล่าวก็เป็นเรื่องดุลพินิจของศาลในแต่ละคดี จึงยังมีความไม่แน่นอนอยู่อย่างปฏิเสธไม่ได้ 4) แม้พระราชบัญญัติส่งเสริมนักกีฬาอาชีพ พ.ศ. 2556 มีมาตรการหลายประการที่คุ้มครองนักกีฬา แต่กีฬาอีสปอร์ตยังมิได้ถูกกำหนดให้เป็นกีฬาที่จะได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติดังกล่าว