ข้อยกเว้นการละเมิดลิขสิทธิ์งานประติมากรรมที่ตั้งประจำอยู่ในที่สาธารณะตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 วิเคราะห์เปรียบเทียบกับกฎหมายลิขสิทธิ์ของประเทศญี่ปุ่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทบัญญัติข้อยกเว้นการละเมิดลิขสิทธิ์งานประติมากรรมที่ตั้งเปิดเผยประจำอยู่ในที่สาธารณะ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 37 อนุญาตให้สาธารณชนทำซ้ำ งานประติมากรรมของผู้อื่นที่ตั้งเปิดเผยประจำอยู่ในที่สาธารณะได้โดยไม่ถือว่าเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์เจ้าของลิขสิทธิ์ในงานประติมากรรมนั้น แต่ไม่ได้บัญญัติขอบเขตการใช้ผลงานที่เกิดจากการกระทำตามข้อยกเว้นดังกล่าว สาธารณชนจึงอาจนำผลงานนั้นไปใช้ในลักษณะเดียวกันกับงานประติมากรรมต้นฉบับได้ รวมถึงการนำไปใช้เพื่อการค้าได้ โดยไม่ต้องพิจารณาว่าการกระทำนั้นขัดต่อการแสวงหาประโยชน์จากงานอันมีลิขสิทธิ์ตามปกติของเจ้าของลิขสิทธิ์ หรือกระทบกระเทือนถึงสิทธิอันชอบด้วยกฎหมายของเจ้าของลิขสิทธิ์เกินสมควรหรือไม่ ซึ่งไม่เป็นธรรมต่อเจ้าของลิขสิทธิ์และไม่สอดคล้องกับอนุสัญญากรุงเบอร์นว่าด้วยการคุ้มครองงานวรรณกรรมและศิลปกรรม แตกต่างจากกฎหมายลิขสิทธิ์ประเทศญี่ปุ่นที่ไม่อนุญาตให้ใช้ผลงานที่เกิดจากข้อยกเว้นดังกล่าวภายใต้วัตถุประสงค์เดียวกันกับงานประติมากรรมต้นฉบับและไม่อนุญาตให้ใช้เพื่อการค้า ดังนั้น พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ควรกำหนดขอบเขตการใช้ผลงานที่เกิดจากการทำซ้ำตามมาตรา 37 จะต้องไม่ใช้โดยมีวัตถุประสงค์เดียวกันกับงานต้นฉบับและจะต้องไม่ใช้เพื่อการค้า ทั้งนี้ เพื่อรักษาดุลยภาพแห่งสิทธิระหว่างเจ้าของลิขสิทธิ์กับสิทธิของสาธารณชน
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Barrett, J. (2018). Putting Artists and Guardians of Indigenous Works First: Towards a Restricted Scope of Freedom of Panorama in the Asian Pacific Region, In book: Making Copyright Work for the Asian Pacific: Juxtaposing Harmonisation with Flexibility. Pp. 229-255.
Chang, Y. (2009). Dabates on Introduction of “Fair use” to the Copyright Act of Japan and Korea. Do Japan and Korea need Fair use?. Comparative IP Academic Workshop 2009, 282-297.
Gillian, D. (2002). Copyright and the Public Interest. London: Sweet & Maxwell.
Khaosaeng, K. (2018). Copyright Exceptions for User-Generated Content: Comparative Analysis of Copyright Law in Canada and Thailand. Thammasat Law Journal, 47(2), 330-349.
Netayasupha, A., & Areewittayalert, C. (2015). Explanation of Copyright Law (2nd ed.). Bangkok: Winyuchon.
Panuspatthna, O. (2014). Explanation of Copyright Law. Bangkok: Chulalongkorn University.
Phillips, J., & Firth, A. (1995). Introduction to Intellectual Property Law (3rd ed.). London, Butterworths.
Phommahitathorn, S. (1995). Intellectual Property law: Copyright (2nd ed.). Bangkok: Winyuchon.
Pinyosinwat, J., & Butr-indr, B. (2018). Histrory and Concept of Intellectual Property (2nd ed.). Faculty of Law, Thammasat University.
Stewart, S. M. (1983). International Copyright and Neighbouring Rights. London, Butterworths.
